Aleja Willowa - Życie w Dolinie toczy się swoim spokojnym rytmem, ale czasem człowiek tak się zafrasuje, albo zwyczajnie przemęczy, że należy się mu długo wyczekiwany odpoczynek. A gdzie jak nie we własnych czterech ścianach... Herrenhausgasse to strefa mieszkalna, gdzie można ze spokojem zasiąść na przydomowej ławeczce i bez pośpiechu wypić przepyszną herbatkę z szarotki.
Neue Audrey Herrenhaus (nazwa tymczasowa) to dworek położony w prestiżowej części Stadt, na alejach Herrenhausgasse.
Wzniesiona przez EdelBau jako kompleks budowlany w oparciu o wniosek oberhauptowski w celu rozbudowy strefy willowej w lipcu 1925 roku, dla poszerzajacego się grona "wyższych sfer".
W skład parceli, poza zabudowaniem głównym oraz przybocznym (pod garaże lub/i miezkanie dla służby) wchodzi bogato zalesiony, niewielki ogród w stylu neoedelweisskim i strefa piwniczna.
Działka jest położona w bezpośrednim sąsiedztwie Rzeki Hirschfluss (rzeka nie wchodzi w skład parceli). .
Nowym właścicielem Neue Audrey od 31 lipca 1925 roku został Dziedzic @Leszek Ebe-Grüner .
Budynek gotowy do zamieszkania(nieumeblowany), doprowadzone są wszystkie media.
Mimo że myślałem o mrówkojadach, to potem pomyślałem, że trzeba skosić trawę. Tak też wtedy w głowie miałem ,,gdzie ja znajdę kosiarkę?". Ale przestałem o tym myśleć, wiedziałem za to że mój ulubiony samochód AKC Espada Sport Light stał piękny przy moim dworku. Wziąłem Leszkowy Dziennik Sportowy - część 3 i sobie poczytałem uważnie. Mimo że nie wszystko mi się podobało, ale potem machnąłem na to ręką. Wiem że byłem po szalonych jazdach CrashPollin TV w Skarlandzie, gdzie prawie nie wyleciałem przez okno uderzony samochodem od Konrada. Ale jak to się mówi taka praca. Następnie poszedłem do kuchni. Robić kawę? Oczywiście że nie, on nie lubił kawy. Za to czytałem Newsy z innych państw. Rozwijają się też jak Edelweiss, a niektóre... Odpoczywają jak Teutonia... MIał w pamięci Teutonie i to co działał. Ale to przeszłość. Sąsiadów też tu miałem, na przeciwko był dom Sophie. Tak tej Sophie, córki Lieselotte Augentrost, która jej od małego tłumaczyła że musi wyjść za mąż. Myślałem w sumie kogo jako pierwszą osobę zaprosić do dworku jako gościa. Z jednej strony że ojciec to obowiązkowo. Że kolega biznesowy Alfredy Fryderyk de Espada, kolega z Doctriny Kamiljan de Harlin, kolega z Amatorii August de La Sparasan, może Joachim Cargalho? A może Krzysztof Windsor? Nie... Myślałem dalej. Może Vratislav Vondráček? No tak, idealny dzień na rozmowę o czworaczkach... A po drugie jeszcze za wcześnie, dopiero poznawałem go, więc pierw musiałby być gdzieś randka. Ktoś z Sarmacji? Pavel van der Gibson to był miły chłopak, ale to już raczej do oficjalnych zaproszeń. Fatima to w tej Sarmacji wiecznie zabiegana, a jeszcze możliwe że skoki narciarskie będzie organizować... Dlatego myślałem dalej. Konrad Konrad Einsiedler von Hippogriff? No pewnie, uzna że tu drugi odcinek jest Skarlandu i zniszczy mi dworek. Lieselotte Augentrost? No jeszcze lepiej, ta to buldożerem chce zniszczyć mój piękny dworek. Bestia i tyle bez serca. Wiedziałem jedno. Musiała to być osoba całkowicie zaskakująca, z którą jeszcze nie rozmawiałem tak jakoś bardziej... Powiedziałem wtedy do siebie
- Już wiem. Wyślę zaproszenie do Króla Hawilandu Tadeusza Henrykowskiego. Tak, to dobry pomysł. Z nim nigdy nie rozmawiałem o głębszych rozmowach, a lubię jednak nadal poznawać nowych ludzi. Wyślę zaproszenie gołębiem do niego.
