Edelweiss

Zbliżał się późny wieczór. Załoga oberhauptowskiego Atlas ATP-E 1922 "Constelation" od godziny była już w pełnej gotowości.
Czekano tylko na VIP'a, w zasadzie, tego wieczora na dwoje osób, którzy w rozumieniu obsługi powietrznej miały specjalne przywileje.
Jedna z nich, oberhaupt Grüner przybył w miarę punktualnie. Z tego byl znany, punktualność ponad wszystko. Niespecjalnie zwracał na siebie uwagę. Ubrany raczej zwyczajnie, ot by w podróży było jak najbardziej wygodnie. Jedyna rzecz jaka zaskakiwała, to ilość bagażu. Tego miał całkiem sporo. Inaczej niż zwykle...

Wkrótce na lotnisku dostrzeżono Frau Augentrost — nie sposób było jej nie zauważyć. Tym razem jednak zaskoczyła wszystkich: zamiast typowego dla siebie stroju, czyli prochowca i czerwonych szpilek, miała na sobie gustowną kremową suknię z koronkowymi wstawkami, której krój przywodził na myśl stare czasy z teutońskich salonów. Materiał falował lekko przy każdym kroku, a delikatna koronka przy dekolcie zdawała się szeptać historie z innej epoki.

Spóźniła się nieco, co w jej przypadku było rzadkością — ale też nie bez powodu. Jako burmistrzyni Grünerwaldu miała dziś ręce pełne pracy: zaledwie godzinę wcześniej przecięła wstęgę nowo otwartego przytuliska dla zwierząt. W pośpiechu musiała zabrać ze sobą jednego z podopiecznych — czarnego kota o bursztynowych oczach, który z powodu awarii ogrzewania nie mógł zostać w ośrodku. Pani Morgenstern, weterynarz o sercu większym niż cały Grünerwald, nie pozwoliła na inne rozwiązanie.

Frau Augentrost podbiegła do Heinza-Wernera z energią, która świadczyła o niewielkiej ekscytacji. Wspięła się na palce, by musnąć jego policzek pocałunkiem na powitanie, a potem, z teatralnym gestem, uniosła kota pod paszkami, prezentując go niczym trofeum.

— Ten przybłęda będzie musiał udać się z nami w podróż. — oznajmiła z uśmiechem, w którym mieszały się zmęczenie i duma.

Nie czekając na odpowiedź, chwyciła jedną z walizeczek i ruszyła w stronę samolotu. Resztę bagażu zostawiła pod opieką Heinza lub kogokolwiek, kto akurat znajdował się w pobliżu i wyglądał na wystarczająco zorganizowanego.

Gruner czekał przed samolotem na drugą personę. Ta w końcu przybyła z niewielkim opóźnieniem.
...
- No i pięknie. - Heinz pełnym ironii ostentacyjnym gestem "ucieszył się" na widok kota. Niespecjalnie przepadał przecież za akurat tymi czworonogami. Po krótkiej chwili dozedł do wniosku, że udział kota w wylocie nie ma znaczenia i kontynuował:
- Czy możemy już startować? - Nie usłyszał odpowiedzi. Augentrost już wchodziła po schodach.
Obsługa z wielkim wysiłkiem próbowała poradzić sobie z bagażem przybyłej damy. Robili jednak to na tyl sprawnie, że sam oberhaupt postanowił, że nic tu po nim i wszedł na pokład Constelation.

Po upływie dwóch kwadransów lot EDL0017 odbywał się już w przestworzach.

Lądowanie na lotnisku docelowym Walgrad [DRE] przewidziane jest w nocy...

- Jak to odlecieli? - zapytał członka obsługi lotniska.
Właśnie dowiedział się, że wraz z utratą legitymacji Faktotum, utracił dostęp do darmowych przelotów Constelation.
Musiał poradzić sobie w inny sposób...

Joachim Cargalho pisze: ↑21 lipca 2025, 12:51 - Jak to odlecieli? - zapytał członka obsługi lotniska.
Właśnie dowiedział się, że wraz z utratą legitymacji Faktotum, utracił dostęp do darmowych przelotów Constelation.
Musiał poradzić sobie w inny sposób...

Szczerze? Nie miałem kompletnie świadomości, że ktokolwiek z Edelweiss jeszcze poleci. Z drugiej strony, czy Frau Augentros wiedziała, czy zrobiła to celowo? Nie sądzę.