Edelweiss

No, ale do sedna - tak się mają moje rekordy :

Po emocjonującym biegu na dystansie 100 metrów oberhaupt Gruner nie zamierzał schodzić z areny zmagań. Odetchnąwszy chwilę, zarzucił na ramię swą charakterystyczną biało-żółtą bluzę, po czym ruszył na rzutnię.



Pchnięcie kulą

Na rzutni stanął pewnie. W dłoniach obracał ciężką, zimną, ponad siedmiokilową kulę – wyraźnie większą od przeciętnej treningowej. Rozpoczął rytuał: kilka głębokich wdechów, energiczny półobrót, nisko ugięte kolana.

Grüner wypchnął kulę z imponującą siłą i energią – nie tyle liczyła się tu perfekcja techniki, co hart ducha i czysta energetyczność. Kula poleciała łukiem, wzbijając się ponad oznaczeniami odległości i opadła z głuchym łoskotem. Herr Hagyma długo mierzył – wynik może nie pobił rekordów stadionu, ale oklaski przypadkowych widzów były szczere i długie.



Rzut oszczepem.

Po krótkiej przerwie na łyk wody i korektę skarpetek, Grüner przystąpił do kolejnego wyzwania: rzutu oszczepem. Wziął w dłoń smukły, lśniący oszczep, wykonał kilka zamachów, jakby testując jego ciężar. Następnie – kilka pewnych kroków rozbiegu, dynamiczne przyciągnięcie ramienia i potężny wyrzut.

Oszczep świsnął w powietrzu niczym strzała. Zawisł na moment nad obiektem w pełnym blasku słońca, po czym wbił się w ziemię daleko za pierwszymi liniami pomiaru. Znowu rozległy się brawa – tym razem nawet bardziej żywiołowe.

Oberhaupt uniósł dłoń w geście podziękowania.
Nie musiał zdobywać złota. Wystarczyło, że na Freiheitslichtung Arena pokazał, czym jest prawdziwy duch sportu a już kilku śmiałków chciało powtórzyć jego wyczyn. Czy im się uda? Ktoś stanie w szranki z samym oberhauptem?