Tak też napisałem list zapraszający, był bardzo długi. Oczywiście jej treść znałem ja i nikt więcej. Ostatecznie do pięknego białego gołębia pocztowego przywiązałem list zapraszający i wysłałem go do Hawilandu... Do rąk samego Króla Tadeusza Henrykowskiego.
Wkrótce przeszedł listonosz i wrzucił @Leszek Ebe-Grüner niniejszy list:
Stadt Edelweiss, 01. sierpnia 1925r.
Sehr geehrter Herr Ebe-Grüner,
W związku z wykrytymi nieprawidłowościami w projekcie rozbudowy dzielnicy Herrenhausgasse, w willowej strefie mieszkalnej Stadt Edelweis, tj. budowy dwóch dworków w wersji rozszerzonej - z niewielkim ogrodem i strefą piwniczną (oznaczenie działek No.2 i No.4 ), wydane zostaje wstrzymanie użytkowania w/w budynków. Powstały one na terenach o zbyt niskiej nośności i zamieszkiwanie w nich stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia.
Prosimy o opuszczenie budynków do dnia 02.08.1925r. pod rygorem odpowiedzialności karnej.
W dniu 03.08.1925r. zaplanowane są prace rozbiórkowe.
To już dzisiaj. Ma przybyć Król Hawilandu Tadeusz Henrykowski. Ja już czekam na niego na swoim dworku. Kuchnia przygotowana, jadalnia przygotowana. Oczywiście z rana zjadłem sobie śniadanie. Zastanawiałem się tylko kiedy przybędzie i czy będzie na obiad, czy dopiero późnym wieczorem na kawkę. Oczywiście cygara też miałem gotowe. Jako że nie wiedziałem kiedy przyleci, to postanowiłem iść z nudów kosić trawę.
(-) Leszek Ebe-Grüner
Syn Heinza-Werner Grünera
DZIEDZIC EDELWEISS
Wyznawca Drzewa Życia
Pod posesję należącą do Leszka z łoskotem podjechały buldożery, koparki i inne maszyny budowlane, wszystkie oznaczone logo EdelBau. Pył unosił się w powietrzu, a ziemia drżała pod ciężarem stalowych gąsienic. Z pierwszego pojazdu wysiadł mężczyzna w kasku ochronnym, ubrany w elegancki, choć nieco zakurzony płaszcz. Był to kierownik budowy, który z powagą wyjął z teczki dokument opatrzony pieczęcią Dyrekcji Generalnej EdelBau.
Stanął przed bramą posesji, rozłożył dokument i przez megafon oznajmił:
"Z polecenia Dyrekcji Generalnej EdelBau informuję, że budynek znajdujący się na tej posesji został wzniesiony na gruncie niestabilnym. W związku z ryzykiem zawalenia, wydano nakaz eksmisji oraz rozbiórki obiektu. Właściciel, Herr Leszek, ma prawo ubiegać się o odszkodowanie oraz nowy przydział budynku. Prosimy o niezwłoczne opuszczenie terenu."
Jakaś Lieselotte krzyczała jak szalona i wszyscy sąsiedzi patrzeli na nią jak na wariatkę. No cóż tacy ludzie też się zdarzają. Ja jednak za długo do tego uwagi nie przykładałem i dalej kosiłem trawę.
(-) Leszek Ebe-Grüner
Syn Heinza-Werner Grünera
DZIEDZIC EDELWEISS
Wyznawca Drzewa Życia
Koło godziny 14 Tadeusz przyleciał do Edelweiss, aby przybyć na Herrenhausgasse 4 - posiadłość Leszka Ebe. Nagle Tadeusz zauważył, jak Leszek kosi trawę, dlatego do niego podszedł: Widzę, że jest pan strasznie pracowity, przeszkadzam? - powiedział do Leszka śmiejąc się Tadeusz
