Edelweiss nigdy nie dopuściło się i nie dopuści agresji wojskowej wobec innego kraju. To wstyd dla Dziedzica, iż doprowadził do tego, że wrogie oddziały biegały swawolnie po Kotlinie w czasie pełnoprawnych rządów Oberhaupta. Obiektywnie muszę przyznać rację mojemu przedmówcy, rzecz to wszak niespot...

https://kustosz.stempel.org.pl/1115/101005704499829878_t.png https://kustosz.stempel.org.pl/1115/101005704499829877_t.png https://kustosz.stempel.org.pl/1115/101005704499829875_t.png https://kustosz.stempel.org.pl/1115/101005704499829876_t.png https://kustosz.stempel.org.pl/1115/101005704499829874_...

Obawiam się, ze z Voxlandem mi trochę nie po drodze.
Prędzej pisałbym się na rodzimą ligę, ale potrzebuję chwili zastanowienia.

Po 21 dzisiaj napiszę.

Prosze napisać stylowo

Joachim Cargalho pisze: ↑17 lipca 2025, 12:01 Obawiam się, ze z Voxlandem mi trochę nie po drodze.
Prędzej pisałbym się na rodzimą ligę, ale potrzebuję chwili zastanowienia.

Po 21 dzisiaj napiszę.

Namawiam Szanownego Pan, do podjęcia pracy w naszej lidze.

Na lotnisko kierowała się dość spora grupa ludzi w umundurowaniu, za to raczej nieuzbrojonych. Na jej czoło wystąpił jenerał KamFajans, skierował się ku pierwszemu człowiekowi w zasięgu wzroku, który wyglądał, jakby tu pracował i zapytał: - Ahoj, macie jakieś wolne samoloty? Tych kilkudziesięciu le...

Wręcz nie mógł uwierzyć w swoje "szczęście" :? Miał straty w ludziach, ale był na tropie, a tu mu nakazują wracać... Zgromadził ocalałych żołnierzy, krzyknął: Achtung! Zgromadzeni stanęli wyprostowani na baczność. Soldaten! - przemówił. Musimy wracać, bo dostaliśmy nowe rozkazy. Dobra wiad...

Na placu przed siedzibą główną Der Sitz panuje niemal absolutna cisza. Zgodnie z obowiązującą godziną policyjną oraz obostrzeniami wprowadzonymi dla zapewnienia porządku w stolicy, nie widać tu niemal żywej duszy. Jedynie kilku żołnierzy z oddziałów wartowniczych patroluje w milczeniu obrzeża budynk...

Na tym samym obszarze albo bardzo bliskim co Taunzig I.



Czyli okolice Alfa i Berta 1 to by było na mapie.

Tak też na miejsce spotkań zjawiłem się ja, Leszek Ebe-Grüner, który zauważył Alberta Fryderyka de Espadę i podszedł do niego i mówił. - Witaj panie Albercie. Dziś pewnie dowiemy się jaki będzie ostateczny osąd w tej sprawie, a przynajmniej mam taką nadzieję. I wybaczy pan Albert że się nie widziel...