Studencki kwadrans zrozumiem, ale toż to już prawie cały tydzień!

Pod więzienie przyjechał samochód z zaciemnionymi. Drzwi otwarły się, a ze środka wysiadł Joachim Cargalho, który podszedł do tylnej części pojazdu i chwytając za klamkę, wyciągnął stamtąd kobietę. Podprowadził do drzwi więzienia i wprowadził do środka. - Niestety, Lieselotte... - zaczął - zgodnie z...

Lieselotte z nietęgą miną wysiadła, dała się zaprowadzić i o mało nie połamała nóg w szpilkach. Zza szkieł ciemnych okularów trudno było odczytać cokolwiek więcej z jej wyrazu twarzy. - Cóż... - zaczęła, mierząc każde słowo, gdyż będąc zakuta i wprowadzona do celu przez Joachim Cargalho , nie znajdo...

(Wyobraźnia pracuje, Herr @Jürgen Voller ) ;D

Lieselotte zaczepiała go w kwestii kajdanek. A ten nawet pozwolił sobie na chwilę większej swobody... - Oj tak, w więziennej celi akurat nas jeszcze nie było - odpiął jej kajdanki, zahaczając o jej dłonie. Rozejrzał się dookoła, sprawdzając czy nie ma nikogo więcej w okolicy, kto mógłby go usłyszeć....

Lieselotte wysłuchała słów Joachim Cargalho i już miałaby z chęcią dalej działać w swoim stylu, przekonując go do uwolnienia jej, w ten czy innych sposób, gdy strażnik wręczył jej dokument. Omiotła go wzrokiem, a jej twarz skamieniała, pozostawiając wyraz teutońskiej wyższości, jakiego dawno już nie...

Najpierw zgniotła kopię nakazu aresztowania, później cisnęła świstkiem prosto w niego. Stał niewzruszony i patrzył się na nią, a ona nadal uważała się za najważniejszą z całego Rządu. - Dobrze, jeśli nie chcesz dać sobie pomóc, będziesz musiała poczekać na Heinza - skwitował jej zachowanie i dał się...

https://kustosz.stempel.org.pl/1017/99792411588296958.png _____________________________________________________________ Stad Edelweiss, 16 lipca 1925r. Diensthabender Stabschef von Edelweiss Streitkräfte Komandeur Oberleutnant Albert Fryderyk de Espada https://kustosz.stempel.org.pl/1017/9988672329...

Lieselotte zasiadła na pryczy, wyciągnęła nogi i rzeczywiście liczyła na to, że Joachim Cargalho opuści więzienie, jednak… nie. Nie on. On musiał sobie jeszcze poużywać. Gdy usłyszała o wniosku, prychnęła z cicha, poprawiając tylko włosy. - Dobrze, dobrze, Joachimie. Nie przejmuj się mną i moimi wni...

La Palma, Voxland... To były ich wspólne cele, na wspomnienie których westchnął ciężko. Odszedł od celi, usiadł na jednym z krzeseł i postanowił czuwać. Noc ledwo się zaczęła, gdy podszedł do niego jeden ze strażników i szepnął coś na ucho. Joachim zerwał się i pospiesznym krokiem, bez słowa wyszedł...