Na granicy, gdzie ścieżki rzadko prowadzą przypadkiem, a jeszcze rzadziej bez powodu, pojawił się człowiek, którego obecność nie zapisała się w żadnym rejestrze - przynajmniej nie od razu. Był wysoki, nienaturalnie szczupły, ubrany w grafitowy golf i czarny płaszcz, który zdawał się bardziej przyle...

Suterena przy Gassenstraße nie była miejscem, które wybiera się z ambicji. Raczej z obojętności wobec wygody albo z potrzeby pozostania niezauważonym. Ulica była zwyczajna do tego stopnia, że większość mieszkańców przechodziła przez nią, nie zapamiętując nawet jej nazwy. Wąska, brukowana, z rynną b...

Dziękuję za przyjęcie i słowa powitania. Uważam, że o człowieku więcej mówi to, co robi, niż to, co o sobie opowiada. Kotlina Edelweiss jest drogą, przy której postanowiłem się zatrzymać na jakiś czas. Jeżeli los pozwoli, będziemy mieli jeszcze niejedną okazję, by się poznać, choć nie jestem pewien...

Czas, który spędzam w Edelweiss, zaczyna układać się w ciąg zdarzeń bardziej spójny, niż początkowo zakładałem. Praca przy ewidencji transportów kolejowych okazała się zajęciem nie tylko wystarczającym, ale i pouczającym. Człowiek, który przez pewien czas obserwuje ruch wagonów, zaczyna dostrzegać ...

Przechodziłem tą aleją niedawno, nie mając konkretnego celu - co, jak się okazuje, bywa czasem bardziej precyzyjne niż jakikolwiek plan. Nie zatrzymałem się, choć na moment zwolniłem. Dźwięk, który dobiegał spośród drzew i murów, nie należał do przestrzeni przypadkowej. Był zbyt uporządkowany, by b...

Boltzmann pyta co to jest to Edeliebe? Jak by to określić. To nasze edelweisskie świeto miłości i przyjaźni. Idąć sloganami (na fali Peterków): Edeliebe od lat przypomina nam, że najcenniejszym darem nie są kosztowne podarki, lecz szczere słowo, pamięć o drugim człowieku i gest płynący prosto z ser...

Przechodząc aleją, zauważyłem, że Zielony Dworek wygląda dziś inaczej niż wcześniej. Nie chodziło o sam budynek. Domy również mają swoje okresy ciszy i ożywienia, choć zwykle nie przypisujemy im żadnych uczuć. Tym razem wydawało mi się jednak, że w tym miejscu pojawiło się coś żywszego. Być może obe...

Od pewnego czasu obserwuję życie Kotliny z większą uwagą. Nie chodzi wyłącznie o codzienność Stadt, kolej czy ludzi, których mijam. Coraz bardziej interesuje mnie coś szerszego, a więc sposób, w jaki niewielkie państwa potrafią budować własne instytucje, zwyczaje, gospodarkę, wojsko, kulturę. Mikron...

Dzielnica nie spała. Później moja droga prowadziła dalej, w stronę Włości niejako nazwanej von Cargalho. Okolicę znam jedynie z widzenia. Pamiętam nawet, że któregoś dnia minąłem tego człowieka przy przejściu dla pieszych na jednym z miejskich skrzyżowań. Nic więcej. On nawet nie zauważył. Inni też....