Edelweiss

Proszę proszę, wojaczka się wam znudziła Herr @Piotr Romanow? Że na zwierzynę się przerzucacie. Nie chcę nic mówić ale to chyba trochę niesportowe żeby profesjonalny żołnierz zaprawiony w bojach bóg jeden wie w jak odległych krajach ścigał się w polowaniu na jelonki i wiewiórki.

Powiem tak, jakoś się dogadamy. Gdzieś tam przypadkiem do waszego namiotu zawędrują pewne butelki pierwszorzędnego piwa z zeszłorocznego Oktoberfestu, wiadomo że po kilku głębszych palec może się omsknąć i nie trafić w cel prawda?

Piotr Romanow pisze: ↑05 marca 2025, 20:08 Rozejrzałem się po lesie i nie widząc tu nic ciekawego wyruszyłem w kierunku J5.

A mówiłem nie łaź za mną...



Nie ma co papugować, idź na północ, Herr Hauptmann. Po kiego mi tu włazisz na linię strzału!
Ja tu prowadzę poważne polowanie! Właśnie trafiłem ...wiewiórkę

Herr Oberhaupt, ale to Wy za mną chodzicie. Hahaha!

Romanow zrobił szybkie rozeznanie w mapie i skierował się na pozycję J4.

Romanow z pola J4, gdzie spędził ostatnie godziny, miał przed sobą nie tylko odległość, ale także całą masę zmiennych – zwierzyna, warunki pogodowe, a przede wszystkim teren, który teraz miał opuścić. Zdecydował, że nadszedł czas na zmianę. K3. Nowe pole, nowe wyzwania. W głowie Piotra nie było miejsca na przypadek, wszystko było zaplanowane, każda decyzja podjęta z precyzją godną najlepszego stratega.

Szlak wiódł przez gęsty las. Piotr znał ten teren jak własną kieszeń, ale dzisiaj wszystko miało znaczenie – każdy cień, każdy dźwięk, każda zmiana w układzie roślinności. Wiedział, że K3 oferuje lepszą perspektywę. Miał nadzieję, że tam uda mu się znaleźć bardziej dogodną pozycję do obserwacji, a może i zaskoczyć zwierzynę w sposób, który byłby niemożliwy z J4.

Wspiął się na wzniesienie, jego buty ślizgały się na mokrej ziemi. Gdy osiągnął szczyt, zatrzymał się na moment, by spojrzeć w stronę celu. Z daleka dostrzegł otwartą przestrzeń. K3 – pole, które teraz miało stać się jego terytorium. Czuł, że to był dobry wybór.

Z każdym krokiem, który go przybliżał do nowego punktu, Piotr stawał się bardziej pewny swojej decyzji. Przejście z J4 na K3 było jak zmiana planu w trakcie misji lotniczej. Czasami trzeba zmienić kurs, aby znaleźć lepszą trasę – i to była właśnie ta chwila.

Dotarł do K3. Zatrzymał się na chwilę, zaczerpnął głęboko powietrze i poczuł, jak adrenalina zaczyna krążyć w jego żyłach. Każdy szczegół tego miejsca, każda zmiana w układzie terenu była teraz jego własnością. Teraz czekał tylko na jedno – by polowanie mogło się rozpocząć.