Wieża jest integralną częścią Portu Lotniczego Edelweiss. Jej zadaniem jest wydawanie zezwoleń na przylot zarówno do jak i na obiekty, a także na sam start i lądowanie. Na każde przybycie samolotu na obszar Portu Lotniczego winna być wydana zgoda, a jej przebieg dokumentowany.
Fachowość kontrolerów i obsługi technicznej lotniska zapewnia działanie 24h na dobę.
Późnym rankiem w wierzy kontroli lotów zgłoszony do lądowania został królewski samolot z JKM na pokładzie.
- Halo, wieża? Tu lot VOX001, VR A-100V. Czy mamy zezwolenie na lądowanie jak pogoda? Czy delegacja już czeka?
Po uzyskaniu zgody na lądowanie samolot dotknął pasa, wychamował i zaczął kołować do wyznaczonego miejsca. JKM Krzysztof zakończył już przeglądanie państwowych dokumentów i wyszykował do wyjścia i późniejszego spotkania z @Heinz-Werner Grüner, Oberhauptem. Tym razem jednak spotkanie nie takie zwyczajne, bowiem jest to pierwsza zagraniczn podróż Krzysztofa od momentu objęcia tronu po zmarłym ojcu, Joahimie II. Prasa spekulowała do jakiego kraju Król uda się jako pierwszego. Pierwsze podróże zawsze przypominają o ważności relacji z danym państwem.
Przed wyjściem Krzysztof uciął sobie jeszcze krótką pogawędkę z adiutantem.
- I jesteśmy, Edelweiss, cudowne Edelweiss... Dawno chyba Cię tutaj nie było, co? - To prawda, bardzo długo, ciekawe ile się zmieniło.
- Oj, tutaj zawsze się coś dzieje, coś nowego buduje. Nawet nie wiesz jak ja się cieszę, że tu przyjechałem.
Samolot zatrzymał się na płycie lotniska, podstawiono schody i czekano, aż zostaną otwarte drzwi. Służba dała Królowi znak, że są fotoreporterzy i delegacja, która miała zabrać JKM do Der Sitz.
Na płycie lotniska w Kotlinie Edelweiss poranek miał w sobie coś z dobrze wyreżyserowanego przedstawienia. Chłodne, górskie powietrze niosło zapach paliwa lotniczego i świeżo rozłożonego dywanu powitalnegow w kolorze szkarłatnej czerwieni. Szyk honorowy stał nieruchomo, sztandary unosiły się ciężko, lekko tylko powiewając, a orkiestra czekała w milczeniu na znak. W chwili, gdy drzwi królewskiego samolotu zostały otwarte, Heinz-Werner Grüner wysunął się z pierwszego szeregu delegacji.
Oberhaupt Kotliny Edelweiss miał postawę prostą, niemal wojskową, taką, swoją charakterystyczną, lecz w spojrzeniu czaiła się wyraźna nuta osobistej sympatii. To nie była wizyta jak każda inna i Herr Grüner wcale nie zamierzał tego ukrywać.
- Wasza Królewska Mość Kristofie - rozpoczął donośnie, z lekkim ukłonem, który łączył w sobie protokół i szczerość.
- W imieniu Kotliny Edelweiss witam Pana na naszej ziemi. Pozwolę sobie zauważyć, że pogoda spisała się dziś wzorowo… co w naszych stronach oznacza, iż góry darzą gościa szczególną sympatią. - po czym wyszczerzył zęby jak małolat.
Zatrzymał się na moment, pozwalając fotografom wykonać swoje obowiązki, po czym dodał tonem nieco lżejszym, niemal poufałym: - Muszę przyznać, że widok Waszej Mości na schodach samolotu przypomina mi dawne czasy, kiedy podróże były rzadsze, lecz rozmowy dłuższe, a przyjaźnie… trwalsze niż niejeden traktat.
