EdelBAHN - Cennik biletów

[karol flibustier]

Każdy kto jest zainteresowany podróżowaniem pociągami naszej wspaniałej linii kolejowej EdelBAHN, to poniżej przedstawiam wam cennik:
1.Bilety jednorazowe:
a)Drugiej Klasy:
Bilet Jednorazowy Drugiej Klasy(Pociągiem EDLBPAS0000003) za 10 Қ

Bilet Jednorazowy Drugiej Klasy(Pociągiem EDLBPAS0000004) za 30 Қ

Bilet Jednorazowy Drugiej Klasy(Pociągiem EDLBPAS0000005) za 20 Қ

b)Pierwszej Klasy:
Bilet Jednorazowy Pierwszej Klasy(Pociągiem EDLBPAS0000003) za 15 Қ

Bilet Jednorazowy Pierwszej Klasy(Pociągiem EDLBPAS0000004) za 35 Қ

Bilet Jednorazowy Pierwszej Klasy(Pociągiem EDLBPAS0000005) za 25 Қ

2.Bilety Długookresowe:
Bilet Jednodniowy za 50 Қ

Bilet Tygodniowy za 290 Қ

Bilet Miesięczny za 1080 Қ

Bilet Kwartalny za 2750 Қ

Bilet Półroczny za 4500 Қ

Z czego warto dodać, że w skali całego roku, najwięcej oszczędzacie przy zakupie 2 biletów półrocznych, bo kosztują wtedy zaledwie 9000 Қ, potem są bilety kwartalne które kosztują już 11000 Қ na okres roku, potem bilety miesięczne, które kosztują 13000 Қ. Także jeżeli myślicie o podróżach w dłużej perspektywie to zachęcamy do kupna nawet półrocznego biletu! Musisz go tylko kupić raz na pół roku!

[Leszek Ebe-Grüner]

Poranek w Kotlinie Edelweiss był rześki, a powietrze pachniało wilgotną ziemią. Gdy niepozorny, czarny powóz zatrzymał się przed gmachem dworca, Lieselotte wysiadła z niego z wrodzoną gracją. Jej czarne włosy, starannie upięte pod modnym kapeluszem, lśniły w porannym słońcu. Zapach świeżości zastąpił odór spalin, a uszy atakował powtarzający się raz po raz gwizd konduktora.

Stangret natychmiast przystąpił do pracy. Z wprawą wyładował ciężkie, skórzane walizki na specjalny wózek bagażowy, pilnując, by każdy kufer spoczął bezpiecznie na swoim miejscu. Lieselotte, nie oglądając się za siebie, ruszyła w stronę hali biletowej, a stukot jej obcasów rytmicznie odbijał się od kamiennej posadzki. Służący podążał krok w krok za nią, pchając obciążony wózek.

Lieselotte najpierw podeszła do tablicy z rozkładem jazdy i znalazła interesujące ją połączenie:

Linia Kolejowa EDLBPAS0000004(Sandjak>Alpenfalen>Freiwald>Stadt Edelweiss>
Rincke>Wolkenbad>Hebelstad>Glänzberg>Langhorn>Ulvedal)
5:20 | 10:00 | 13:27 | 17:01 | 21:30

Wewnątrz dworca panował ożywiony gwar. Kobieta zajęła miejsce w kolejce i cierpliwie czekała, przy okazji podglądając, jak pociągi nadjeżdżają i opuszczają nowowybudowany dworzec. Gdy w końcu podeszła do okienka, poprosiła o bilet w klasie pierwszej do Wolkenbad. Urzędnik, widząc jej wyniosłą postawę i nienaganny strój, obsłużył ją z najwyższym szacunkiem.



Pozostało czekanie. Na zegarze dobiegała dziesiąta, gdy na peron, wśród kłębów pary i metalicznego zgrzytu, wtoczył się pociąg. Lieselotte pewnym krokiem weszła do wagonu, zajmując wyznaczone miejsce przy oknie. Służący sprawnie ulokował bagaże w przeznaczonym do tego miejscu i ukłonił się nisko przed odejściem.

