Alfred Fabian - Tropiciel

[Joachim Cargalho]

Tak naprawdę, trudno było przypuszczać ile serc zdobyła wspomniana Fatima. Można było z pewnością jednak domniemywać, ile serc złamała.

@Alfred Fabian zdecydowanie ujawnił swoje motywacje, a przepiórki stały się bażanty stały się uosobieniem cech, wobec których chciał wyrzucić swoje emocje. Przystąpił więc do kolejnego polowania.

[Joachim Cargalho]

Przymierzał się do kolejnego strzału, kiedy tuż za nim rozległ się dziwaczny hałas. @Alfred Fabian nie chciał rozpraszać się podczas łowów, jednak było to na tyle nietypowe, że obejrzał się za siebie. Mogłoby się wydawać, że któryś z bażantów dostąpił zmartwychwstania, ale gdy spojrzał na nie, och stan był jeszcze gorszy, niż po udanych strzałach. Jeden z nich był już cały rozszarpany, drugi spoczywał w paszczy psa, który połasił się na łatwą zdobycz.
- Trzeba pilnować swoich łowów - zdawać by się mogło, mówi spojrzenie czworonoga.



Tropiciel musiał odłożyć polowanie na później i czym prędzej rozprawić się z nieproszonym przybyszem. Miał przed sobą dwie opcje:

A. Przegania psa udając, że nic się nie stało i kontynuuje polowanie w drugim podejściu (45%). Szansa powodzenia 75% (1-75). W przypadku niepowodzenia -1 pkt.

B. Daruje psu bażanty (-2 pkt), a ten, przy następnej okazji, zwiększa szanse na udane polowanie +15%, +10%, +5% (dotyczy tylko jednej tury).

Zdarzenie losowe, więc musimy podjąć się interakcji. Po wyborze, kolejna tura według terminarza - również te pominięte.

[Alfred Fabian]

Wybieram opcję B, przechodze na pole L2. Narracja po quizie.

* * *

Alfred nie dał się sprowokować psu. W sumie, to nie była aż tak duża strata, jakaś tam ptaszyna. A w sumie, pies okazał się być wdzięczny, więc łatwiej będzie mu później polować.

Nie zostawał jednak dłużej na łąkach. Jego pijaństwo sprawiło, że stracił nadzieję na to, aby upolować niedźwiedzia czy słonia, ale na pewno w lesie będzie miał większą szansę znaleźć coś większego.

[Joachim Cargalho]

Intruz stał się kompanem - mimo iż kosztowało to Tropiciela aż dwa bażanty. Teraz, we dwóch podróżowali po łące, chcąc przedostać się do lasu. @Alfred Fabian co jakiś czas zatrzymywał się, sprawdzając tropy. Liczył, ze uda mu się znaleźć dużo bardziej wartościowe okazy, niż otyłe ptactwo.

Tropiciel potrzebuje dwie tury na zmianę pola.
Dokona się więc to, dopiero w czasie środkowej kolejki (12.00-16.00).
Mimo wszystko możesz umieścić posta narracyjnego, który da punkty rano.

Podsumowanie dnia:
10 tura - 6 pkt
11 tura - 0 pkt [2-2]
12 tura - 2 pkt
Dzień IV: 8 pkt

[Alfred Fabian]

Powoli na polanie zaczęły wzrastać drzewa, które w końcu poprzez mały zagajniczek stały się lasem. Alfred wyczuwał w nozdrzach już zapach dużego zwierza. Nie mogło być inaczej, dokładnie tak. Już widział te ogromne poroża na ścianie swojej teutońskiej rezydencji w Hohburgu. Krążą pogłoski, że Nurdun dalej tak czeka, aż w końcu zaszczyci ją swoją obecnością.

Wiedział, że do Teutonii w końcu się wybierze, bo pomimo tego, że jest zadeklarowanym stronnikiem Sarmatów, to nadal darzy Cesarstwo silnym uczuciem, uczuciem które nie pozwoliłoby na to, aby Teutonia została zapomniana i zarchiwizowana - nawet pomimo tego, że nigdy Teutończykiem nie był, a przez pewien początkowy czas w Baridasie nawet udało się mu wpoić trochę Teutonofobii. Na szczęście, ta już przeminęła.

