Albert Fryderyk de Espada - Strzelec Wyborowy

[Albert Fryderyk de Espada]

Po przespanej nocy i nieudanym polowaniu Albert wstał następnego ranka stwierdzając że nie było tak źle, myślał że spanie w dziczy z dala od cywilizacji będzie niosło za sobą jakieś nieprzyjemne konsekwencji ale nie było aż tak zimno i jedynym problemem było spanie na ubitej ziemi chociaż i do tego można przywyknąć. Po szybkim ogarnięciu się przyszła pora na posiłek. Niestety przez fakt iż wczoraj nie poszło mu zbyt dobrze najsmaczniejszą opcją na śniadanie została konserwa z duszoną wołowiną... tylko trzeba ją wpierw jakoś podgrzać.

Po kilku minutach w ogniu konserwa była już gotowa ale jej smak pozostawił wiele do życzenia i nie można tego nawet przyrównać do świeżego jedzenia ale na razie musi to wystarczyć.
Albert zaraz potem spakował cały sprzęt i skierował się w góry G2 drogą którą zaplanował dzień wcześniej.

[Joachim Cargalho]

DZIEŃ II
(Rzuty wartości 1-2, podczas losowania zwierzyny, powodują zdarzenie losowe)

@Albert Fryderyk de Espada postanowił zmienić miejsce, z którego będzie wypatrywać swojej ofiary. Opuścił on skarpę, z której obserwował siedlisko tajemniczego zwierzęcia i udał się w nowym kierunku. Wszedł w góry, z których na pewno widać dużo więcej.

Zmieniasz pole na G2.
W kolejnej turze możesz przemieszczać się dalej lub zacząć polowanie.

[Albert Fryderyk de Espada]

Wspinacza górska zdecydowanie różniła się od spokojnego spacerku po lesie gdzie bez przeszkód można było podziwiać widoki do okoła, w górach których wysokość już robiła wrażenie a rozglądanie się w szczególności dawało do zrozumienia jaki cały ten obszar do okoła jest olbrzymi. Z podnóża gór tak tego nie widać tam można dostrzec jedynie ułamek otaczającego ciebie świata a teraz horyzont z każdej strony wydaje się być na wyciągnięcie ręki.

No ale godziny lecą jedna za drugą a Albert ponownie jak dzień wcześniej nie dostrzega na bladych i jałowych skałach choćby najmniejszego zwierzątka. Taka pustka powoduje u naszego myśliwego coraz większy niedosyt i chęć wykazania się ponad wszystko, co chyba będzie mu dane...

Między surowym widokiem gołych gór wyłoniła się niewielka smuga zieleni która z każdym krokiem rosła i rosła. Wychodzi na to że wysoko w górach ukryte przed ludzkim wzrokiem można odnaleźć żerowisko Ź1 z nadzwyczaj bogatą florą...
- Jeżeli tam czegoś nie uda się upolować to już nie wiem gdzie. - odparł i szybkim ruchem pomaszerował w kierunku górskiej polany

[Joachim Cargalho]

Inni strzelali, a @Albert Fryderyk de Espada ciągle gnał przed siebie. Przekraczając grań, zobaczył prawdziwą oazę, która - wydawać mogłoby się - pełna jest dzikich zwierząt. To był już ten czas, by w końcu zacząć punktować w klasyfikacji myśliwych. Czy uda mu się w końcu wypatrzyć zwierzynę?

Zmiana pola na Ż1.

W następnej turze masz pełen wachlarz możliwości.
Polowanie lub zmiana pola.

[Albert Fryderyk de Espada]

Z pozoru jałowe skały w wysokich partiach gór skrywają dziewicza zieloną oazę. Idealne miejsce do polowań, w dole na pewno zbiera się sporo zwierzyny gdyż nigdzie indziej w pobliżu nie ma ani tyle pożywienia ani stałego źródła wody. Żeby tyle zieleni znalazło się na takiej wysokości... to miejsce musi być pod jakimś względem wyjątkowe

Albert powoli i ostrożnie zsunął się ze skał w upatrzone miejsce powyżej żerowiska gdzie rozłożył cały swój sprzęt i chwyciwszy karabin w ręce wyglądał potencjalnej zdobyczy którą będzie można upolować.

