Edelweisski Wątek Kosmiczny
NAJSZYBSZE CODZIENNE! WIADOMOŚCI KOSMICZNE
Kurde, słuchajcie, to jest serio grube! Kilka godzin temu dowiedziałem się o wycieku dokumentu Project Athena Strategic Plan należący do Jareda Isaacmana, który był wykorzystywany podczas jego pierwszego przesłuchania na stanowisko Administratora NASA. Co ciekawe z tego co się orientuję, to nie jest to jakiś tam PR-owski bełkot, tylko autentyczny, poufny, zastrzeżony projekt roboczy z maja 2025. Krótko mówiąc, jest to plan transformacji NASA, ale totalnie od podstaw. Nazwałbym to planem na przeoranie całej agencji i jej kultury na następne dekady. Pozwólcie więc, że podejmę się tego wyzwania i spróbuję wam pokrótce rozłożyć ten dokument na czynniki pierwsze.
Mam wrażenie, że całość dokumentu sprowadza się do trzech Kluczowych Celów Operacyjnych, które muszą być osiągnięte: przede wszystkim, przejęcie światowego przywództwa w załogowej eksploracji kosmosu, co oznacza nie tylko przyspieszenie obecnego tempa programów księżycowych, ale i autentyczną architekturę misji marsjańskiej, która ma zostać oparta o bliżej nieokreślony nuklearny napęd elektryczny. Po drugie mamy gadanie o gospodarce kosmicznej oraz o stworzeniu prawdziwie komercyjnego środowiska poza niską obitą okołoziemską, a po trzecie mamy transformację NASA w "force multiplier for science" (siłę wzmacniającą dla nauki XDD???) poprzez pewną standaryzację podejścia do misji badawczych.
Mnie najbardziej jara najważniejszy konkret przedstawiony w dokumencie nazwany Projektem Olympus, czyli załogowy program marsjański oparty o wcześniej wspomniany nuklearny napęd elektryczny. W dokumencie mamy opisany plan rozwoju tego napędu, który został podzielony na dwie główne fazy: Faza 1 (Demonstracja Zdolności, 2025-2028), gdzie ma zostać osiągnięte 300 kW mocy na niskiej orbicie okołoziemskiej, a następnie demonstracja 5 MW na Orbicie Księżycowej do 2028 roku. Jeśli dobrze rozumiem, ma być to technologiczne demo, które potwierdzi niezawodność systemów termicznych i konwersji energii. Następnie przyjdzie Faza 2 (Rozbudowa do Projektu Olympus, 2026+), której celem jest skalowanie do 25 MW, co jest absolutnym minimum dla operacyjnej, załogowej misji na Marsa, z systemami 5 MW służącymi do masowego transportu ładunków użytecznych w głęboki kosmos.
Cała ta rewolucja opiera się na ośmiu dyrektywach Administratora NASA. Po pierwsze system oceny wydajności ma być natychmiast zmieniony i zastąpiony ramami identyfikującymi pracowników do Uznania, Poprawy lub Odejścia i ma to nastąpić w ciągu pierwszych 90 dni administracji Isaccmana. Po drugie Isaccman chce spłaszczyć całą strukturę organizacyjną poprzez eliminację zbędnych poziomów zarządzania, takich jak Zastępcy/Asystenci Dyrektorów Ośrodków i ma być to zrobione na podstawie propozycji konsolidacyjnych. Trzecią dyrektywą ma być przegląd programowy, czyli utworzenie wewnątrz NASA Engineering Strike Team, która ma się zająć 10 najważniejszymi, najdroższymi i najbardziej krytycznymi programami agencji (jak program Artemis, misja OSAM-1, czy teleskop Roman Space Telescope). EST dostarczy wówczas szczegółową analizę techniczną w ciągu 6 tygodni w celu przyspieszenia realizacji najbardziej kluczowych misji agencji. Czwarta dyrektywa ma utworzyć Finance Strike Team, która ma przeprowadzić niezależną analizę finansową budżetu, kontraktów. Podobnie jak w przypadku EST w ciągu 45 dni mają oni dostarczyć wszelkie informacje Administratorowi NASA. Dyrektywa piąta to Mission Control of the Future, czyli centralizacja operacji (Flight Control, Ground Control, Launch Control) w Johnson Space Center w Houston, gdzie ma zostać po raz pierwszy wdrożony algorytm sterowania zintegrowany z systemami sztucznej inteligencji, który ma w dodatku pozwolić na multiplexing, czyli możliwość zarządzania wieloma misjami jednocześnie z dużo mniejszym zespołem. Dodatkowym atutem ma być uruchomienie funkcji obserwacji kosmicznych śmieci, co jest w zasadzie takim dodatkowym NORAD. Szóstą dyrektywą ma być powołanie Chief Commercial Officer, który ma stworzyć jeden, uproszczony front door dla partnerów komercyjnych i wprowadzić model science-as-a-service, gdzie NASA kupuje usługi komercyjnych platform satelitarnych, zamiast realizować własne i często drogie misje agencji. Dyrektywa siódma to konsolidacja całej aeronautyki do jednego Dyrektoriatu Misji oraz ośrodka Armstrong Flight Research Center, a ósma to studium Starfleet Academy, czyli stworzenie regulacji oraz certyfikacji dla załóg, operatorów, pojazdów i statków kosmicznych w komercyjnym przemyśle kosmicznym, co ma rozwiązać problem braku jednolitego standardu operacyjnego poza sferą państwową.
Technicznie, dokument bardzo szczegółowo podchodzi do kwestii analizy termicznej i ryzyka. W sekcji nuklearnego napędu elektrycznego wyraźnie wskazano, że wcześniejsze porażki NASA wynikały z niedostatecznego finansowania, niejasnej odpowiedzialności i polityki, przez co nowy plan (jak rozumiem opisany w dokumencie) wymaga jasnych zasad odpowiedzialności i zatrudnienia ekspertów z doświadczeniem przy pracy z reaktorami Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. W dodatku sam Finance Strike Team ma dokładnie prześwietlić zarządzanie aktywami we wszystkich ośrodkach NASA (tj. Ames, Glenn, Marshall, Stennis, Michoud), wyceniając majątek i określając, które obiekty (jak chociażby komory do symulacji w Glenn, lub ośrodki testowe w Stennis) można skomercjalizować, sprywatyzować lub zlikwidować, a na terenie Kennedy Space Center ma rozwinąć się infrastruktura do realizacji programu nuklearnego. Co mnie szczerze zaciekawiło to w dokumencie mamy bardzo krytyczne podejście do JPL, którego struktura jest uznana za bardzo drogą. W zasadzie w dokumencie mamy też pewny nakaz dla JPL do zwiększenia KPI, czyli czasu potrzebnego od rozpoczęcia misji do dostarczenia danych naukowych. Wszystkie te zmiany mają prowadzić do nowej kultury ryzyka, która ma zostać osiągnięta w ciągu 180 dni w ramach jednego, zintegrowanego planu reorganizacji agencji.
Źródło informacji:
Project Athena Strategic Plan
mcrs987 na 𝕏
..
