WIELKA GONITWA [ROZGRYWKA]

[Heinz-Werner Grüner]

5# Łeb w łeb
TRASA nr 2
- jockey Heinz-Werner Grüner
pod Rychlým Boriszem

Najpierw rozmokły teren, który przerodził się w wysokie trawy. Teraz "taniec na kamieniach". Ci organizatorzy oszaleli!? Borisz jest zwinny, szybki, silny i w ogóle, ale nie baletmistrz. No, ale czego się nie robi dla chwały i zwycięstwa.
Poprawiłem się w siodle, poklepałem kompana po pysku i głośnym okrzykiem "wio" zachęcałem do podejścia. Kamienie nie były równo rozłożone, to tu, to tam wystawały szpiczaste wierzchołki. Jak to w górach, nie dało się tego pokonać z zamkniętymi oczami.
Ogier starał się zwinnie pokonywać przeszkody, to przyśpieszając, to zwalniając, jednocześnie uważając by nie zrobić sobie krzywdy. Takie balansowanie na krawędzi nie należało do najłatwiejszych. Wydawało mi się, że radzimy sobie z presją czasu i pokonujemy trasę, kolejne przeszkody, łupnie i inne kamienie w sposób niezbyt ociężały.
Czy nam się uda to pokonać bez szwanku, przekonamy się lada moment...

[Fatima Popow-Chojnacka]

Ah.. Co za trasa! Jakoś dobrze szło. Règi dawał radę i nie było żadnych wpadek. Obydwoje współpracowali dobrze ze sobą. Chociaż te chaszcze trochę ją zdenerwowały, gdy czuła je na swoich nogach. Dobrze, że miała dobre spodnie i nie porwały jej się. Ale coś za łatwo szło. Coś musiało być w tych chaszczach.. Nagle jej oczom ukazała się.. złamana kładka. Poczuła od razu złość, a zarazem niepokój. To chyba te kamienie były lepsze. Będzie to jeszcze większy test dla nich. No cóż.. Głęboki oddech i trzeba próbować jakoś przejść przez nią.

[Albert Fryderyk de Espada]

5. Etap Trasy
Łeb w łeb

Albert Fryderyk de Espada właśnie wykonuje test zwinności na przeszkodzie zwanej "spacer po kamieniach". Jego koń, Cyrkon. Sährale są znane z wyjątkowej wytrzymałości oraz elegancji lecz jeździec nie był pewny jak jego koń zachowa się w takich warunkach.

Cyrkon, z gracją i pewnością, stawia pierwsze kroki na kamieniach, które stanowią nie lada wyzwanie. Każdy krok wymaga od konia nie tylko siły, ale i precyzji. Albert, prowadzi go przez przeszkodę, a ich harmonijna współpraca dawała wymierny i skokowy (heh) rezultat.

Zarówno koń, jak i jeździec doskonale zdają sobie sprawę, że w gonitwie liczy się nie tylko szybkość, ale również umiejętność radzenia sobie w trudnych sytuacjach. Czas na nowe wyzwania, a ich potencjalny sukces sukces z pewnością zdeterminuje dalszy przebieg wyścigu.

[Joachim Cargalho]

Trasy pierwsza i druga poprowadzone zostały równolegle, przez ścieżkę pełną kamieni. Tor piąty, po którym pomyka na swym koniu Księżna, postawił przed nią wysoko poprzeczkę, którą musiała przeskoczyć. Dwóch jeźdźców nie podeszło do przeszkód.



Spacer po kamieniach była sprawdzianem dla zwinności. @Albert Fryderyk de Espada na torze pierwszym. Wszyscy zwrócili uwagę z jaką elegancją stąpa jego Cyrkon z kamienia na kamień, ostrożnie ważąc każdy krok. Bliskość obu jeźdźców dawała nam okazję do porównania ich zdolności.
Zwinność: 67 (+10 za post: 1-77 zaliczone; 78-100 niezaliczone)
1d100

* * *

@Heinz-Werner Grüner nawet nie zerkał na swojego oponenta z toru pierwszego, choć na pewno miał go w zasięgu wzroku. Nie ma co się dziwić, przy tej przeszkodzie, nie tylko koń musiał być skoncentrowany, ale również i jeździec, który mógł w ostatniej chwili skorygować ruch swojego wierzchowca.
Zwinność: 64 (+10 za post: 1-74 zaliczone; 75-100 niezaliczone)
1d100

* * *

@Pavel van der Gibson nie wykazał aktywności.

* * *

@Piotr Romanow nie wykazał aktywności.

