Edelweiss

- Kto będzie po tym zjeżdżać? - łapał się za głowę jeden z robotników, który stawiał w lesie drewnianą konstrukcję. Przynosili wielkie pale drewna, a później kładli na nie deski, które formowały się w wielką zjeżdżalnie. Wszystko to w środku lasu, za kurtyną leśnej połaci trwała nikomu nie znana budowa.

Przyjeżdżający samochód od razu wzbudził poruszenie. Każdy zauważył, iż nie jest to automobil "kierownika", a kogoś obcego. Drzwi otworzyły się, a na śniegu stanęła sylwetka mężczyzny, którego obecność zwiastowała kłopoty.
- Kto Wam na to pozwolił? - zapytał retorycznie, wiedząc iż jest to samowola budowlana.

- A to my musimy kogoś pytać o pozwolenie? U siebie jesteśmy, Herr! - odpowiedział pewnie, zdejmując robocze rękawice. Odpowiedź ta jednak nie uzyskała oczekiwanego rezultatu, a nieznajomy dopowiedział - W Edelweiss każda inwestycja musi przejść zatwierdzenie. Macie 6 godzin na dostarczenie papierów do Edelbau, albo zaczniecie rozbierać to... - zatrzymał się na chwilę - co to właściwie ma być? - zapytał.

- Mówią, że skocznia. Dali rysunek, dali siekiery i budujemy. Ponoć na Roztopy ma być gotowe - opowiedzieli całą historię...

- Cholera, czy wyście nie widzieli jaka data jest w kalendarzu?? - dopytywał lider robotników, machając przed nimi ogromnym plakatem.
- Lada moment zjadą się tutaj najlepsi skoczkowie świata, a my nadal niegotowi - gorączkował się bardzo, chodząc z młotkiem i dobijając gwoździe wystające gdzieś w najeździe skoczni.
- Przecież oni się tutaj pozabijają! - krzyczał wniebogłosy.



Plakat mówił jasno, że już o poranku skoczkowie będą mogli próbować swoich sił, by w końcu przystąpić do konkursu. Ekipa uwijała się więc jak w ukropie, by zdążyć na czas. A gdy już ukończyli konstrukcję, drapali się po głowie, nie do końca rozumując jak wybrnąć z problemu w jakim się znaleźli.
Roztopy sugerowały brak opadów śniegu, a wręcz powolne jego zanikanie. Teraz, pozostawali oni ze skocznią, na której nie ma pokrywy z białego puchu.
- No, na co czekacie? - zapytał młody ważniak, który nadal nadzorował budowę
- Wiaderka i nanosić, nanosić! - poinstruował wszystkich, a ci przystąpili do pracy, choć liczyli już na fajrant.