WIELKA GONITWA [ROZGRYWKA]

[Fatima Popow-Chojnacka]

Wyścig wszedł w decydującą fazę. Zostały już tylko dwa etapy. Do końca nie wiadomo było, czy aktualny lider wygra. Może jednak Albert i Fatima nadgonią Heinza? Wszystko się może zdarzyć. Teraz wydawało się, że slalom pomiędzy drzewami dla Fatimy i Règiego będzie najłatwiejszą przeszkodą do pokonania. W sumie jak dla niej, to była chyba najlepsza przeszkoda podczas całej trasy. Więc ruszyli szybko pomiędzy drzewa ale z ostrożnością. Fatima była bojowo nastawiona i gotowa na wszystko. Wierzyła w swojego konia. Czy uda im się pokonać ten etap?

[Albert Fryderyk de Espada]

10. Etap Trasy
Do trzech razy sztuka

Albert wziął głęboki oddech. Cyrkon również zdawał się rozumieć, że to ich ostatnia szansa – napięte mięśnie, lekko drżące nozdrza i skupiony wzrok wskazywały, że był gotów raz jeszcze zmierzyć się z przeszkodą. Tym razem nie było miejsca na błąd.

Podwójna przeszkoda wymagała nie tylko siły i skoczności, ale też odpowiedniego tempa. Pierwszy skok - ogier odbił się mocno, a powietrze przecięło świst jego ogona. Lądowanie – tym razem stabilniejsze, bardziej przemyślane. Ale to jeszcze nie koniec.

Druga belka już czekała. Albert nie dał Cyrkonowi chwili na wahanie – lekka korekta, odpowiednie napięcie wodzy i kolejne wybicie. Ostatni skok, ostatnia przeszkoda, ostatnia szansa, by wrócić do wyścigu. Tym razem wszystko musiało się udać.

[Heinz-Werner Grüner]

13# Ostatnie przeszkody
TRASA nr 2
- jockey Heinz-Werner Grüner
pod Rychlým Boriszem

Ostatnia Próba – Starcie z żywiołem wody

Po trójskoku Rychlý Borisz wyrwał do przodu, zostawiając Herr de Espadę i księżną Fatimę kilka długości konia w tyle. Wiatr smagał mi twarz, a w uszach dudnił rytm mocnych, miarowych uderzeń kopyt o ziemię. Borisz zasługiwał na wygraną, ale widać gołym okiem już było, że jest skrajnie wyczerpany...

Mieliśmy ogromną szansę na zwycięstwo, ale wtedy ujrzałem to... Rzeka Eba.
Szeroka, wezbrana po wiosennych roztopach, z rwącym nurtem, który złowrogo szumił nadając jej mroczny charakter.
Nie było mostu. Nie było brodu. Tylko silny nurt. Była tylko jedna opcja – przejść przez wodę i nie dać się porwać.

Nie było czasu na wahanie. Znalazłem miejsce, gdzie rzeka wydawała się węższa. Ścisnąłem łydkami boki konia i poprowadziłem go w wybrane miejsce. Nie zatrzymał się. Nie zawahał. Cały Borisz.
Pierwsze kroki były stabilne – woda sięgała do nadpęci. Ale im dalej wchodziliśmy, tym bardziej grunt pod kopytami stawał się zdradliwy. Borisz zanurzył się aż po pierś. Ja miałem już sucho w gardle. Ze strachu...

Nurt ciągnął, ale kary ogier opierał się oporowi żywiołu

Woda była lodowata. Czułem, jak silny prąd napiera, próbując przewrócić wierzchowca. Każdy krok wymagał niesamowitej siły – to nie był galop, to była walka z żywiołem.

Środek rzeki – najtrudniejszy moment. Zaczęło nas znosić.
-Boriszku, walcz! Gipfelarsch! Kto da radę jak nie ty?
Zacząłem lekko pracować wodzami, pomagając mu znaleźć najmocniejsze miejsce do postawienia kopyt. Metr po metrze Borisz przepychał się naprzód, jego mięśnie pracowały jak napięte liny na masztach żaglowca.

...dalej pozostawialiśmy już sprawy losowi...


Finał Wielkiej Gonitwy - Czy osiągniemy swój cel i pierwsi przekroczymy linię mety?

[Fatima Popow-Chojnacka]

Tura, która może dać spore nadzieje na zakończenie gonitwy już jutro lub dostarczyć nam kolejne niespodzianki. Chyba wszyscy kibice są ciekawi rozstrzygnięć!

@Albert Fryderyk de Espada utknął na podwójnej przeszkodzie, co może wydawać się olbrzymim zaskoczeniem. W końcu jego Cyrkon słynie z niebywałej skoczności. A tu? Dwa razy niewiele brakowało, ale nadal musiał wycofać się i ponowić nabieg wraz ze skokiem. Jak będzie tym razem?
Skoczność: 73 (+10 za post: 1-83 zaliczone; 84-100 niezaliczone)
1d100

* * *

@Heinz-Werner Grüner jest już niemalże na ostatniej prostej, ale nadal brakuje mu całkiem sporo. Gonitwa pokazała, że każda tura może zaskoczyć i przetasować stawkę. Widać, że chwilę zastanawiali się, w którym miejscu rozpocząć spacer przez nurt rzeki. Tylko prawdziwie silny koń byłby w stanie przejść przez to z dżokejem na grzbiecie.
Siła: 77 (+10 za post: 1-87 zaliczone; 88-100 niezaliczone)
1d100

* * *

@Pavel van der Gibson nie wykazał aktywności.

