Edelfilm
- Femme Mystere • Stempel
- Faktotum
- Posty: 4259
- Rejestracja: 17 stycznia 2022, 13:19
-
ODZNACZENIA PAŃSTWOWE
OBYWATEL
Re: Edelfilm
Nie ukrywam, że trochę obawiałam się reakcji RON, ale... no powiedzcie sami, czy starcie malwurfa z husarią nie jest epickie?

(-) Lieselotte Augentrost
Prawa Faktotum

Prawa Faktotum


- Heinz-Werner Grüner • Stempel
- Oberhaupt
- Posty: 22641
- Rejestracja: 06 maja 2021, 12:34
- Lokalizacja: Stadt Edelweiss, Edelweiss
-
ODZNACZENIA PAŃSTWOWE
OBYWATEL
Re: Edelfilm
Edelweisska technologia to szczyt koegzystencji mikronacyjnych możliwości!Femme Mystere pisze: ↑21 sierpnia 2026, 23:33 Nie ukrywam, że trochę obawiałam się reakcji RON, ale... no powiedzcie sami, czy starcie malwurfa z husarią nie jest epickie?![]()
![]()
![]()
![]()
- Mikołaj Radziwiłł • Stempel
- Posty: 49
- Rejestracja: 29 maja 2026, 16:00
Re: Edelfilm
Chyba będzie trzeba zasięgnąć i wykorzystać trochę starej, pradawnej lechickiej technologii..


- Heinz-Werner Grüner • Stempel
- Oberhaupt
- Posty: 22641
- Rejestracja: 06 maja 2021, 12:34
- Lokalizacja: Stadt Edelweiss, Edelweiss
-
ODZNACZENIA PAŃSTWOWE
OBYWATEL
Re: Edelfilm
A niech sobie husar siada na tych żabkach! Ani to ładne, ani praktyczne, jak wyskoczy to husar poleci w siną dal.Mikołaj Radziwiłł pisze: ↑26 sierpnia 2026, 20:12 Chyba będzie trzeba zasięgnąć i wykorzystać trochę starej, pradawnej lechickiej technologii..
![]()
- Femme Mystere • Stempel
- Faktotum
- Posty: 4259
- Rejestracja: 17 stycznia 2022, 13:19
-
ODZNACZENIA PAŃSTWOWE
OBYWATEL
Re: Edelfilm
To jest wspaniały pomysł na niespodziewany zwrot akcji!
(-) Lieselotte Augentrost
Prawa Faktotum

