W Kotlinie, gdzie śniegu o tej porze szukać nie trzeba,
A wiatr się po górach z miłością potulić trzeba,
Tam serca zakwitły w czerwcu jak szarotki,
Gdy Edeliebe nadeszło — święto szybkie jak wrotki.
Na Polanie Wolności, przy ogniu rozlanym,
Nie jeden uśmiech ukazany na nim.
Panienki w koronkach, panowie w krawatach,
Miłości szukali — nie liczyli się w stratach.
Herr Windsor przy ogniu rządził rok temu jak trzeba,
Choć czasem wpatrzony był bardziej w Sophie, zamiast w polano.
Dziś już nie ma żony, nie ma nad ogiem panowania,
Zawalił wszystko, pewności, miłości i jeb....a (wiersz ocenzurowany)
W Peterkowej Skrzyni — ochy i achy, ale i liściki,
Wierszyki, prezenty i dziwne historyjki...
„Od tajemniczego z sercem na dłoni,
Co wczoraj cię widział w kapeluszu, ale bez koni.”
Ach, Edeliebe! Gdzie żart i uczucie,
W parze jak w starej nucie.
I choć to już rok tysiąc dziewięćset dwudziesty piąty,
To serce wciąż skacze — tak samo, jak nasz edelweisski święty!