[Joachim Cargalho]

To miejsce miało w sobie coś niebywałego. Czy to tuż po wschodzie, czy chwilę do zachodu słońca - co chwilę słychać było odezwy jakiś zwierząt. @Albert Fryderyk de Espada rozłożył się na jeden z półek skalnych, skąd mógł obserwować świat fauny, który budził się z zimowego snu.

[Joachim Cargalho]

39 - zwierzę małe

Tuż przy małym źródełku zleciało się stado cietrzewi. Choć wokół piętrzyły się dosyć wysokie góry, one musiały znaleźć jakiś przesmyk, by się tutaj dostać. A może, miejsce to jest stałym źródłem pokarmu dla tak wielu gatunków zwierząt? Choć ptaki szukały pożywienia, @Albert Fryderyk de Espada liczył, że w końcu pojawi się tutaj coś większego.

[Joachim Cargalho]

100 - zwierzę legendarne


W końcu nastało poruszenie! Cietrzewie szybko wzbiły się w popłochu, uciekając w bezpieczne miejsce. Wilki zawyły przeraźliwie, a ze skał posypały się kamienie, gdyż jakaś kozica postawiła fałszywy krok. @Albert Fryderyk de Espada mógł przypuszczać, że nastąpiło osuwisko, a on sam polegnie za chwilę pod zaspą śniegu. To, co zobaczył było jednak znacznie bardziej widowiskowe. Ogromny Łoś toczył walkę z watahą wilków, które chciał głodne wrażeń połasiły się na zbyt dużego przeciwnika. Ten, machał swoimi łopatami to w prawo, to w lewo - przepychając agresorów, którzy w końcu odpuścili. Łoś mógł triumfować!




Strzelec długo mógł przyglądać się tym zmaganiom. W końcu pozostało tylko największe ze zwierząt. Tylko trafić...

[Joachim Cargalho]

Padł strzał, który nie mógł spudłować. Łoś, który przez chwilę mógł czuć się zwycięzcą, teraz osunął się na swoich wielkich nogach - jakby przykucnął przed swoim egzekutorem. Wydawać by się mogło, że zerknął w kierunku @Albert Fryderyk de Espada, jakby chciał zmierzyć się z nim wzrokiem. Chwilę później padł martwy, a myśliwy mógł przypisać sobie punkty, za tę niebywałą zdobycz!

Tętniąca życiem oaza, zamieniła się w pustelnię, nad którą zawisło widmo śmierci.

Cóż za szczęśliwe losowanie!

Ponieważ polowanie zakończyło się sukcesem, strzelec wyborowy wypłoszył zwierzynę na dwie kolejne tury.
Możesz w tym czasie zmieniać miejsce lub czekać. Nie możesz jednak polować.

Podsumowanie dnia (fabuła + polowanie):
4 Tura - 3 pkt
5 Tura - 3 pkt
6 Tura - 7 pkt
Dzień II: 13 pkt

[Albert Fryderyk de Espada]

Rozrywający huk przeszył całą oazę i rozniósł się echem po otaczających ją szczytach. Potężne ponad dwu metrowe zwierzę osunęło się bezwładnie na ziemię a łowca mógł zatryumfować. Wystarczył jeden strzał, by położyć trupem największe zwierzę jakie do tej pory pojawiło się na jego drodze. Chociaż fakt iż było ono w stanie ustać na nogach mimo śmiertelnego strzału wzbudza w człowieku respekt do tak wspaniałego zwierzęcia.

Trofeum z niego będzie znamienitą pamiątką jak i wielkim odznaczeniem które będzie przypominać każdemu ten dzień gdy tylko na nie spojży.

Albert mógł czuć się co najmniej spełniony po odniesieniu takiego sukcesu za który samemu wręczył sobie nagrodę w postaci długiego odpoczynku oraz dodatkowej porcji trunku jaki skrywa piersiówka w kurtce. Mimo że polowanie wciąż trwa i szybko się nie skończy myśliwemu nigdzie się na razie nie śpieszy gdyż wie że prędzej czy później coś zjawi się ponownie na żerowisku. Pozostaje jedynie cierpliwie czekać.