Grüner skinął dłonią w stronę oczekującej kolumny automobili, gdzie kierowcy stali już na baczność, a silniki pracowały cicho, jakby same rozumiały co tu właśnie ma miejsce. - Der Sitz stoi dziś przed Panem otworem - ciągnął dalej. - Nie jako chłodna siedziba naszej szarotkowej władzy, lecz jako dom gospodarza, który z prawdziwą radością wita przyjaciela. Kominki rozpalone, sale przygotowane, a harmonogram… cóż, pozwolę sobie powiedzieć, że jest elastyczny. Są sprawy państwowe, które wymagają powagi, i rozmowy, które najlepiej prowadzić bez zegarka na ścianie.
Na zakończenie Grüner pozwolił sobie na ledwie dostrzegalny uśmiech, ten rodzaj gestu, który znaczył więcej niż długie deklaracje. - Kotlina Edelweiss czuje się zaszczycona, że pierwsze kroki nowego panowania Waszej Królewskiej Mości prowadzą właśnie tutaj. Proszę uznać to nie tylko za wizytę dyplomatyczną, lecz za spotkanie starych znajomych, którzy mają sobie jeszcze wiele do powiedzenia. Zapraszam, Wasza Królewska Mość.
Kiedy otworzyły się drzwi samolotu, do środka wpadło chłodne powietrze, a wychodząc Krzysztof mógł ujrzeć idealnie przygotowane powitanie. Wszystkie kadry wyglądały filmowo. Uśmichnął się i z lekkim uśmiechcem zszedł po schodach aby przywitać się z przyjacielem Herr Oberhauptem. - Herr Oberhaupt, niezmiernie mi miło być tutaj.- powiedział to z wielkim uśmiechem ściskając rękę Oberhaupta.
- I ja podobnie cieszę się na to spotkanie. Mamy dużo do omówienia, a zegarki mógłby by tylko stwarzać niepotrzebne presje.- roześmiał się. Póżniej panowie wsidli do samochodu, który miał zawieźć ich wprost do Der Sitz.
Po wymianie uścisków dłoni i kilku półoficjalnych zdań, które bardziej należały do sfery dawnych przyzwyczajeń niż protokołu, lotnisko na moment ożyło. Orkiestra podjęła krótki, dostojny motyw marszowy, sztandary opadły w ceremonialnym geście, a adiutanci i oficerowie honorowi wykonali ostatnie komendy.
Fotoreporterzy wykorzystali ostatnie sekundy, zanim kolumna automobili ruszyła, zapisując na kliszach obraz dwóch przywódców stojących obok siebie...
Grüner gestem dłoni wskazał drogę do głównego pojazdu. Drzwi zamknęły się miękko, silniki zabrzmiały nisko i dostojnie, a kolumna ruszyła w stronę Der Sitz, pozostawiając za sobą lotniskową płytę i poranny chłód. Wraz z odjazdem przywódców ceremonia dobiegła końca. Spraws rozmów prowadzonych z dala od spojrzeń prasy odbyla się w Der Sitz...
Po rozmowach w Der Sitz Jego Królewska Mość wrócił na lotnisko, gdzie samolot był juz przygotowany do podróży powrotnej do królestwa. Porozmawiał jeszcze chwilę z Edelweisską delegacją, która przybyła aby pożegnać go na koniec podróży i wsiadł do samolotu. Ten rozpoczął drogę kołowania i po uzyskaniu zgody na start wzbił się w powietrze.
Wizyta, choć może nie należała do najbardziej pompatycznych była niezwykle owocna, relacje z Kotliną Edelweiss znów wracały na tor, którym jechały od zawsze. Wzajemnej przyjaźni.
[Over and out jak to mawiają, dla nas, mam nadzieje oznacza wieczne "hjertlig wilkommen". Bawmy się dalej w nowym wymiarze rzeczywistości. Ku chwale Szarotkowej Krainy, jak i Królestwa ziem Voxów.]