Prawa Faktotum


- Heinz-Werner Grüner • Stempel
- Oberhaupt
- Posty: 22641
- Rejestracja: 06 maja 2021, 12:34
- Lokalizacja: Stadt Edelweiss, Edelweiss
-
ODZNACZENIA PAŃSTWOWE
OBYWATEL
Re: Edelfilm
Jako "alternatywa do słabego kina z kina leockiego":
Są takie miejsca na kulturalnej mapie mikroświata, które nie potrzebują czerwonych dywanów, festiwalowych reflektorów ani nazwisk znanych z pierwszych stron gazet, by zasługiwać na uwagę. Wystarczy pomysł, odrobina wyobraźni i przekonanie, że opowiadanie historii wciąż ma sens. Nasze Edelweiss jest pod tym względem miejscem szczególnym.
Kinematografia edelweisska ma bowiem w sobie coś, co we współczesnym świecie filmu staje się coraz rzadsze: autentyczną radość tworzenia. Nie chodzi wyłącznie o sam obraz, montaż czy dobór ścieżki dźwiękowej - tutaj raczkujemy. Chodzi o całe przedsięwzięcie, w którym ktoś postanawia opowiedzieć historię, ktoś inny podejmuje się jej realizacji, a jeszcze ktoś znajduje czas, by ją obejrzeć i podzielić się wrażeniami.
Doskonale widać to w inicjatywie Edelfilm, której pierwsze zapowiedzi pozwalają oczekiwać produkcji utrzymanej w charakterystycznym, nieco przewrotnym stylu Kotliny. Jest w tym miejsce na humor, odrobinę patosu, swojską wysokogórską sztywność i tę trudną do podrobienia atmosferę, którą można określić po prostu jako naszą - edelweisską. Zapowiadana formuła krótkich, regularnie ukazujących się odcinków wydaje się zresztą ukłonem w stronę widza, który nie zawsze dysponuje całym wieczorem, ale chętnie wróci do ulubionych bohaterów.
(A nie jak konkurencja "męczy" widza obrazem ponad dwugodzinnym).
Nie mniej interesująco prezentuje się samo doświadczenie oglądania. Oto bowiem w samym sercu Stadt Edelweiss pojawia się kino, w którym widz nie musi ograniczać się do samotnego seansu przed monitorem. Wielki ekran na rynku, widoczny nawet z okolicznych pubów, staje się pretekstem do wspólnego przeżywania opowieści. A to, jak wiemy, ma znaczenie niebagatelne. Film obejrzany w towarzystwie, z możliwością wymiany uwag, uśmiechu czy nawet drobnej polemiki, zyskuje zupełnie inny wymiar.
Warto również zwrócić uwagę na repertuar. Mikronacyjna kinematografia potrafi bowiem być zaskakująco różnorodna. Od opowieści o politycznych zawirowaniach, przez historyczne podróże i społeczne portrety, aż po produkcje, w których pozornie niewiele się dzieje, a jednak można odnaleźć całe bogactwo ludzkich doświadczeń. Wystarczy przywołać choćby „Wschód słońca nad Baridasem”, będący opowieścią o monarchii widzianej z perspektywy zwykłych mieszkańców, czy „Powrót na Sarmatazję”, gdzie historia, polityka i elementy grozy tworzą niecodzienną filmową mieszankę.
Kino edelweisskie jest czymś więcej niż tylko kolejną inicjatywą kulturalną. Jest dowodem na to, że potrafimy nie tylko pisać o swoich dziejach, ale również je inscenizować, dokumentować i interpretować. A przy tym wszystkim nie tracić poczucia humoru.
Czy mamy tu do czynienia z narodzinami wielkiej szkoły filmowej? Być może na taką ocenę jest jeszcze nieco za wcześnie. Ani Coppola, ani Kurosawa, ani nawet nawet Almodovar jeszcze u nas nie wyrósł, ale czy warto jednak usiąść wygodnie, spojrzeć na ekran i dać się porwać opowieści? Bez najmniejszych wątpliwości!
EdelKino nie zawsze musi zmieniać mikrświata. Czasem wystarczy, że sprawi, iż przez kilkanaście minut będziemy patrzeć na niego z nieco innej perspektywy.
A jeśli przy okazji uda się to zrobić w Edelweiss, w otoczeniu naszej architektury, dobrego towarzystwa i kufla czegoś odpowiedniego, trudno wyobrazić sobie lepsze warunki do obcowania ze sztuką filmową.
Szanowni Państwo, życzę zatem udanych seansów. I proszę pamiętać: na wielki film nigdy nie jest za późno. Nawet jeśli jego premiera odbywa się na rynku, a recenzję pisze się przy stoliku w pobliskim pubie.
DW: @Karolina
O fenomenie kina edelweisskiego, czyli dlaczego warto czasem zatrzymać się przed WIELKIM ekranem
- - - - - -
