Joachim Cargalho - Strzelec Wyborowy

[Joachim Cargalho]

Dobra! Teraz czas na porządne polowanie - postawił tym razem na afirmację.
Nie zamierzał się jakoś rozczulać, ruszył pewny swego między drzewa, wpatrując zwierzyny.

1d100
1d100

[Albert Fryderyk de Espada]

87 - brak zwierzyny
16 - zwierzyna mała

Dobra passa dla @Joachim Cargalho dalej trwa. Co prawda wydawać się może że myśliwy raczej gustuje w drobnej zwierzynie o tyle w tym momencie stawia on chyba na żelazną systematyczność w swoich dążeniach do upolowania wielkiej dzikiej bestii zamieszkującej te lasy.
Bez wątpienia zainteresowany strzałami dobiegającymi z gór postanowił podążać w ich kierunku. Nie wiadomo czy licząc iż będzie mu dane dorwanie kawałka tortu innego myśliwego czy też może bardziej prozaicznie szuka on towarzystwa po kilku dniach spędzonych samemu na szwendaniu się w obcych dla niego tronach.

Tak jak jego dźwięk wystrzału ciągną ku górom tak inne zwierzęta czmychały przed nim w popłochu. Pech chciał że w swojej ucieczce jeden bażant wybiegł wprost na równie zadziwionego jego widokiem myśliwego. Ten jadnak otrząsną się w trymiga i wypalił tylko jedne konieczny strzał.


1d100

[Joachim Cargalho]

Nie dowierzał, gdy zamiast niedźwiedzia, zobaczył kurę. Nie pozostało mu nic innego jak wymierzyć i... Trafić.
Dobrze, teraz pola na spacer.

Przeszedł na pole C2.

[Joachim Cargalho]

Znowu usłyszał strzał i znowu sam zechciał polować.
Wkurzało go, że ciągle ktoś go ubiega i płoszy zwierzynę. Liczył jednak na łut szczęścia. 1d100
1d100

[Albert Fryderyk de Espada]

80 - brak zwierzyny
48 - zwierzyna średnia


Herr @Joachim Cargalho nie mógł się pozbyć wrażenia że już drugi dzień z kolei mija się z innym myśliwym o włos. Od dwóch dni regularnie może on usłyszeć rozbijające się o górskie szczyty echo wystrzałów. Ciężko jest mu oszacować jak blisko padają lecz patrząc po tym iż nie spotyka on praktycznie zwierzyny w okolicy nie może to być daleko.
Nie miej z uporem maniaka postanowił on realizować swoje cel zastania naczelnym łowczym Edelweiss a że jego dotychczasowe trofea nie były zadowalające spędził prawie cały dzień krążąc po okolicy w poszukiwaniu swojej ofiary.
Kiedy w końcu odnalazł on ślady racic był ogarnięty euforią iż w końcu dane będzie mu upolowanie króla Edelweiss, wielkiego jelenia. Po dłuższej chwili tropienia zwierzęcia dostrzegł on z oddali spore poroże ponad wysoką trawą -w końcu godny cel - pomyślał sięgając już po karabin wycelowany wprost w zwierzynę.
Jeden strzał był wystarczający , lecz ku rozczarowaniu myśliwego po przyjrzeniu się zwierzęciu okazało się iż cały ten czas tropił on młodego samca daniela, młodszego kuzyna jelenia.

1d100

[Joachim Cargalho]

Pochylił się nad ściółką i przyjrzał sladom. W końcu coś mającego kopyta kręciło się po lesie. Ślady nie wyglądały na to, by zwierzę uciekało przed wystrzalami wciąż dobiegajacych z sąsiednich areałów lasów Edelweiss.

Koniec końców, udało mu się wytropić, strzelić i trafić w swoją ofiarę. Nie był to zwierz z gatunku dużych, nie mniej to miła odmiana po wszelkich małych zwierzętach, które trafiał dotychczas na swojej drodze.

Teraz musiał szybko zmienić miejsce, by poszukać kolejnego zwierzęcia, w którym może stanąć oko w oko.

Przechodzę na D2.

[Joachim Cargalho]

Sąsiedztwo źródła wody powinno zwiększyć szanse na udane polowanie. Cisza wokół również. Sprawdzimy.
1d100
1d100

[Albert Fryderyk de Espada]

76 - zwierzyna duża
28 - zwierzyna mała


Tempo polowania dla @Joachim Cargalho nie zwalnia, w przeciwieństwie do innych myśliwych ciągle zmienia on miejsce polowania skacząc z jednego miejsca na drugie systematycznie realizując swoje cele w zostaniu najlepszym myśliwym w kotlinie.
Jego ostatnie wysiłki zaprowadziły go wprost na masywną kozę śruborogą. Wyjątkowo ekscentrycznie wyglądające zwierzę zwłaszcza jak na standardy Edelweiss.
Bez wątpienia takie trofeum byłoby świetnym dodatkiem do kolekcji tak więc myśliwy bez chwili zawahania gdy tylko dostrzegł zwierzę chwycił za karabin i posłał jeden celny strzał.

1d100

[Joachim Cargalho]

Wielka kozica, która stanęła mu na drodze mogła budzić respekt. Chwilę na nią spoglądał, jak pełna majestatu kroczyła spokojnie między drzewami, nieświadoma zbliżającego się niebezpieczeństwa.
- No, piękna... - powiedział cichutko, a ona jakby to usłyszała, przekręciła głowę w jego kierunku.
Spanikował trochę i od razu pociągnął za spust, a pocisk jego karabinu przebił jej sierść, ciało - śmiertelnie ją raniąc.



* * *

Potrzebował chwili czasu, żeby odpocząć i ruszyć dalej. W powietrzu unosiła się dziwna cisza. Nie miał pojęcia dlaczego inni myśliwi nie strzelają. Siedział pod drzewem przeglądając mapę, a miejsce, w którym stacjonował dawało - według niego - najlepsze szanse na udane łowy. Minęło już trochę czasu od ostatniego wystrzału. Postanowił więc raz jeszcze zapolować.

1d100
1d100

[Albert Fryderyk de Espada]

60 - zwierzyna średnia
77 - zdarzenie losowe


@Joachim Cargalho śledząc wzrokiem po mapie był pewny że powinien się znajdować gdzieś w okolicy wodopoju toteż zwierzyny powinno mu nie brakować lecz po tej nie było ani śladu.
Dopiero po jakiejś chwili usłyszał on z oddali jakieś dziwne dźwięki. Idąc po nitce do kłębka trafił on do sideł jakie musiał kiedyś zostawić tu jakiś kłusownik i o niej zapomnieć.
W środku zaś w niebogłosy wydzierała się ruda wiewiórka, tylko co z nią teraz zrobić.

A. Zabij zwierzę i zyskaj 1 punkt,

B. Uwolnij zwierzę i podążaj jego śladem, zyskujesz +25% szansy na znalezienie małej zwierzyny w następnej turze