Landhaus Fuchsbau

[Heinz-Werner Grüner]

Grüner po "problemach wsi" w końcu mógł skupić się na wysłuchaniu koncertu maestro Windsora. Muzyka łagodzi obyczaje, a taka MUZYKA dodaje wiatru w żagle i budzi najdzieje na lepsze jutro...

Oberhuapt, po zakończonym koncercie by szczerze wzruszony doborem muzycznym Herr Christopha. Chciał mu osobiście podziekować, ale gdy zobaczył go w objęciach małżonki pozwolił by nacieszyli się sobą i przeciskając się przez tłum, udał się do wyjścia nieustannie bijąc brawo. Dopiero przy samych drzwiach wyjściowych, senior rodu Cargalho, Herr Joachim delikatnie dał znać Heinzowi, że już może przestać.

Wspaniały to był czas, czas Edeliebe...smutek i nostalgia nachodzi kiedy będziemy musieli zamknąć to całe zjawiskowe wydarzenie.

[Krzysztof Windsor]

Landhaus Fuchsbau, 24.12.2023

Drodzy przyjaciele z Szarotkowej Doliny,

z okazji Świąt Bożego Narodzenia życzę Wam wszystkiego co najlepsze. Żebyście odpoczęli, oderwali się od codzienności. Byście nie zgubili uśmiechu na twarzy i umieli cieszyć się z małych, codziennych rzeczy. Spełnienia marzeń i wspaniałych przeżyć. A wirtualnie wytrwałości w tym co robicie i rzadkich ataków realiozy.

Z najlepszymi życzeniami,
Krzysztof Windsor Windsachen

[Heinz-Werner Grüner]

Herr @Krzysztof Windsor dla Szanownego Pana i całej rodziny Windsachen również! W Edelweiss nadal czekamy na potomka edelwajskiej krwi, po linii @Sophie, która chyba nie wie jak oberhaupt wiąże wielkie nadzieje z jej powrotem i w ogóle z samym pochodzeniem.
Trzymajcie się zdrowo!

[Krzysztof Windsor]

Po długiej nieobecności Krzysztof Windsor stwierdził, że czas aby wreszcie wrócić do Edelweiss. Odpoczynek w cudownej kotlinie wydawał się idealny, aby choć na moment odejść od obowiązków. Kiedy jechał do Landhaus Fuchsbau podziwiał drogę przez las, która była w cudownym zimowym klimacie - otulał ją śnieg. Rześkie górskie powietrze i wilgoć jeziora tworzyły cudowny mikroklimat wokół domu. Kiedy wszedł do domu, rozejrzał się. Gdzie nie gdzie większa warstwa kurzu pokrywała meble. W domu było jeszcze dość zimno, trzeba rozpalić w kominku.

[Heinz-Werner Grüner]

Jakby takim wozem Szanowny wjechał na muratyckie trasy w poprzedni weekend, to podium gwarantowane. Liczę, że uda się wystartować w osttani weekend stycznia.

A co do aury, to nie tylko w okolicach Cargaldorf takie piękne widoki. W Edelweiss o tej porze chyba nie ma brzydkich miejsc (nawet te brzydkie, fabryczne rejony na wschodzie wyglądają uroczo).

[Krzysztof Windsor]

W Edelweiss jest pięknie o każdej porze roku.

[Heinz-Werner Grüner]

W Edelweiss jest pięknie o każdej porze roku.

Co prawda, to prawda.

[Krzysztof Windsor]

Edelweiss, Edelweiss, śnieżnobiała szarotko... przypominał sobie Krzysztof gdy jego auto kierowało się coraz bliżej Fuchsbau... Kiedy w końcu dojechał i wysiadł z auta, otworzył drzwi domu do jego nosa dostał się cudowny drewniany zapach. Jak zwykle pięknie pachnie... Przeszedł przez salon i starł nieco kurzu, który osiadł na meblach, zatrzymując się przy tarasowym oknie, z którego widać było jezioro. Ostatnio trochę się w tym Woklenbad podziało. Bardzo blisko powstał Prinzpark, zamierzał go odwiedzić i porozmawiać trochę z ludźmi, a w samym mieście stała opera jego imienia, wpadł na pomysł, co w ramach można postawić w Auguenay. Otworzył okno i wziął oddech czystego powietrza...

[Krzysztof Windsor]

Wilhelm, equerry Krzysztofa korzystał jak mógł z wolnego. Zazwyczaj wyjazd do Landhaus Fuchsbau, Wertingham czy Friedensberg oznaczał dla niego zdecydowanie mniej pracy i możliwość odpoczynku. Dzisiaj Wilhelm postanowił wymknąć się nieco wcześniej, ba samym rankiem i pojechać do samego Wolkenbad. Chciał zwiedzić jak najwięcej. Zaczął od Stadniny Koni. Bardzo lubił konie, gdy tylko mógł w Voxlandzie wybierał się na przejażdżki konne. Swoją wycieczkę krajoznawczą zakończył w Prinzpark obok Landhaus. Mimo tego, że był już zmęczony to zaangażował się w piłkę nożną, z dziećmi które grały sobie w parku...

[Heinz-Werner Grüner]

Wilhelm, equerry Krzysztofa korzystał jak mógł z wolnego. Zazwyczaj wyjazd do Landhaus Fuchsbau, Wertingham czy Friedensberg oznaczał dla niego zdecydowanie mniej pracy i możliwość odpoczynku. Dzisiaj Wilhelm postanowił wymknąć się nieco wcześniej, ba samym rankiem i pojechać do samego Wolkenbad. Chciał zwiedzić jak najwięcej. Zaczął od Stadniny Koni. Bardzo lubił konie, gdy tylko mógł w Voxlandzie wybierał się na przejażdżki konne. Swoją wycieczkę krajoznawczą zakończył w Prinzpark obok Landhaus. Mimo tego, że był już zmęczony to zaangażował się w piłkę nożną, z dziećmi które grały sobie w parku...

Oho! Już wiem kogo do kadry powołać!