Z portu w Ragusie - donosy

[Heinz-Werner Grüner]

W ostatnim raporcie w Sandżaku tacy się pojawili. Nie czytał Herr Oberhaupt?

Czytał, czytał, ale zapomniał.

[Joachim Cargalho]

Fundacja Narodowa weźmie się za pracę w zakresie utworzenia specjalnych placówek oświatowych dla mniejszości narodowych.

[Heinz-Werner Grüner]

Fundacja Narodowa weźmie się za pracę w zakresie utworzenia specjalnych placówek oświatowych dla mniejszości narodowych.

Byłoby dobrze, żeby ktoś ich poprowadził, bo się zagubią, a nauka-edukacja to podstawa, szczególnie w młodym wieku. Trzymam za słowo.

[Joachim Cargalho]

Oczywiście, do końca tygodnia opublikuję program nauczania.

[Heinz-Werner Grüner]

Oczywiście, do końca tygodnia opublikuję program nauczania.

Nie było pośpiechu, a wyszło dość ekstrawagancko...

[Heinz-Werner Grüner]

Jak donosi poważany periodyk "Ragusen Zeitung":

Dziś w porcie Ragusa, w samym centrum perły Dalmacji, w iście żwawej atmosferze zakończono załadunek kolejnego transportu węgla, który wyruszy niebawem w daleką drogę ku Kotlinie Edelweiss. Po sprawnym przeładunku, nadzorowanym przez miejscowych dokerów oraz oficjeli portowych, muratycki parowiec MS Volnara, bliźniaczy do wyprawionego wcześniej MS Tulusa, gotów jest do dalszej podróży. Jednakże, w przeciwieństwie do swego poprzednika, jego węglowy ładunek nie popłynie już dalej drogą morską, lecz zostanie w trybie natychmiastowym przeniesiony na wagony kolei kontynentalnej.

Kolej, choć z natury swej kapryśna, to wszelako zapewnia najpewniejszy transport na północ – przez ziemie Galicji, dalej ku ukraińskiemu Kijowowi, aż do Grünerwaldu, skąd szlaki torowe poprowadzą wprost do Stadt Edelweiss. Oczekuje się, iż podróż zajmie od 72 do 96 godzin, pod warunkiem, że chłód nie pokrzyżuje planów, a biurokraci nie opóźnią odpraw granicznych, co – jak wiadomo – jest w tych stronach równie groźnym przeciwnikiem, jak sama wczesna wiosna.

Tymczasem w samej Ragusie, gdzie bruku dotykały już setki statków wiozących węgiel i żelazo, kupcy oraz urzędnicy zgodnie kiwają głowami – takiego tempa przeładunku i sprawności organizacyjnej nie widziano tu od lat. „Gipfelarsch! Jeśli to nie rekord, to nie wiem, co nim jest!” – miał ponoć zakrzyknąć jeden ze spedytorów, na co zgromadzeni przy nabrzeżu tylko przytakiwali, zaciągając się dymem z cygar (być może tych produkcji palmowej, dziś zwanej nowokurladzką).

A co do samego transportu – nie jest on bynajmniej sprawą błahą. Kotlina Edelweiss, odcięta od świata przez górskie pasma, w zimie staje się surową krainą, gdzie bez węgla trudno mówić o przetrwaniu. Bez ciepła z pieców i kotłów fabrycznych życie tam zamarłoby szybciej, niż przymarznie but do peronu. Stąd każda dostawa, każdy wagon, każde tony kruszcu liczą się podwójnie. I choć mamy już przebłyski wiosny, to nadal węgiel to surowiec strategiczny!

Miejmy nadzieję, iż MS Volnara i jej cenny ładunek dotrą bez przeszkód, a kolejarze, świadomi swej misji, nie pozwolą, by opóźnienia skazały mieszkańców Kotliny na chłód. Zaiste, w tych czasach liczy się nie tylko stal, para i węgiel, lecz także sumienność ludzi, którzy codziennie stawiają czoła trudom podróży i siłom natury.

