Siedziba Władz

[Iwan von Lisendorff]

Iwan z wyraźnym zadowoleniem wysłuchał słów Oberhaupta. Skinął głową, a następnie sięgnął po kawałek podanej szynki.
– Kamerad Grüner, muszę przyznać, że przyjęcie w Der Sitz przerosło moje oczekiwania. A skoro już poznajemy swoje narodowe specjały, nie mogę odmówić. – powiedział z uśmiechem, próbując Garamondówki. – Muszę przyznać, że rozumiem Pańską dumę. Jeśli wszystkie edelweisskie produkty stoją na podobnym poziomie, to chyba będziemy musieli oszczędzać miejsca w naszych walizkach! - Premier Minister roześmiał się krótko, po czym uniósł kieliszek w odpowiedzi na toast.
– A co do Dryzji, Ekscelencjo, bardzo cieszę się, że dostrzega Pan w niej potencjał. Jesteśmy jak najbardziej otwarci na ten pomysł. Muszę tylko zaznaczyć, że na ten moment nie posiadamy zorganizowanego zaplecza produkcyjnego, który spełniłby potrzebę eksportu na większą skalę. Nie chciałbym obiecywać czegoś, czego nie moglibyśmy od razu spełnić, ale proszę być pewnym, że potraktujemy tę propozycję poważnie. Jeśli uda nam się zorganizować produkcję, rozpoczniemy od dostaw przeznaczonych dla edelweisskich domów handlowych. - Iwan odstawił kieliszek i spojrzał na Grünera z życzliwością, po czym zerknął na dokumenty pozostawione wcześniej na uboczu.
– A Herr Cargalho... cóż, najwyraźniej obowiązki zatrzymały go gdzie indziej. Czasem tak oczywiście bywa, ale to chyba nie kłopot tym bardziej że, jak rozumiem, to Ekscelencja będzie reprezentował Edelweiss przy podpisaniu naszego traktatu. - Iwan uniósł kieliszek jeszcze raz.

– Za przyjaźń Dracji i Edelweiss, za udaną współpracę i za to, żebyśmy z toastami, choć tak popularnymi i w Dracji, nie przesadzili - roześmiał się - EdelProst!

[Iwan von Lisendorff]

- Kamerad @Iwan von Lisendorff - nie ma co przeciągać, czas podpisywać!
Grüner skinął na gestora Hagymę. Uczynny Węgier sprawnie, na tyle ile to mógł zrobić kulejący mężczyzna w podeszłym wieku, podał mu pióro. Z drugiej strony, asystent podłożył pod nos Trakat. Oberhaupt raz jeszcze, tym razem szczegółowo, przeczytał całość. Nie pominął nawet kropki.
Spojrzał w stronę gościa, uśmiechnął się, po czym spojrzał na kartkę i w miejscu do tego przeznaczonym złożył stosowny podpis.

Następnie oddał pióro Herr von Lissendorfowi i czekał na złożenie stosownego "szlaczka" przez swojego gościa.

[Iwan von Lisendorff]

- Cargalho, Cargalho... - Powtarzał nieco zirytowany, gdy w końcu jeden z pracowników biura Oberhaupta znalazł go w samym... Der Sitz.
- Myślałem, że mamy wszystko załatwione, a jednak nie... - powiedział do niemało zestresowanego młodego człowieka.
Udał się do gabinetu Oberhaupta i zapukawszy lekko, otworzył drzwi.
- Wybaczcie mój nietakt! - powiedział, jakby chciał się tłumaczyć. - Miałem nadzieję, że czarną robotę już mamy za sobą, a tutaj pozostaną tylko formalności!
- No dobrze... - szukał miejsca przy stole, na którym traktat zdecydowanie cieszył się najmniejszym zainteresowaniem. Skubnął jedno grono z kiści owoców stojących w złotej misce i przywitał się z delegacją Dracji.
- U nas to się wszystko zawsze tak przeciąga! - powiedział, starając się zażartować, a później zwrócił się do Oberhaupta.
- Treść traktatu zatwierdziłem. Zgodnie z ustaleniami, skupiliśmy się na ogólnikach, które mają być zaczątkiem dobrej współpracy.
- Powiem Ci - pozostawał bezpośredni - że towarzysz @Iwan von Lisendorff wyraził nawet zainteresowanie naszymi narciarskim zawodami! Jestem ciekaw jak sobie radzi! - powiedział, jakby rzucał wyzwanie.
Później chwycił teczkę z dokumentem i otworzył ją.
- Tak, tak... - przeciągnął nieco - wszystko się zgadza.

Chwilę później podpis Oberhaupta znalazł się już na dokumencie.

[Iwan von Lisendorff]

Iwan z zadowoleniem obserwował, jak Oberhaupt składa podpis na traktacie. Gdy sam wziął do ręki pióro, poprawił dokument przed sobą, po czym złożył swój podpis. Następnie ostrożnie zamknął teczkę, chowając do niej podpisaną kopię - do drackiej dokumentacji.
– Pięknie dziękuję, Ekscelencjo. Cieszę się, że udało nam się doprowadzić sprawę do końca. Wierzę, że ten traktat będzie dobrym fundamentem dla dalszej współpracy Dracji i Edelweiss, zarówno na płaszczyźnie dyplomatycznej, jak i gospodarczej czy kulturalnej. - Premier Minister zwrócił się następnie do Joachima Cargalho z przyjaznym uśmiechem.
– A co do zawodów narciarskich, Herr Cargalho, przyznaję, jazda na nartach jest dla mnie czymś szczególnym, czymś co Edelweiss ma u siebie nie do powtórzenia. Nie będę jeszcze nic obiecywał, ale jeśli nadarzy się okazja, chętnie sprawdzę swoje umiejętności na stoku. Proszę jednak pamiętać, że w Dracji mamy również góry i nie zamierzamy oddawać pola bez walki! - Iwan zaśmiał się krótko, po czym ponownie spoważniał, zachowując serdeczny ton.
– Serdecznie dziękuję Panom za gościnność i za sprawne doprowadzenie naszych rozmów do finału. Mam nadzieję, że dzisiejsze spotkanie będzie początkiem częstych kontaktów, a niedługo pierwszych wspólnych przedsięwzięć.
Po tych słowach Iwan odłożył pióro i spojrzał na podpisany dokument. Dracja miała kolejny ważny krok w budowaniu relacji zagranicznych za sobą, a przed delegacją otwierała się perspektywa dalszej współpracy z Edelweiss.

Tutaj przesyłam Wam wersję podpisanego traktatu: https://drive.google.com/file/d/10Q4yZN ... sp=sharing

Tutaj przesyłam wersję w kustoszu:

[Heinz-Werner Grüner]

Formalnie spełniono wymóg - viewtopic.php?f=73&t=2428