Cukiernia "Zerbröckeln"

[Heinz-Werner Grüner]

Przypominam, że do jutra można wysyłać zgłoszenia!

[Femme Mystere]

Ostatni dzień na zgłoszenie pracy!

[Heinz-Werner Grüner]

I tak już jestem przejedzony tymi smakołykami. Piwo zapycha żołądek, ale te smakowitości to już dobijają.

[Jakob Peter Idyllischer]

Drzwi „Zerbröckelna” otworzyły się z lekkim zgrzytem, a do zatłoczonego środka zakładu wszedł fikuśnym krokiem Jakob Peter Idyllischer. Mężczyzna przystanął na środku pomieszczenia, niewątpliwie urządzonego z przepychem, przygładził lekko rozpierzchnięte włosy i uważnie począł mierzyć wzrokiem wystawę, na której znajdowała się mnogość wyrobów cukierniczych i ciastkarskich.
Po kilku chwilach spędzonych w zadumie, koncentracji i ogólnym zamgleniu umysłu, Jakob ulokował się w (o dziwo) niedługim rządku osób oczekujących na obsłużenie przez młodego subiekta, który w pocie czoła uwijał się za drewnianą ladą.
Mężczyzna, wyjmując z kieszeni swego płaszcza kilka klubek zdobytych w niewiadomy sposób, począł ponownie deliberować nad wyborem odpowiedniego smakołyku, upewniając się co chwilę, czy będzie go na niego stać.
Po kilkunastu pacierzach nadeszła pora, Idyllischer stanął przed subiektem i lekko skinął głową, a słowa powoli zaczęły ulatywać z jego ust.

– Grüss Gott – zaczął, kierując swój wzrok w stronę leżących wokoło słodkich wypieków i wyrobów. – poprosiłbym dwa Dreischichtungi, jeśli jeszcze jakoweś się ostały.... Ruch paskudny, jednak pieniądz nie śmierdzi. – rzucił frywolnie młody mężczyzna, zdobiąc swą twarz szelmowskim uśmiechem.

[Roman Schriftsteller]

Subiekt nie tracił uśmiechu na ustach, pomimo ruchu w zakładzie. Tylko on wiedział, jak Herr Zerbröckeln potrafił okazać niezadowolenie, gdy ktos z obsługi nie spełniał wyśrubowanych norm, zarówno w kwestii higieny, jak i jakości obsługi.

- Edel Tag. - przywitał się uprzejmie. - Na miejscu, czy na wynos? - zapytał, wymieniając z wprawą rękawiczki i chwytając łopatkę do reki, by umieścić ciastko na papierze lub na talerzyku.

[Jakob Peter Idyllischer]

Subiekt nie tracił uśmiechu na ustach, pomimo ruchu w zakładzie. Tylko on wiedział, jak Herr Zerbröckeln potrafił okazać niezadowolenie, gdy ktos z obsługi nie spełniał wyśrubowanych norm, zarówno w kwestii higieny, jak i jakości obsługi.

- Edel Tag. - przywitał się uprzejmie. - Na miejscu, czy na wynos? - zapytał, wymieniając z wprawą rękawiczki i chwytając łopatkę do reki, by umieścić ciastko na papierze lub na talerzyku.

– Na wynos, proszę. – odparł Jakob, uważnie śledząc wzrokiem łopatkę, którą w mistrzowski sposób władał subiekt. – Rzec mógłbym, że to swego rodzaju podarek... Jednak, mało to ważne.

Subiekt począł starannie pakować słodkości do różowego jak upierzenie flamingów pudełka, wzbudzając swoją delikatnością podziw u mężczyzny. Ruchy dłoni młodzieńca stojącego za ladą wprawiały Idyllischera w tajemnicze stany hipnozy, która mąciła percepcją czasu w jego głowie.
Metafizyczny trans przerwał jednak koniec misternego spektaklu i czas zapłaty za towar. Jakob Peter położył mimowolnie odliczoną sumę klubeków na stole, po czym zabrał niewielkie pudełeczko, obkręcił się na pięcie i wyszedł z lokalu, pozostawiając za sobą garść nic nie znaczących słów rzuconych na pożegnanie.
Miarowym krokiem oddalał się od witryn "Zerbröckelna", znikając po chwili za najbliższym rogiem leciwego budynku.

[Femme Mystere]

Dodałam możliwość zakupu ciastka i nieco zmodyfikowałam pierwszego posta. Życzę smacznego!

[Heinz-Werner Grüner]

Ktoś tu zaczyna dbać o estetykę.

[Femme Mystere]

Mam jakąś taką misję zrewolucjonizowania kwestii płatności Chciałabym, żeby każdy mógł kupować w naszej mikro. Stąd te częste zmiany.

[Heinz-Werner Grüner]

Mam jakąś taką misję zrewolucjonizowania kwestii płatności Chciałabym, żeby każdy mógł kupować w naszej mikro. Stąd te częste zmiany.

Zastanawiam się tylko ile osób widzi te zmiany.