EdelBAHN - Cennik biletów

[karol flibustier]

Każdy kto jest zainteresowany podróżowaniem pociągami naszej wspaniałej linii kolejowej EdelBAHN, to poniżej przedstawiam wam cennik:
1.Bilety jednorazowe:
a)Drugiej Klasy:
Bilet Jednorazowy Drugiej Klasy(Pociągiem EDLBPAS0000003) za 10 Қ

Bilet Jednorazowy Drugiej Klasy(Pociągiem EDLBPAS0000004) za 30 Қ

Bilet Jednorazowy Drugiej Klasy(Pociągiem EDLBPAS0000005) za 20 Қ

b)Pierwszej Klasy:
Bilet Jednorazowy Pierwszej Klasy(Pociągiem EDLBPAS0000003) za 15 Қ

Bilet Jednorazowy Pierwszej Klasy(Pociągiem EDLBPAS0000004) za 35 Қ

Bilet Jednorazowy Pierwszej Klasy(Pociągiem EDLBPAS0000005) za 25 Қ

2.Bilety Długookresowe:
Bilet Jednodniowy za 50 Қ

Bilet Tygodniowy za 290 Қ

Bilet Miesięczny za 1080 Қ

Bilet Kwartalny za 2750 Қ

Bilet Półroczny za 4500 Қ

Z czego warto dodać, że w skali całego roku, najwięcej oszczędzacie przy zakupie 2 biletów półrocznych, bo kosztują wtedy zaledwie 9000 Қ, potem są bilety kwartalne które kosztują już 11000 Қ na okres roku, potem bilety miesięczne, które kosztują 13000 Қ. Także jeżeli myślicie o podróżach w dłużej perspektywie to zachęcamy do kupna nawet półrocznego biletu! Musisz go tylko kupić raz na pół roku!

[Leszek Ebe-Grüner]

Poranek w Kotlinie Edelweiss był rześki, a powietrze pachniało wilgotną ziemią. Gdy niepozorny, czarny powóz zatrzymał się przed gmachem dworca, Lieselotte wysiadła z niego z wrodzoną gracją. Jej czarne włosy, starannie upięte pod modnym kapeluszem, lśniły w porannym słońcu. Zapach świeżości zastąpił odór spalin, a uszy atakował powtarzający się raz po raz gwizd konduktora.

Stangret natychmiast przystąpił do pracy. Z wprawą wyładował ciężkie, skórzane walizki na specjalny wózek bagażowy, pilnując, by każdy kufer spoczął bezpiecznie na swoim miejscu. Lieselotte, nie oglądając się za siebie, ruszyła w stronę hali biletowej, a stukot jej obcasów rytmicznie odbijał się od kamiennej posadzki. Służący podążał krok w krok za nią, pchając obciążony wózek.

Lieselotte najpierw podeszła do tablicy z rozkładem jazdy i znalazła interesujące ją połączenie:

Linia Kolejowa EDLBPAS0000004(Sandjak>Alpenfalen>Freiwald>Stadt Edelweiss>
Rincke>Wolkenbad>Hebelstad>Glänzberg>Langhorn>Ulvedal)
5:20 | 10:00 | 13:27 | 17:01 | 21:30

Wewnątrz dworca panował ożywiony gwar. Kobieta zajęła miejsce w kolejce i cierpliwie czekała, przy okazji podglądając, jak pociągi nadjeżdżają i opuszczają nowowybudowany dworzec. Gdy w końcu podeszła do okienka, poprosiła o bilet w klasie pierwszej do Wolkenbad. Urzędnik, widząc jej wyniosłą postawę i nienaganny strój, obsłużył ją z najwyższym szacunkiem.



Pozostało czekanie. Na zegarze dobiegała dziesiąta, gdy na peron, wśród kłębów pary i metalicznego zgrzytu, wtoczył się pociąg. Lieselotte pewnym krokiem weszła do wagonu, zajmując wyznaczone miejsce przy oknie. Służący sprawnie ulokował bagaże w przeznaczonym do tego miejscu i ukłonił się nisko przed odejściem.

Kiedy skład w końcu ruszył, Lieselotte mogła wreszcie odetchnąć. Oparła głowę o zagłówek i zatopiła się w myślach, podczas gdy za oknem zaczęły przesuwać się zapierające dech w piersiach widoki: rozległe pola, gęste lasy i majaczące na horyzoncie potężne szczyty górskie, które prowadziły ją prosto do Wolkenbad.

W czasie podróży podszedł do niej jeden z kelnerów obsługujących pasażerów 1 klasy i uprzejmie się zwraca do niej.

-Czego sobie pani życzy? Czerwone wino, Burbon, Whisky, a może coś pysznego do jedzenia?

[Femme Mystere]

Lieselotte na moment zamarła, a jej wzrok spoczął na przystojnym młodzieńcu, który pracował tu w roli kelnera. Poczuła znajome ukłucie w piersi, gdyż jeszcze rano, poprawiając kapelusz przed lustrem, obiecywała sobie stanowczo, że to koniec z popijaniem o poranku, że tym razem zachowa absolutną trzeźwość umysłu. Niestety, życie w Kotlinie Edelweiss zdawało się rzucać jej kłody pod nogi, a kuszące okazje wyrastały przed nią na każdym kroku, niczym grzyby po deszczu.

Przez ułamek sekundy przed oczami stanęła jej twarz @Sophie. Wyobraziła sobie to karcące spojrzenie i surowe usta córki, która z pewnością nie pochwaliłaby takiej słabości.

"Co ona sobie pomyśli?" - przemknęło jej przez głowę. Jednak Sophie była daleko, a duszny zapach starego drewna i tytoniu w wagonie domagał się jakiegoś przełamania.

- Poproszę lampkę czerwonego wina. - powiedziała w końcu, uciszając wyrzuty sumienia.

W końcu jedna lampka nie mogła jej powalić z nóg, a droga do Wolkenbad była wciąż daleka i nużąca.

[Leszek Ebe-Grüner]

Tak też Kelner lekko kiwnął głową i ruszył po lampkę czerwonego wina. Nalał ostrożnie do kielicha, a potem kielich dał na tacę i zaniósł oraz lekko się pochylił by dama frau Lieselotte Augentrost mogła wziąć lampkę czerwonego wina.

-Madam Frau Augentrost, to dla pani czerwone wino.