Kiedy skład w końcu ruszył, Lieselotte mogła wreszcie odetchnąć. Oparła głowę o zagłówek i zatopiła się w myślach, podczas gdy za oknem zaczęły przesuwać się zapierające dech w piersiach widoki: rozległe pola, gęste lasy i majaczące na horyzoncie potężne szczyty górskie, które prowadziły ją prosto do Wolkenbad.

W czasie podróży podszedł do niej jeden z kelnerów obsługujących pasażerów 1 klasy i uprzejmie się zwraca do niej.

-Czego sobie pani życzy? Czerwone wino, Burbon, Whisky, a może coś pysznego do jedzenia?

[Femme Mystere]

Lieselotte na moment zamarła, a jej wzrok spoczął na przystojnym młodzieńcu, który pracował tu w roli kelnera. Poczuła znajome ukłucie w piersi, gdyż jeszcze rano, poprawiając kapelusz przed lustrem, obiecywała sobie stanowczo, że to koniec z popijaniem o poranku, że tym razem zachowa absolutną trzeźwość umysłu. Niestety, życie w Kotlinie Edelweiss zdawało się rzucać jej kłody pod nogi, a kuszące okazje wyrastały przed nią na każdym kroku, niczym grzyby po deszczu.

Przez ułamek sekundy przed oczami stanęła jej twarz @Sophie. Wyobraziła sobie to karcące spojrzenie i surowe usta córki, która z pewnością nie pochwaliłaby takiej słabości.

"Co ona sobie pomyśli?" - przemknęło jej przez głowę. Jednak Sophie była daleko, a duszny zapach starego drewna i tytoniu w wagonie domagał się jakiegoś przełamania.

- Poproszę lampkę czerwonego wina. - powiedziała w końcu, uciszając wyrzuty sumienia.

W końcu jedna lampka nie mogła jej powalić z nóg, a droga do Wolkenbad była wciąż daleka i nużąca.

[Leszek Ebe-Grüner]

Tak też Kelner lekko kiwnął głową i ruszył po lampkę czerwonego wina. Nalał ostrożnie do kielicha, a potem kielich dał na tacę i zaniósł oraz lekko się pochylił by dama frau Lieselotte Augentrost mogła wziąć lampkę czerwonego wina.

-Madam Frau Augentrost, to dla pani czerwone wino.

[Femme Mystere]

Lampka czerwonego wina sprawiła, że napięcie, które towarzyszyło Lieselotte od dłuższego czasu, niemal całkowicie wyparowało. Kiedy do jej przedziału dosiadł się pewien jegomość, kobieta chętnie podjęła rozmowę. Mężczyzna nie należał do najprzystojniejszych, miał bowiem nieco zbyt wydatny nos i przerzedzone włosy, ale Lieselotte od zawsze wyżej ceniła błyskotliwy intelekt niż posągową powierzchowność. Co najważniejsze, nie miał pojęcia, że rozmawia ze słynną Faktotum; najwyraźniej nie spodziewał się spotkać tak wpływowej persony w zwykłym pociągu do Wolkenbadu.

Ich rozmowa szybko zeszła na aktualne problemy społeczne Edelweiss. Towarzysz podróży narzekał na najazdy ze strony der Wilden oraz ubolewał nad brakiem wizji w wykorzystaniu potencjału La Palmy.

- A ci turyści, Liebe Frau! - perorował, machając ręką. - Zalewają nasze doliny, niszcząc ten unikalny spokój, który czynił naszą Kotlinę wyjątkową.

Gdy jednak wspomniał o Oberhaupcie, jego głos nabrał niemal nabożnego szacunku; o głowie państwa wyrażał się w samych superlatywach, co Lieselotte skwitowała jedynie zagadkowym uśmiechem.

Gdy pociąg w końcu wtoczył się na stację w Wolkenbadzie, jegomość z galanterią pomógł jej zdjąć ciężkie walizki z półek, po czym pożegnał się uprzejmym uchyleniem kapelusza. Lieselotte wysiadła na peron, wdychając krystalicznie czyste, mroźne powietrze uzdrowiska. Rozejrzała się uważnie po dworcu, a jej serce zabiło nieco szybciej.
Czy pośród kłębów pary dostrzeże smukłą sylwetkę @Sophie lub radosną twarz @Isabella M. Neumann-Swann ? A może to, że nikt nie wyszedł jej na spotkanie, jest sygnałem, którego najbardziej się obawiała?