Kątem oka dostrzegał rosnące już grzyby, zazwyczaj muchomory, ale zdarzały się jakieś niedobite przez mróz opieńki. Ale nie miał i czasu, i potrzeby, aby je zbierać. Wielki zwierz czaił się za rogiem - trzeba było ustrzelić. Naciągnął kuszę - kusza zawsze powinna być naciągnięta, takie są zasady wojny. Zastanowiło go, dlaczego w sumie zdecydował się na kuszę, a nie na łuk. Byłby praktyczniejszy. Sprawdził czy nóż nie wypadł mu z poręcznego pasa. Na szczęście, cały czas miał go przy sobie. Zawołał Reksia - tak nazwał napotkanego psa, któremu chyba spodobało się to imię i ruszyli w gęstwiny.

[Joachim Cargalho]

DZIEŃ V
(Rzuty wartości 1-8, podczas losowania zwierzyny, powodują zdarzenie losowe)

Pierwszy etap dzisiejszego polowania przeminął dla @Alfred Fabian pod znakiem wędrówki. Pies, którego przygarnął, szedł kilka kroków za nim, ciągle bawiąc się "upolowanym" bażantem...

* * *

W końcu weszli w las, do którego prowadził odnaleziony trop. Tropiciel był pewien, że podąża śladem dużego zwierzęcia. Lasy Edelweiss potrafiły jednak płatać figle. Załadował kuszę, poprawił nóż, który zawsze zabierał ze sobą. Był już gotowy na spotkanie z przeciwnikiem, którego tak długo śledził...

[Joachim Cargalho]

30 - zwierze małe

Pies okazał się nieokiełznany i ruszył nagle w krzaki, które skrywały potencjalny cel polowania. Nim @Alfred Fabian zdążył zareagować, ten już zanurkował za wałem ziemi i chwilę później wyłonił się nieco dalej, goniąc wzbijającego się do lotu ptaka.





Czworonóg ewidentnie traktował to jako zabawę, a harmider jakiego narobił wymusił na na Tropicielu podjęcie próby ustrzelenia zwierzyny. Dalsza zabawa mogłaby spowodować wypłoszenie wszystkich zwierząt z okolicy. Mimo, iż pies nie wykazywał subordynacji, zwiększał szansę na powodzenie...

[Joachim Cargalho]

Las jednak nie był łaskawy dla myśliwego. Gęste zarośla utrudniały precyzyjny strzał, przez co ten chybił celu. Pies jeszcze wyskoczył w powietrze, próbując dziobnąć ptaszysko w ogon, ale to było już zbyt wysoko. @Alfred Fabian mógł teraz żałować, że przygarnął niesfornego czworonoga. Choć współpraca ta miała duży potencjał, skończyła się katastrofą. Obaj obeszli się smakiem...

Reksio do końca próbował dogonić ptaka, choć ten był zdecydowanie poza jego zasięgiem. Alfred mógł próbować go przywoływać, jednak ten pozostawał głuchy na komendy nieznajomego. Chwilę później oba zwierzęta zniknęły pomiędzy zaroślami.

Niestety, pies niezbyt pomógł w tym polowaniu.
Niecelny strzał, to tura obowiązkowej przerwy.
W następnej możesz tylko wrzucić post narracyjny.

[Joachim Cargalho]

Reksio spłatał figla tropicielowi. Ten, pewnie gdyby mógł, dopisałby go do którejś kategorii czempionów, które kończą na ruszcie. Teraz jednak mógł jedynie skupić się na wytropieniu zwierzyny, która pozwoli mu powalczyć o podium.


Podsumowanie dnia:
13 tura - 3 pkt
14 tura - 0 pkt
15 tura - 0 pkt
Dzień V: 3 pkt

* * *

DZIEŃ VI
(Rzuty wartości 1-10, podczas rzutu na zwierzynę, powodują zdarzenie losowe)
Usuwamy widełki czasowe na tury. Każdy z graczy ma trzy ruchy!
Trzy posty narracyjne punktujemy tak samo.

Nie ulegało wątpliwości, iż Tropiciel miał szansę na znalezienie dorodnej zwierzyny. Miał ku temu sposobność i umiejętności. Jak potoczą się ostatnie dwa dni polowania, zależało tylko do niego samego.

W kolejnym ruchu możesz polować lub przemieszczać się dalej.

[Alfred Fabian]

Poranek powitał Tropiciela ciepłym płomieniem wschodzącego słońca. Słońca? Skhandal, przecież nawet nie było blisko do świtu, księżyc był w nowiu, a lasy puste. Puste? Tak tylko by się mogło niewprawnemu myśliwemu wydawać. Tropiciele mają jednak o wiele dokładniejsze oko. Dlatego też, gdy tylko w bladym blasku podręcznej lampy ruszył w kierunku wskazywanym przez tropy, które udało mu się odnaleźć. A nuż, może jeszcze dzisiaj coś ustrzeli?

(Poluję)