O czym szumią drzewa w Zauberwald
Archeologom z Bialenii udało się całkowicie odszyfrować napis na płytach darowanych Mojżeszowi, a znalezionych na pustyni.
Okazało się, że przykazanie było tylko jedno:
„Nie z czasownikami pisze się osobno. Na przykład: nie zabijaj, nie kradnij, nie cudzołóż, itd.”
Po drodze zatrzymali się na noc w hotelu, w Katabongo.
Rano poprosili o rachunek za dobę hotelową.
Ku ich zdziwieniu zobaczyli, że rachunek opiewa na zawrotną sumę 3000 moko.
– Dlaczego tak dużo? Przecież spędziliśmy tu tylko kilka godzin! – pyta mąż.
– To jest standardowa stawka za nocleg – odpowiada recepcjonista.
Małżeństwo zażądało spotkania z dyrektorem, który spokojnie wysłuchał zażaleń i stwierdził:
– Proszę państwa, prowadzimy luksusowy hotel z egzotycznymi klimatami, jest on wyposażony w kilka basenów, wielką salę konferencyjną, saunę i solarium.
Wszystko to było do państwa dyspozycji.
– Ale my z tego nie skorzystaliśmy!
– Ale mogli państwo! I za to trzeba zapłacić.
Mężczyzna wyciąga wreszcie z portfela 300 moko i wręcza dyrektorowi.
– Przepraszam, ale tu jest tylko 300 moko…
– Zgadza się.
– Obciążyłem państwa rachunkiem opiewającym na 3000 moko.
– Pozostałe 2700 moko to rachunek dla pana za przespanie się z moją żoną – mówi mężczyzna.
– Ale ja nie spałem z pana żoną! – krzyczy dyrektor.
– Cóż, była do pana dyspozycji.
Pierwszy mówi:
– Kurcze, jeden z moich ministrów jest narkomanem, ale nie wiem który?
Przedstawiciel Skarlandu mówi:
– Eee tam, jeden z moich jest w mafii i też nie wiem który.
A Premier Dreamlandu mówi:
– No kochani, to jeszcze nic, u mnie któryś ekspert jest fachowcem i też nie mam pojęcia, kto…
Doświadczony duchowny rzekł:
– Zacznij tak: „Zakochałem się…”, zrób krótką przerwę i kontynuuj: „…w mężatce…”, poczekaj, aż ludzie poszemrają i dodaj: „z dzieckiem”. I znowu po chwili dokończ: „… na imię jej Maryja.” Tym przyciągniesz ich uwagę.
Proboszcz wrócił i w niedzielę na mszy zastosował się do rady:
– Biskup się zakochał!…
– …w mężatce…
– …z dzieckiem…
– Mówił, jak ma na imię, ale zapomniałem…
– Co pan przewozi?
– Piasek z pustyni– odpowiada Samundyjczyk.
Po sprawdzeniu okazało się, że rzeczywiście ów człowiek przewozi piasek. I tak było wielokrotnie.
Za dwudziestym razem celnik zwraca się do mężczyzny:
– Wiem, że pan coś przemyca. Przepuścimy pana, ale niech pan powie, co to jest?
Na to Samundyjczyk:
– Rowery…
