Lis Tajemny - Mystere Fuchs
: 02 lipca 2022, 13:09
Lis Tajemny - Vulpes tajemnico - Mystere Fuchs
Drapieżny ssak z rodziny psowatych. Występuje na terenie całej Kotliny Edelweiss. Cechują się najbardziej progresywnymi cechami dla drapieżnika. Wzrost (największy przedstawiciel w rodzinie lisów) oraz duża zdolność adaptacyjna do nowych warunków. Należy do gatunków społecznych - przewodzonej przez parę alfą - która ma prawo się rozmnażać. Zdarza się, że stada najczęściej składają się z pary alfą oraz ich potomstwa, które opiekuje się kolejnymi pokoleniami.
Środowisko
Występuje w trudno dostępnych górach wysokich Kotliny Edelweiss oraz na niższych partiach pasm górskich oraz na terenach nizinnych. Przeważnie w lasach mieszanych.
Tryb życia i zachowanie
Lis tajemniczy może prowadzić życie na ściśle określonym terytorium, jak i życie wędrowne. Do znakowania swojego terytorium używają moczu, którym znakują również miejsca, gdzie składowane przez nie jedzenie się wyczerpało, by nie tracić czasu na ich przeszukiwanie. Mogą one żyć w rodzinnych grupach dzieląc jedno terytorium lub formują stada, w którym para alfa „przygarnia” odrzucone przez swoją rodzinę lisy.
Gatunek jednak jest narażony na atak ze strony wilków, kojotów, szakali oraz średnich i dużych kotowatych (np Ryś Swannski). Polować preferują z rana lub późnym wieczorem.
Morfologia i anatomia
Lisy rude mają wydłużone ciało i względnie krótkie kończyny. Ogon, który jest długości ponad połowy ciała (ok. 70% długości głowy i tułowia) jest długi i puszysty, dotyka podłoża, gdy lis stoi na łapach. W kłębie od 35 do 50 cm, długość ciała mieści się w przedziale 49-90 cm. Waga osobników od 2,2 do 14 kg. Normalny chód lisów można zaliczyć w przedziale 6-13 km/h, natomiast podczas biegu osiągają prędkość do 50 km/h.
Pożywienie
Polują głównie na małe gryzonie. Zdarza się, iż żywią się zwierzętami z rodziny zającowatych czy kurowatych, małymi gadami czy bezkręgowcami. Czasami pożywieniem stają się również młode kopytne. Sporadycznie w diecie znajdują się również owoce (jak jagody, borówki, maliny, jeżyny, czereśnie, wiśnie, jabłka, śliwki, winogrona i żołędzie) i warzywa.
Rozmnażanie
Kopulują raz do roku, zazwyczaj na wiosnę. Na dwa miesiące przed rują, zwykle w okolicach grudnia, narządy płciowe samicy zmieniają kształt i wielkość. Ruja samic trwa trzy tygodnie. W miocie rodzi się najczęściej od czterech do sześciu szczeniąt, chociaż możliwe są przypadki pojawienia się w jednym miocie nawet do trzynastu lisiąt. Młode rodzą się ślepe, głuche i bezzębne z gęstą i puszystą, ciemną sierścią. W chwili porodu ważą 56-110 g i mają 14,5 cm długości, a ogon 7,5 cm. Młode mają krótkie kończyny, duże głowy i szerokie klatki piersiowe.
Z ciekawostek
W Kotlinie Edelweiss występuje też żadna odmiana Vulpes Tajemnica - jest to lis mający umaszczenie szare. Spowodowane jest to dość nietypową anomalią genetyczną. Na chwilę obecną mamy na terenie całej Kotliny około 40 takich osobników.
Największy przedstawiciel zaobserwowany w Kotlinie to samiec o wadze 17,4 kg oraz 1,4m długości.
Drapieżny ssak z rodziny psowatych. Występuje na terenie całej Kotliny Edelweiss. Cechują się najbardziej progresywnymi cechami dla drapieżnika. Wzrost (największy przedstawiciel w rodzinie lisów) oraz duża zdolność adaptacyjna do nowych warunków. Należy do gatunków społecznych - przewodzonej przez parę alfą - która ma prawo się rozmnażać. Zdarza się, że stada najczęściej składają się z pary alfą oraz ich potomstwa, które opiekuje się kolejnymi pokoleniami.
Środowisko
Występuje w trudno dostępnych górach wysokich Kotliny Edelweiss oraz na niższych partiach pasm górskich oraz na terenach nizinnych. Przeważnie w lasach mieszanych.
Tryb życia i zachowanie
Lis tajemniczy może prowadzić życie na ściśle określonym terytorium, jak i życie wędrowne. Do znakowania swojego terytorium używają moczu, którym znakują również miejsca, gdzie składowane przez nie jedzenie się wyczerpało, by nie tracić czasu na ich przeszukiwanie. Mogą one żyć w rodzinnych grupach dzieląc jedno terytorium lub formują stada, w którym para alfa „przygarnia” odrzucone przez swoją rodzinę lisy.
Gatunek jednak jest narażony na atak ze strony wilków, kojotów, szakali oraz średnich i dużych kotowatych (np Ryś Swannski). Polować preferują z rana lub późnym wieczorem.
Morfologia i anatomia
Lisy rude mają wydłużone ciało i względnie krótkie kończyny. Ogon, który jest długości ponad połowy ciała (ok. 70% długości głowy i tułowia) jest długi i puszysty, dotyka podłoża, gdy lis stoi na łapach. W kłębie od 35 do 50 cm, długość ciała mieści się w przedziale 49-90 cm. Waga osobników od 2,2 do 14 kg. Normalny chód lisów można zaliczyć w przedziale 6-13 km/h, natomiast podczas biegu osiągają prędkość do 50 km/h.
Pożywienie
Polują głównie na małe gryzonie. Zdarza się, iż żywią się zwierzętami z rodziny zającowatych czy kurowatych, małymi gadami czy bezkręgowcami. Czasami pożywieniem stają się również młode kopytne. Sporadycznie w diecie znajdują się również owoce (jak jagody, borówki, maliny, jeżyny, czereśnie, wiśnie, jabłka, śliwki, winogrona i żołędzie) i warzywa.
Rozmnażanie
Kopulują raz do roku, zazwyczaj na wiosnę. Na dwa miesiące przed rują, zwykle w okolicach grudnia, narządy płciowe samicy zmieniają kształt i wielkość. Ruja samic trwa trzy tygodnie. W miocie rodzi się najczęściej od czterech do sześciu szczeniąt, chociaż możliwe są przypadki pojawienia się w jednym miocie nawet do trzynastu lisiąt. Młode rodzą się ślepe, głuche i bezzębne z gęstą i puszystą, ciemną sierścią. W chwili porodu ważą 56-110 g i mają 14,5 cm długości, a ogon 7,5 cm. Młode mają krótkie kończyny, duże głowy i szerokie klatki piersiowe.
Z ciekawostek
W Kotlinie Edelweiss występuje też żadna odmiana Vulpes Tajemnica - jest to lis mający umaszczenie szare. Spowodowane jest to dość nietypową anomalią genetyczną. Na chwilę obecną mamy na terenie całej Kotliny około 40 takich osobników.
Największy przedstawiciel zaobserwowany w Kotlinie to samiec o wadze 17,4 kg oraz 1,4m długości.
