Albert Fryderyk de Espada - Strzelec Wyborowy

[Joachim Cargalho]

Srebrna łuska pozostała w jego kieszeni nieużyta, a ślady połamanych gałęzi nadal pozostawały tajemnicą. Nic się tutaj nie działo, a @Albert Fryderyk de Espada musiał uzbroić się w cierpliwość.

Nie znalazłeś żadnej zwierzyny.
W kolejnym ruchu możesz powtórzyć polowanie.
Czekam na post narracyjny, by utrzymać kolejność.

[Albert Fryderyk de Espada]

Coś tu cicho... zbyt cicho. Nawet mysz ani ptak nie zbliżają się od siedliska. Do końca polowania pozostało jeszcze kilka godzin. Jeśli to nie będzie gospodarz pierwsze zwierzę jakie ośmieli się tu zbliżyć zostanie następnym trofeum myśliwego. Tymczasem w ciągłym bezruchu Albert kontynuuje polowanie czekając na zwierzynę.

[Joachim Cargalho]

Dzikie jamy były chyba najlepiej rozpoznanymi miejscami w całym regionie polowań. Jedni eksplorowali ich wnętrza, innym wystarczyło pilnowanie wejścia do nich. @Albert Fryderyk de Espada spędził już tutaj cały dzień, ale nadal nic się nie działo. Pozostawał jednak na to niewzruszony.

[Joachim Cargalho]

W okolicy przemykały jakieś zwierzęta, które szukały rozrywki w ten ponury dzień. Tu przemknął jakiś zająć, tutaj jakiś lis. Strzelec wyczekiwał jednak tej jeszcze jednej okazji, która miała zakończyć zmagania myśliwych.

[Joachim Cargalho]

Nudził się już lekko, gdy spoglądał na lisa. Już chciał wystrzelić w niego i zakończyć tę rozgrywkę. Załadował swój karabin, przymierzył i... coś tknęło go, by jeszcze raz zerknąć w jamę.

Mały niedźwiadek dobiegł do niej, a tam na spotkanie wyszła mu wielka niedźwiedzica. No, warto było czekać!
Przy jej boku stała jeszcze jedna jej pociecha.



To był okaz! Jeden strzał dzielił go od wielkiego triumfu, jeden strzał dzielił małe niedźwiadki od skazania na ciężki los samotności w lesie. Radość i smutek; pewność siebie i strach o życie; zwycięstwo i porażka. Tak wiele skrajnych emocji tańczyło teraz w powietrzu, przeplatając się ze sobą i stając się częścią tej historii. Ekscytacja strzela i przerażenie jego ofiar. Smak zdobyczy i ból wywołany stratą. Nie było jednak co zwlekać...

[Joachim Cargalho]

Trafienie niedźwiedzicy było dla niego moralnym wyzwaniem. Długo się przymierzał i w końcu nacisnął spust, posyłając w bój pocisk zostawiony właśnie na tę chwilę. Huk znowu przeszył całą okolicę, a nabój przeszył ciało niedźwiedzia, pozbawiając go życia. Małe długo pozostawały przy swojej matce, wierząc że jeszcze się obudzi. Będą jednak musiały szybko nauczyć się samodzielności.

Udane polowanie, więc czekają Cię dwa ruchy bez możliwości strzelania.
Został tylko jeden post, więc to koniec polowania.
Zachęcam do zamknięcia wątku postem fabularnym

[Albert Fryderyk de Espada]

- Pfff... żałosne... Przysięgłem sobie że kiedyś cię dorwę i udało mi się chodź wytropienie cię było o niebo większym problemem niż ustrzelenie - odparł Albert stojąc nad truchłem niedźwiedzia


Srebrna kula, specjalnie zarezerwowana na tą okazję nie zawiodła i posłała zwierzę do diabła... Prędzej czy później wszyscy się tam spotkamy ale na razie los jest po mojej stronie. Co zrobić z tymi maluchami nie można ich od tak zastrzelić. Bynajmniej nie z litości czy współczucia lecz z czystej arogancji i poczucia wyższości. Damy wam szansę, której radzę nie zmarnować. Żyjcie by móc dojrzeć świt i trwać następny dzień ale pamiętajcie kiedyś tu wrócę.
Na odchodne myśliwy dodał jeszcze jedno finalne nacięcie na karabinie jako pamiątkę polowania w tym sezonie.

Teraz można ruszyć w drogę powrotna ze świadomością że pokonało się największego drapieżnika Kotliny i zdobył wiele innych trofeów. Tylko gdzie znaleźć teraz tyle miejsca by pomieścić wszystkie... To już problem na inny dzień, teraz można wracać w dolinę do cywilizacji. Zobaczymy jak inni myśliwi sobie poradzili i jak zareagują na trofea które zdobył Albert.

[Joachim Cargalho]

Raport z polowania
Albert Fryderyk de Espada

Wydawać by się mogło, ze ma plan idealny i realizował go od pierwszego swojego kroku. Miejscem, w którym spędził najwięcej czasu było żerowisko, które zdominowane zostały przez odgłosy wystrzałów jego karabinu snajperskiego. Spędził tam ogromną część czasu. W tym czasie rozbił obóz, w którym schronienie zapewnił mu namiot. Po wszystkim, posprzątał po sobie.

Jako jedyny ze wszystkich myśliwych, wyszedł zwycięsko z dwóch pojedynków z zwierzętami grupy legendarnych. Tym samym zapewnił sobie bezpieczną przewagę punktową nad resztą stawki. Jego snajperskie umiejętności pozwoliły mu zdobyć wiele trofeów.

W kuluarowych rozmowach z ust do ust przekazywana jest już historia o jego heroicznym boju z grupą rozjuszonych dzików, które zaskoczyły go w najmniej spodziewanym momencie. Mimo, iż wydawać by się mogło jest w sporych tarapatach, on wytrzymał ciśnienie i wyeliminował zagrożenie.

Upolowane zwierzęta:
- łoś - 1 szt.
- wiewiórka – 1 szt.
- dzik – 3 szt.
- daniel – 1 szt.
- niedźwiedź – 1 szt.



W czasie swojej wędrówki, zgodnie z zasadami, zdobyłeś:

75 punktów


JESTEŚ ZWYCIĘZCĄ POLOWANIA!!

- No, no! Cóż za łowy. Gratuluję wyniku! - powiedział Joachim do @Albert Fryderyk de Espada , gdy ten pojawił się z powrotem w dolinie. Przeliczył dokładnie wszystkie zwierzęta i wpisał to do swojej tabelki.
- Nie wiem jeszcze jak wytłumaczymy tego niedźwiedzia w raporcie do Landwirtschaftsagentur - zażartował sobie, a później wręczył mu świstek papieru i długopis. - Gdyby udało się wypełnić tę ankietę, byłoby super - stwierdził i pomógł mu wrzucić niedźwiedzia na przyczepkę.

[Heinz-Werner Grüner]

Wielkie gratulacje! Wszyscy obeszli sie smakiem... Widzę, że w Edelweiss pomału przyzwyczajamy się do klasyka: "Wszyscy grają w piłkę (bawią się), a na końcu i tak wygrywa Espada".

[Albert Fryderyk de Espada]

Re: Albert Fryderyk de Espada - Strzelec Wyborowy

• Cytuj

Post autor: Albert Fryderyk de Espada »