Edelweiss

Na płycie lotniska Flughafen Edelweiss–Neue Gärten panował dziś wyjątkowy ruch. Wzdłuż czerwonego dywanu ustawiono kompanię reprezentacyjną Gwardii Cywilnej w paradnych mundurach, a nad terminalem powiewały flagi Republiki Bialeńskiej oraz Kotliny Edelweiss. Wśród oczekujących znajdowali się najważniejsi przedstawiciele państwa, faktotum @Femme Mystere i @Albert Fryderyk de Espada, szef dyplomacji @Joachim Cargalho, a także dowódcy wojskowi i pozostali członkowie Centrali Państwowej.

Gdy Prezydent Piotr Suworow opuścił pokład samolotu, na czoło delegacji wystąpił sam Oberhaupt Kotliny Edelweiss, Heinz-Werner Grüner. Ubrany w ciemny, perfekcyjnie skrojony płaszcz z charakterystycznym srebrnym szarotkowym emblematem na kołnierzu, przywitał gościa spokojnym, lecz serdecznym uśmiechem.

- Herr Präsident, witamy w Kotlinie Edelweiss! - wykrzyczał radośnie - To dla nas zaszczyt gościć Pana oraz delegację Republiki Bialeńskiej. Mam nadzieję, że pobyt wśród naszych gór okaże się równie owocny, co przyjemny.
Oberhaupt wyciągnął dłoń w geście powitania, po czym wskazał na zgromadzonych przedstawicieli państwa.

- Pozwoli Pan, że przejdziemy od razu do programu wizyty. W Der Sitz wszystko jest już przygotowane. Po załatwieniu wszelkich formalności udamy się na przejażdżkę. Pokażę Panu co w Szarotkowej Krainie jest najpiękniejsze - Grüner szybko streścił plan na dzisiejszą wizytę.

Po krótkiej ceremonii powitalnej i prezentacji delegacji obaj przywódcy wraz ze swoimi współpracownikami wsiedli do kolumny rządowych samochodów. Eskortowany przez motocyklistów konwój opuścił teren lotniska i skierował się ku centrum stolicy.

Kilkanaście minut później kolumna zatrzymała się na Ohne Titel Platz, tuż przed Der Sitz. Oberhaupt odwrócił się w stronę swojego gościa.

- Herr Präsident, zapraszam. Przed nami wiele tematów do omówienia, ale najpierw pozwolę sobie pokazać Panu jedno z najważniejszych miejsc naszej dyplomacji.

Po tych słowach obaj przywódcy skierowali się do wnętrza budynku, gdzie oczekiwała już sala konferencyjna przygotowana na pierwszą rundę rozmów.

Tak też Leszek zadowolony że ugościł delegację Bialeńską, ale co ważniejsze przyjaciół, stał przy lotnisku, razem z mrówkojadem Stefanem oraz obok Heinzem i pożegnał się machając ręką.

-Leszek: To było niesamowite spotkanie. Dziękujemy za nie. Oczywiście pojawimy się na pewno na mundialu!

Leszek jednak nie robił tego dla piłki nożnej. Jak wiadomo za nią nie przepadał. Zrobi to dla przyjaciół. To dla nich pojawi się na mundialu. Jeszcze na koniec popatrzył jak zareaguje jego ojciec na to, że niestety przyjaciele z Bialenii muszą już odlatywać i się pożegnać. Z kolei Mrówkojad Stefan przed odlotem podbiegł na szybko przytulić się nosem pierw do Piotra, a potem do Markusa, a następnie z powrotem oddalił się i był obok nas.

Serdecznie dziękujemy. To była taka wizyta na jaką zasługujemy!