W ostatnich dniach z drugiej strony jeziora pojawiły się oznaki obcej obecności. Wojsko, z głównym akcentem na flotyllę rzeczną Edelweiss Flussflottille, ulokowało tam obóz wojskowy. Mimo że wioska i oboz dzieliła tylko tafla jeziora, różnice między ich życiem stały się bardzo widoczne.
Oboz, zbudowany z rozmachem, zaskakiwał mieszkańców Sandjaku. Spore nabrzeże, które wzniesiono dla okrętów, przewyższało wszystko, co dotychczas widzieli. To masywne dzieło budziło nie tylko podziw, ale również niepokój. Patrole, zarówno na lądzie, jak i na wodzie, ściśle strzegły dostępu do tego obszaru, co drastycznie ograniczyło możliwość mieszkańców do przemieszczania się po jeziorze. Transport, rybołówstwo, a nawet zwykłe pływanie stały się z dnia na dzień utrudnione.
Mieszkańcy Sandjaku zaczęli się gromadzić, dzieląc się swoimi obawami. Ich spokojna egzystencja została zakłócona. Każdy nowy dzień przynosił pytania, na które nikt nie potrafił odpowiedzieć. Co oznacza obecność wojska? Jak wpłynie to na ich życie?
W miarę jak czas mijał, w wiosce narastało napięcie. Sandjak, niegdyś oazą spokoju, stał się miejscem pełnym niepokoju i niepewności. Mieszkańcy, mimo trudnych okoliczności, starali się odnaleźć drogę do normalności, ale cień obozu wojskowego wciąż wisiał nad ich głowami.