* * *

Jeśli nie wąska przeprawa, to złamana kładka stoi na drodze @Fatima Popow-Chojnacka. Tym razem musiała rozpędzić swojego konia i pozwolić mu przeskoczyć nad strumieniem, by znaleźć się na drugim jego brzegu. Najpierw zmierzyli przeszkodę, a później ruszyli, by ją pokonać.
Skoczność: 66 (+10 za post: 1-76 zaliczone; 77-100 niezaliczone)
1d100

[Joachim Cargalho]

7# Półmetek
Tura potrwa do 18.00

Dżokeje wjeżdżają właśnie na szóstą przeszkodę, co oznacza, że są na półmetku wyścigu. Czołówka nie zmienia się, a każdy z jej uczestników na pewno czeka na potknięcie przeciwnika. Komu jako pierwszemu powinie się noga?


@Albert Fryderyk de Espada - test na siłę[64] - przeszkoda: zawalona konarami droga
@Heinz-Werner Grüner - test na skoczność [63] - przeszkoda: wyrwa na trasie
@Pavel van der Gibson - test na skoczność [63] - przeszkoda: rów z wodą
@Piotr Romanow - test na skoczność [66] - przeszkoda: dziura na trasie
@Fatima Popow-Chojnacka - test na skoczność [66] - przeszkoda: rów z wodą

[Heinz-Werner Grüner]

7# Półmetek
TRASA nr 2
- jockey Heinz-Werner Grüner
pod Rychlým Boriszem

Borisz świetnie sobie radzi, jesteśmy jak jedność. naprawdę jesteśmy dobraną parą. Pierwsze co pomyślałem, po cięzkim "tańcu godowym na kamieniach" to, że nie oddam go nigdy. To chyba mój ulubiony wierzchowiec. Trudny w okiełznaniu, ale wierny i oddający w siodle moc i posłuszeństwo komu trzeba.
Ten dziewięcioletni kary koń zyskał podczas tej gonitwy wiele w oczach samego oberhaupta. Tak by pomyślał każdy postronny oberwator. Często poklepywał konia by go zmotywować. Jednocześnie widać byłogołym okiem, że i on oddaje ile jest w stanie, nawet podczas sporego wysiłku.
Spiker przez megafon wydzierał się, że to już półmetek. Pomyślałem sobie, a co mnie to obchodzi. Ja licze tylko i wyłacznie na wygraną. Nie ma zmiłuj. Raz już wygrałem gonitwę, było to lat kilka temu, bodajże we włościach Radziwiłłów, gdzie i Samuel i @Konrad Radziwiłł sobie spokojny żywot wiodą. Ciekawe co u nich, pomyślałem, po czym rychło (o dziwo!) pomyślałem, że nie ma co się rozpraszać.

Skupienie wróciło...a w głowie przemiał myśli:

Przepaść między zwycięstwem a porażką, gdzie jesteśmy?

Pędziliśmy naprzód, czując na plecach oddech konkurentów. Nie miałem czasu się odwracać, ale wiedziałem, że Albert Fryderyk de Espada trzymał się tuż za mną – urodzony zawadiaka, dla którego liczyła się nie tylko szybkość, ale i spektakularność. A zaraz obok niego Księżna Sarmacji – amazonka, która mogłaby rządzić zarówno na dworze, jak i na torze wyścigowym. Była równie nieustępliwa, co jej mąż

Za nami – daleko w tyle – reszta uczestników. Pavel Van der Gibson odpuścił „z przyczyn proceduralnych”, co brzmiało jak wymówka kogoś, kto nie chciał ubrudzić butów. Nieco drwiłem z tej sytuacji i jednocześnie miałem mieszane uczucia. To on reprezentował Edelweiss w gonitwach w Rzplitej, ale i ewiedentnie przesacował swoje możliwości w tej gonitwie, Wielkiej Gonitwie. Herr Piotr Romanow najwyraźniej miał inne priorytety niż wyścig – zdawało się, że bardziej interesowały go panie zgromadzone wśród widowni niż przeszkody na torze. Cóż, jego wybór…

A przed nami?

Wyrwa. Ożesz...

Szeroka, ciemna szczelina w ziemi, jakby ktoś wyrwał z ziemi potężny kawałek i pozostawił otchłań gotową pochłonąć nieostrożnych jeźdźców. Nie było czasu na wahanie.

