No pewnie, że powinniśmy propagować ten wspaniały kwiat dziennikarstwa.
Jakie mamy możliwości?

Joachim co jakiś czas słyszał wewnętrzny głos zachęcający go do użycia saperki. To chyba był dobry wybór, bo wydaje się być ona bardzo uniwersalna. Tym bardziej nie chciał jej używać na początku swojej podróży. Bał się jej uszkodzenia i wyrzucenia... a miał wobec niej pewien plan ( :twisted: ) Kamie...

- Co za gówno! - wykrzyknął w złości kiedy sanie zablokowały mu się pomiędzy kamieniami. Dalsze szarpanie się z nimi mogło groził wyłącznie zepsuciem ich i jeszcze większym problemem. Postanowił odpalić racę, licząc na to, że jej blask przywoła kogoś na pomoc.

I da radę to podciągnąć z forum, czy trzeba się bujać z jakąś podstroną?

W takim razie czekam na owoce rozmów. Świat musi wiedzieć co się u nas dzieje!

Cargalho popadł w lekkie zmieszanie, gdy jakiś starzec z taką łatwością przesunął sanie. - Czy właśnie zmarnowałem racę? - drapał się w głowę. Starzec powoli odchodził... nawet nie trzymał się szlaku, tylko zniknął gdzieś w zaroślach. Joachim, nadal zdezorientowany, sprawdził czy niczego z ekwipunku...

Szczęśliwie, droga przestała płatać mu figle i szlak wydawał się być uporządkowany. Po starcu, który pomógł mu przenieść sanie już dawno nie było śladu. Góry tworzyły wspaniałą akustykę dla doliny, dlatego cały czas było słychać gdzieś w oddali głosy dobrej zabawy dobiegające z Polany Wolności. - na...

To była już długa wędrówka. Calgarho opadał już nieco z sił, a ostatni sen nie przyniósł nowego zapasu. Było nawet gorzej. - czy to można nazwać kacem? - spojrzał z wyrzutem na słoik z grzybami. Kolejna skarpa, na którą musiał się wspinać była bardzo demotywująca. I jeszcze ta owca na saniach... A i...

- Czego się drzesz? - zapytał się owcy. - Może nadam Ci imię? - spojrzał na nią, a ona patrzyła się na niego. Było pewne, ze nic z tego nie rozumiała. Mimo wszystko, była bardzo dobrym towarzyszem. Wiosna nadchodziła już wielkimi krokami, więc mimo wspinania się coraz wyżej chłód nie był aż tak bar...

- O! Wyszła księżniczka z karocy? - zaśmiał się Cargalho na fakt, że owca stanęła u jego boku. Od razu szło mu się trochę łatwiej i dzięki temu nieco przyspieszył. - Jeśli się znowu potkniemy, to dalej ciągniesz sanie Ty! - zażartował, a owca ewidentnie miała to w nosie... Offtop: Proszę rzucać łas...