* * *

@Piotr Romanow nie wykazał aktywności.

* * *

@Fatima Popow-Chojnacka musiała ponownie zaufać zwinności swojego wierzchowca. Choć nie był on mistrzem w tym elemencie, teraz na pewno i adrenalina stawała się jego sprzymierzeńcem. Raz za razem przesuwa się między drzewami, jednak nadal musiał z uwagą stawiać kolejne kroki.
Zwinność: 59 (+10 za post: 1-69 zaliczone; 70-100 niezaliczone)
1d100

[Fatima Popow-Chojnacka]

14# Ostatnia prosta!
Tura potrwa do 18.00

Liderujący Oberhaupt odjechał reszcie stawki i wypracował sobie wspaniałą zaliczkę przed decydującym etapem całej gonitwy. Przed nim ostania prosta, podczas której on i jego koń muszą wykazać się wytrzymałością godną mistrzostwa!

@Albert Fryderyk de Espada - test na zwinność [67] - przeszkoda: przeprawa przez most linowy
@Heinz-Werner Grüner - test na wytrzymałość [66] - przeszkoda: ostatnia prosta
@Pavel van der Gibson - test na skoczność [63] - przeszkoda: rów z wodą
@Piotr Romanow - test na skoczność [66] - przeszkoda: dziura na trasie
@Fatima Popow-Chojnacka - test na zwinność [59] - przeszkoda: slalom pomiędzy drzewami

[Heinz-Werner Grüner]

14# Ostatnia prosta!
TRASA nr 2
- jockey Heinz-Werner Grüner
pod Rychlým Boriszem

Liderujący Oberhaupt odjechał reszcie stawki i wypracował sobie wspaniałą zaliczkę przed decydującym etapem całej gonitwy. Przed nim ostania prosta, podczas której on i jego koń muszą wykazać się wytrzymałością godną mistrzostwa!

Rzeka została za nami. Borisz, choć zmęczony, wciąż miał w sobie nieco mocy. Czułem jego pulsujące serce. Oddychał ciężko, ale równo – był gotów dać z siebie wszystko.

Przed nami rozciągała się ostatnia prosta, za nami cisza... Nie słyszałem tupotu kopyt ani konia JKW Fatimy, ani Herr de Espady. To był nasz moment.

-Nieco im odskoczyliśmy koniku! Dajesz, chłopie. Pokaż im jeszcze na co cię stać!

Borisz sam czuł rytm gonitwy, sam wiedział, że to chwila, w której liczy się honor. Zachęcanie powodowało, że tylko się nakręcał. Jego galop był wręcz legendarny. Spokojny, stonowany, z gracją, ale i piorunujaco szybki
Kopyta uderzały o ziemię w idealnym rytmie. Każdy krok był pewny.

Oczy kibiców skierowane były tylko na nas. Gdzieś na wzniesieniu tłum ryczał z ekscytacji – ktoś powiewał flagą Edelweiss, ktoś inny podnosił kapelusz, wrzeszcząc z zachwytu.

Triumfalny Finisz
Ostatnie metry. Zwycięstwo było na wyciągnięcie ręki. Oby nie stracić koncentracji i równowagi, do samego końca

Czy się uda odnieść zwycięswto?

[Fatima Popow-Chojnacka]

No nie! Polegli. Zwinność jednak nie była mocną stroną Règiego. Niestety w tym momencie już raczej ich szanse na zwycięstwo zmalały i to mocno. Jeszcze Albert ich dogonił. Końcowka wyścigu totalnie szła nie po ich myśli. Ale nie pododawali się tak łatwo. Jeszcze cień nadziei był chociaż na to drugie miejsce. "Wszystko się może zdarzyć, gdy głowa pełna marzeń" – jak to śpiewano w tej znanej piosence. Więc rozpoczęli ponowną próbę pokonania przeszkody.

[Albert Fryderyk de Espada]

11. Etap Trasy
Ostatnia prosta

Albert wiedział, że jeśli chce jeszcze liczyć się w walce, musi pokonać tę przeszkodę bezbłędnie. Cyrkon stanął przed mostem linowym – chwiejną, zdradliwą konstrukcją, która mogła okazać się większym wyzwaniem niż niejedna przeszkoda skokowa.

Ogier uniósł łeb, czujnie spoglądając na drewniane deski uginające się pod naporem wiatru. Każdy krok musiał być ostrożny – zbyt gwałtowne ruchy mogły wytrącić go z równowagi, a chwila zawahania mogła kosztować cenne sekundy.

Albert lekko napiął wodze, dając sygnał do ruszenia. Cyrkon ostrożnie postawił pierwsze kopyto na deskach, a most zaskrzypiał w proteście. Kolejne kroki były coraz pewniejsze, ale każdy podmuch wiatru mógł zmienić wszystko.

Oberhaupt był już daleko, lecz to nie był koniec wyścigu. Cyrkon i Albert musieli przejść przez tę przeszkodę szybko, ale z zachowaniem pełnej kontroli. Koń balansował ciałem, a deski pod nimi uginały się niebezpiecznie, kiedy pokonywali most