To, że już tyle o tym rozmawiamy świadczy o tym, że rozgłos jakiś osiągniemy. Poproszę zatem, po utworzeniu odpowiedniej do tego jednostki by umieściła odpowiednie odnośniki do Tablicy Drenina. W każdym razie ja będę wspierał mocno. To bardzo ciekawa inicjatywa. Ja też się dołączę i z chęcią mogę p...

Stadt Edelweiss, dnia 09/07/1922 Poprzednia noc spokojna, przyjęliśmy tylko jedną osobę na oddział ratunkowy. Kobieta, lat 29 z podejrzeniem złamania przedramienia. Po prześwietleniu przedramienia, ustaliliśmy złamanie kości łokciowej w 2/3 długości. Podaliśmy środek znieczulający (chloroform) oraz...

Przejście graniczne do Monarchii Austro-Węgier było tak egzotyczne, że chociaż widoki z tego miejsca rekompensowały Lieselotte trudny służby. Choć było to jedyne takie miejsce na styku obu państw, wcale nie przechodziło tędy zbyt wielu podróżnych. Większość korzystała ze znacznie wygodniejszego poł...

Witam Szanowni Państwo! Dzisiaj zaczniemy przygodę z naszymi ciałami :D Jak wspomniałam chciałabym zacząć od naszych pięknych dłoni, których zaciekle używamy przez większość naszego wirtualnego życia. https://kustosz.stempel.org.pl/1176/99862772665286659_t.jpg Jak wiecie (lub i nie) w naszych dłoni...

Bella powoli rozpakowała się w swoim nowym domu! Urządzone zostało prawie wszystko poza jej gabinetem - tam jeszcze zalegają pudła z książkami i notatkami. Czekają, aż Bella znajdzie chwilę by w końcu zbudować te swoje wymarzone regały. Ale czy ten czas nastąpi? :lol: Ona wiecznie taka zaganiana. A ...

Nie był raczej antysystemowcem, ale niekoniecznie lubić dostosowywać się reguł, które według niego były po prostu bez sensu - inna sprawa, czy rzeczywiście takie były. Cargalho beztrosko zaciągał się przemyconym papierosem i oparty o obwarowanie, spoglądał w zadumie na ziemie austriackie. - Nie jest...

Oto kość łódeczkowata

Romanow nie mając ochoty dalej się szarpać ze swoimi podwładnymi zarzucił płaszcz na plecy, żeby nie zamoczyć za bardzo munduru. Za chwilę energetycznie obrócił się w tył i zagwizdał. Po chwili odpaliły się światła i silnik jego samochodu, a kierowca podjechał do swojego dowódcy. Ja wohl, Herr Stabs...

- Dziękujemy, Herr Stabsfeldwebel! – powiedziała Lieselotte, a gdy Piotr Romanow skierował się do auta, jakby powietrze z niej zeszło. Oparła się rękami o zgięte kolana i zaczerpnęła powietrza. Dopiero po sekundzie energia wróciła. Wyprostowała się jak struna i rzuciła gniewnie do Joachim Cargalho –...

No jak za ojca poręczyłam to i chyba by za syna by wypdało