DW: A@Albert Fryderyk de Espada @Waksman

[Fryderyk Orański]

Spisano w Stadt dnia 23 marca 1926 roku

Do Jego Eminencji
Maurycego Wilhelma Jerzego
kardynała Orańskiego-Nassau,
Księcia na Tarnowie i San Alberto,
barona Pesaro, Hetmana Wielkiego,
wicekróla Nowej Kurlandii,
arcybiskupa Jerozolimy,
wojewody sandomierskiego

Wasza Eminencjo, Najjaśniejszy Panie i Dobrodzieju,

z Kotliny Edelweiss ślę Waszej Eminencji pozdrowienie i życzenia zdrowia, a przy tym piszę w sprawie handlu i transportów, które między naszymi krajami od lat z pożytkiem dla obu stron się odbywają, choć osttanimi czasy zaniemogły czy to z naszej czy Waszej niemocy.

Doszły nas słuchy od kupców i ludzi portowych z cesarskiego i królewskiego miasta Ragusy, iż w Waszych magazynach i faktorii pojawiają się nowe towary zamorskie i wschodnie, przeto prosimy pokornie, aby Wasza Eminencja raczyła spisać, co w tej chwili macie na zbyciu i co moglibyście ku nam posłać następnym konwojem handlowym. Nasi kupcy i rzemieślnicy wielce radzi by byli przyprawom, rybom wędzonym i suszonym, rumowi oraz wszelkim osobliwościom, które z Neu Kurland i innych zamorskich ziem przychodzą.

Jeśliby konwój miał wyruszyć ku Ragusie, a dalej już koleją, aż do Krainy Szarotkowej prosimy o wieść wcześniej posłaną, abyśmy mogli przygotować zapłatę i wozy transportowe podesłać. Płacić możemy, jak już między nami bywało, w klubekach edelweisskich albo w polskich złotych, wedle woli Waszej Eminencji. Unsere Leute sagen zawsze: besser klarer Handel als langer Streit, więc wolimy wszystko wcześniej ustalić.

Z naszej strony posłać możemy dobre wełniane okrycia, skóry z edelweissich hal, smakowite długodojrzewające sery, nieco żelaza oraz nasze trunki narodowe jak piwo czy schnappsa, a ostatnio lubujemy się nawet w wolkenbadzkich winach, którego szczepy świetnie się u nas przyjęły.

Czekamy tedy na list i spis towarów, a gdy tylko otrzymamy wiadomość, przygotujemy magazyny i ludzi na przyjęcie konwoju.

Niech Wasz Bóg Wszechmogący ma Eminencję w swojej opiece.

Datum w Kotlinie Edelweiss,
ręką własną pisano


Heinz-Werner Grüner
OBERHAUPT EDELWEISS

DW: @Maurycy Orański-Nassau

[Maurycy Orański-Nassau]

Dano w Antiochii dnia 24 marca 1926 roku

Do Jego Ekscelencji Heinza Wernera Grünera, Oberhaupta Edelweiss

Wasza Ekscelencjo,

Piszę ten list w przerwie działań wojennych i przesyłam pozdrowienie i życzenia zdrowia oraz wszelkiej pomyślności.
Nasze stosunki handlowe, jak i wszelka moja działalność na tym polu została zawieszona z powodu mojej niemożności zarządzania interesem.
Niedawno wróciłem do interesu i na chwilę obecną wszystkie moje jednostki obsługujące handel kolonialny i międzynarodowy mają przypisane swoje trasy i nie mogę ich zmienić bez szkody dla interesów moich i moich partnerów.
Jednakże zgromadzone zasoby gotówki pozwolą mi na otwarcie czwartego szlaku handlowego. Może on zacząć się w Konstantynopolu lub w którymś z miast Grecji albo południowego wybrzeża Anatolii. Zależnie od tego na jakie towary będzie popyt.
Mogę sprowadzić do Kotliny z Outremer: przyprawy, kadzidło i dywany oraz perfumy od Arabów, jedwab oraz wino lub oliwę własnej produkcji, wyroby jubilerskie oraz cytrusy. Z Cylicji mogę sprawdzić również wszystko co powyżej ale także kamienie szlachetne i rodzynki. Z Konstantynopola lub Grecji można dodatkowo ściągać marmur i alabaster oraz wysokiej klasy biżuterię i naczynia.
Co do oferowanych wyrobów edelweiskich to, w związku z nadchodzącymi działaniami wojennymi w górach, byłbym niezmiernie zainteresowanych wyrobami wełnianymi dostarczanymi do Sant Simeon

Maurycy kard. Orański

[Heinz-Werner Grüner]

[ Jako żywo, zastanowie się i dam odpowiedź zapewne w dniu jutrzejszym]

[Maurycy Orański-Nassau]

To ja idę liczyć bezanty, żeby na koniec nie okazało się że jednak nie stać mnie nawet na felukę. :