Są takie miejsca na kulturalnej mapie mikroświata, które nie potrzebują czerwonych dywanów, festiwalowych reflektorów ani nazwisk znanych z pierwszych stron gazet, by zasługiwać na uwagę. Wystarczy pomysł, odrobina wyobraźni i przekonanie, że opowiadanie historii wciąż ma sens. Nasze Edelweiss jest pod tym względem miejscem szczególnym.
Kinematografia edelweisska ma bowiem w sobie coś, co we współczesnym świecie filmu staje się coraz rzadsze: autentyczną radość tworzenia. Nie chodzi wyłącznie o sam obraz, montaż czy dobór ścieżki dźwiękowej - tutaj raczkujemy. Chodzi o całe przedsięwzięcie, w którym ktoś postanawia opowiedzieć historię, ktoś inny podejmuje się jej realizacji, a jeszcze ktoś znajduje czas, by ją obejrzeć i podzielić się wrażeniami.
Doskonale widać to w inicjatywie Edelfilm, której pierwsze zapowiedzi pozwalają oczekiwać produkcji utrzymanej w charakterystycznym, nieco przewrotnym stylu Kotliny. Jest w tym miejsce na humor, odrobinę patosu, swojską wysokogórską sztywność i tę trudną do podrobienia atmosferę, którą można określić po prostu jako naszą - edelweisską. Zapowiadana formuła krótkich, regularnie ukazujących się odcinków wydaje się zresztą ukłonem w stronę widza, który nie zawsze dysponuje całym wieczorem, ale chętnie wróci do ulubionych bohaterów.
(A nie jak konkurencja "męczy" widza obrazem ponad dwugodzinnym).
Nie mniej interesująco prezentuje się samo doświadczenie oglądania. Oto bowiem w samym sercu Stadt Edelweiss pojawia się kino, w którym widz nie musi ograniczać się do samotnego seansu przed monitorem. Wielki ekran na rynku, widoczny nawet z okolicznych pubów, staje się pretekstem do wspólnego przeżywania opowieści. A to, jak wiemy, ma znaczenie niebagatelne. Film obejrzany w towarzystwie, z możliwością wymiany uwag, uśmiechu czy nawet drobnej polemiki, zyskuje zupełnie inny wymiar.
Warto również zwrócić uwagę na repertuar. Mikronacyjna kinematografia potrafi bowiem być zaskakująco różnorodna. Od opowieści o politycznych zawirowaniach, przez historyczne podróże i społeczne portrety, aż po produkcje, w których pozornie niewiele się dzieje, a jednak można odnaleźć całe bogactwo ludzkich doświadczeń. Wystarczy przywołać choćby „Wschód słońca nad Baridasem”, będący opowieścią o monarchii widzianej z perspektywy zwykłych mieszkańców, czy „Powrót na Sarmatazję”, gdzie historia, polityka i elementy grozy tworzą niecodzienną filmową mieszankę.
Kino edelweisskie jest czymś więcej niż tylko kolejną inicjatywą kulturalną. Jest dowodem na to, że potrafimy nie tylko pisać o swoich dziejach, ale również je inscenizować, dokumentować i interpretować. A przy tym wszystkim nie tracić poczucia humoru.
Czy mamy tu do czynienia z narodzinami wielkiej szkoły filmowej? Być może na taką ocenę jest jeszcze nieco za wcześnie. Ani Coppola, ani Kurosawa, ani nawet nawet Almodovar jeszcze u nas nie wyrósł, ale czy warto jednak usiąść wygodnie, spojrzeć na ekran i dać się porwać opowieści? Bez najmniejszych wątpliwości!
EdelKino nie zawsze musi zmieniać mikrświata. Czasem wystarczy, że sprawi, iż przez kilkanaście minut będziemy patrzeć na niego z nieco innej perspektywy.
A jeśli przy okazji uda się to zrobić w Edelweiss, w otoczeniu naszej architektury, dobrego towarzystwa i kufla czegoś odpowiedniego, trudno wyobrazić sobie lepsze warunki do obcowania ze sztuką filmową.
Szanowni Państwo, życzę zatem udanych seansów. I proszę pamiętać: na wielki film nigdy nie jest za późno. Nawet jeśli jego premiera odbywa się na rynku, a recenzję pisze się przy stoliku w pobliskim pubie.
DW: @Karolina
Re: Edelfilm
Recenzje pisane w pubach są najlepsze
. Odpowiedni trunek daje paliwo do dobrej polemiki, a największa moc filmu często tkwi w sporze, który wywołuje.
A trailer zapowiada się ekscytująco. Będzie co oglądać.
A trailer zapowiada się ekscytująco. Będzie co oglądać.
Kto jest online
Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość


