Edelweiss

Südgebirge - Góry Południowe to łańcuch górski rozciągający się wzdłuż południowo-zachodniej granicy Edelweiss z Monarchią Austro-Węgierską na długości 54,50km. W całości znajduje się w granicach Kotliny.
Najwyższy szczyt BRAK NAZWY WŁASNEJ (na razie oznaczany systemowo G4) ma 4274m n.p.m.

Pasmo graniczy na wschodzie z Przełęczą Gämsentor (pol. Brama Kozicy), a od zachodu z południową częścią Wilde Felder (pol. Dzikie Pola).

Opisy wszystkich szczytów (gdy nie ma nazwy własnej - techniczne oznaczenia gór):

-Einsame Mutter (pol. Samotna Matka) - G1 - 4158m n.p.m. - na stoku góry, od wschodniej jej części znajduje się schronisko im. Joachima Cargalho (2150m n.p.m.), a u jej podnóża niewielkie skupisko zabudowań mieszkalnych Einsamkeit. W osadzie na stałe zamieszkują trzy rodziny.
Na jego hali szarotkowej został zorganizowany pierwszy Die Lawine - regionalny system wspinaczki górskiej podczas Schmelzfest 1922(1.marca-15.marca). Po raz pierwszy zdobyty samotnie przez Joachima Cargalho 10 marca 1922 roku. Propozycję nazwy temu wzniesieniu nadał własnie zwycięzca pierwszej eskapady po szarotkę.
-Zögern Mutter (pol. Wahająca się Matka)- G2 - 4170m n.p.m. - szczyt został po raz pierwszy zdobyty podczas Die Lawine 21 paźdzernika 1922 roku przez winkulijskiego bergsteigera A.F. von Tehen-Dżeka. Propozycję nazwy temu wzniesieniu nadał własnie zwycięzca tejże eskapady podczas Oktoberfest.

-G3 - brak danych - prawo nadania nazwy i kreowania historii szczytu posiada Joachim Cargalho.


-Fuchsberg (pol. Lisia Góra)- G4 - 4274m n.p.m. - najwyższy szczyt Gór Południowych - szczyt został pierwszy raz zdobyty 31 października 1923 roku (w Halloween) przez sarmackiego bergsteigera Pavla van der Gibsona, jako zwycięzca Die Lawine podczas Festiwalu Październikowego tegoż roku. Miał on prawo ochrzcić górę według własnego uznania. Według ustaleń samego bergsteigera minął on na trasie pewną rzekę. Zapewne chodziło o mającą swoje źródło na zboczu tejże góry, rzeki Rhimm.


-G5 - brak danych
-G6 - brak danych


Südgebirge zbudowane są z łupków krystalicznych, granitów oraz ze skał osadowych.
Na obrzeżach znajdują się lasy bukowe i świerkowe, częściowy obszar zajmują polany. W górnych granicach występuje modrzewiososna orientycka, w piętrze subszarotkowym – kosodrzewina biała. Na wysokościach powyżej 2000m n.p.m ulokwane są hale szarotkowe, a wyżej skąpa roślinność subniwalna (długo zalegająca pod pokrywą śnieżną).

Ze względu na to, że przy przygotowywaniu Lawiny fabularnie odnosiłam się do pewnego schroniska i niewielkich gospodarstw u podnóża góry, prosiłabym o adnotację w powyższym opisie.

Femme Mystere pisze: ↑20 lutego 2022, 13:16 Ze względu na to, że przy przygotowywaniu Lawiny fabularnie odnosiłam się do pewnego schroniska i niewielkich gospodarstw u podnóża góry, prosiłabym o adnotację w powyższym opisie.

Ok. Czy mamy zatem tam informacje o nazewnictwie? W razie czego przygotujmy notę encyklopedyczną o tym.

Nie posłużyłam się do tej pory żadną nazwą własną. Istnieje więc dowolność w nazewnictwie.

Femme Mystere pisze: ↑20 lutego 2022, 18:12 Nie posłużyłam się do tej pory żadną nazwą własną. Istnieje więc dowolność w nazewnictwie.

A szkoda. To naprawdę ułatwia. Nie trzeba wielokrotnie edytować i uzupełniać tekstów. No, ale co zrobisz, jak nic nie zrobisz.

Mała edycja w pierwszym poście.

Aktualizacja o zmianę nazwy - Einsame Mutter i schroniska im. Joachima Cargalho

- Szczyt Numer 2 - G2 - brak danych
Szczyt góry będzie celem podczas Die Lawine w październikowej odsłonie Festiwalu.


Po ogłoszeniu zwycięzcy - szczytowi zostanie nadana nazwa.

Nastąpiła aktualizacja wpisu o górze zwanej technicznie G2. Zwycięzca drugiej Lawiny, @Alfred Fabian zdecydował się na zmianę nazwy na:

Okazuje się, że edelweisskie szczyty mają wiele matek.