Borisz spiął się w soboe, czując zagrożenie. Nie mogliśmy sobie pozwolić na nic innego jak pełną koncentrację.
Zwiększyłem tempo, galop w pełnej prędkosci, czułem, jak jego mocne mięśnie nabierają sprężystości.
Jeszcze kilka susów. Serce tłukło mi w piersi. Dawno tak się nie ekscytowałem. Ostatnio to chyba przy choince w Stadt, jak mnie zagadała..ona... Sami wiecie. Wiecie?

Tymczasem... Borisz odbił się jak sprężyna, wzbijając się w powietrze. Wszystko wokół rozmazało się w jeden wirujący obraz.


Teraz było jedno pytanie: czy po tamtej stronie wyrwy Albert wciąż był w grze, czy może sarmacka amazonka właśnie przejmowała pozycję tuż za moim ogierem?

Nie mogłem się odwrócić. Wszystko miało się zaraz rozstrzygnąć…

[Albert Fryderyk de Espada]

7. Etap Trasy
Półmetek

Ścieżka, dotąd w miarę przejezdna, nagle zamieniła się w prawdziwe pobojowisko. Zwalone konary, splątane niczym gałęzie krzewu, zalegały w poprzek drogi, tworząc przeszkodę, której nie dało się po prostu ominąć. Albert ściągnął wodze, a Cyrkon, dotąd lekki i sprężysty w ruchu, musiał zmierzyć się z wyzwaniem, które wymagało nie tyle zwinności, co czystej, nieustępliwej siły.

Nie było czasu na wahanie. Albert, jak i jego wierzchowiec przygotowali się do forsowania przeszkody. Pierwszy pień był niski – Cyrkon przeskoczył go z łatwością, lecz zaraz za nim piętrzyły się kolejne, ułożone kaskadowo ale i nieregularnie.

Wokół słychać było trzask łamiących się gałęzi i ciężkie oddechy koni próbujących przebić się przez zawaloną trasę. Cyrkon uderzył kopytem w jeden z konarów, szukając stabilnego oparcia, po czym z impetem pchnął się do przodu, wyrywając się z potrzasku zwalonych drzew.

Przed nimi ścieżka zaczynała się na nowo otwierać, prowadząc dalej. Wyścig trwał dalej, a Cyrkon, choć zmęczony, wciąż parł naprzód.

[Fatima Popow-Chojnacka]

Uff! Co za ryzykowny skok! Ale zaraz.. chwila.. Mieli zaraz przed sobą ponownie rów z wodą. To był dla Règiego prawdziwy test skoczności. Tym razem sytuacja była poważniejsza, bo upadek na pewno mógłby skończyć się kontuzją. Rów wydawał się trochę głęboki. Fatima szukała wzrokowo innego wyjścia z tej sytuacji ale nie było innej opcji. Chwilę później nastąpił ponowny rozbieg i skok.. Udało się czy rywale będą mieć nad nią przewagę?

[Fatima Popow-Chojnacka]

To był prawdziwy test skoczności, bowiem tylko jeden z koni musiał pokazać swoją siłę. Reszta, miała za zadanie przeskoczyć przeszkody, jakie pojawił się na ich drodze.


Tradycyjnie, zaczynamy od toru pierwszego, gdzie @Albert Fryderyk de Espada wraz ze swoim wierzchowcem musieli rozprawić się z zalegającymi kłodami na drodze. Gdyby tylko dało się je... przeskoczyć. Niestety, należało je przepchnąć, przeciągnąć - cokolwiek co pozwoliłoby utorować ścieżkę.
Siła: 64 (+10 za post: 1-74 zaliczone; 75-100 niezaliczone)
1d100

* * *

Dalej, przechodzimy do skoczków. Pierwszym z nich jest @Heinz-Werner Grüner, który na swoim Boriszu mierzył się wyrwą w trasie. Wyglądają, jakby zupełnie nie zwracali uwagę, na to, iż przed nimi znajduje się szeroka... pustka. Heinz skulił się jakby przeczuwał końcowe wybicie. Czy doskoczą?
Zwinność: 63 (+10 za post: 1-73 zaliczone; 74-100 niezaliczone)
1d100

* * *

@Pavel van der Gibson nie wykazał aktywności.

* * *

@Piotr Romanow nie wykazał aktywności.

* * *

Który to już strumień, który musi pokonywać @Fatima Popow-Chojnacka? Najpierw przechodziła wąską kładką, kolejny most okazał się zarwany, a teraz... Tylko woda i dwa brzegi. Na jednym znajdowała się ona ze swoim koniem, na drugim dalsza część trasy. Nie pozostawało nic innego jak rozpędzić konia i podjąć próbę skoku.
Skoczność: 66 (+10 za post: 1-76 zaliczone; 77-100 niezaliczone)
1d100