Pavel van der Gibson - Tropiciel

[Albert Fryderyk de Espada]

1d100
1d100

14 - mała zwierzyna
73 - duża ziwerzyna

Po ostatnich niepowodzeniach @Pavel van der Gibson zdeterminowany jak nigdy zawędrował w gęste lasy i upatrzywszy sobie jedną gęstwinę na pagurku pośrodku lasu zaszył się w oczekiwaniu na swoją kolejną ofiare.
Na takową nie musiał on długo czekać gdyż bardzo szybko dostrzegł on grasującą po drzewach na przeciwko niego wiewiurkę.

Myśliwy był już gotowy do oddania strzału gdy w oddali dosłownie kilkdziesią metrów za swoim celem dostrzegł coś jeszcze, coś znacznie większego i masyniejszego. W kilka chwil między gałęziami zaczęła się wyostrzać sylwetka masynego tułowia samca jelenia. Na taką właśnie zwierzynę Gibson czekał. Wiedział że aby dorwać obie swoje zdobycze będzie musiał wykazać się nielada umiejętnosciami i szybkością.

Pierwszy strzał niestety jak poprzednio chybił zaledwie o centymetry od celu. A niepotrzebny charmider jaki się z tego wywiązal sprawił że w pośpiechu również i drugi strzał nie miał już szans dosięgnąć uciekającego jelenia i myśliwy pononie musiał obejść się smakiem.


1d100
1d100

[Pavel van der Gibson]

To jest jakieś nieporozumienie... Jak pech to na całego. W dodatku ktoś przepłoszył zwierzęta swoim strzelaniem nieopodal. Ech, pozostaje tylko iść gdzieś dalej.
Ruszam się na I1

[Pavel van der Gibson]

Tym razem musi się udać, poluję!

[Albert Fryderyk de Espada]

1d100
1d100

47 - zwierzyna średnia
37 - zwierzyna średnia


Nie poddając się mimo niepowodzenia @Pavel van der Gibson z uporem maniaka postanowił tropić jelenia jakiego spotkał wcześniej, sprytne i przede wszystkim szybkie zwierzę zdołało mu umknąć lecz jako wprawiony tropiciel podążył jego śladem daleko na północno przez las u podnóża gór.
Jego nieugięta postawa ostatecznie doprowadziła go do niewielkiego skrawka polany po środku lasu który po szybkiej i fachowej inspekcji okazał się być prawdopodobnie żerowiskiem lokalnej fauny.
Idealne miejsce aby się zasadzić na następną ofiarę. Zalawszy więc miejsce na uboczu Gibson począł wyczekiwać czy jakieś zwierzę jawi się aby się posilić. Jego przewidywania okazały się być słuszne gdyż wkrótce potem przed jego oczami pojawiły się dwa daniele, samiec i samica.

Mniejsi kuzyni jeleni nie byli tym czego się co prawda spodziewał lecz w tym momencie jego jedynym celem było już tylko upolowanie czegokolwiek.
Będąc zdeterminowanym jak nigdy posłał w kierunku zwierząt dwie zabójcze strzały które na reszcie przyniosły mu jego upragnione pierwsze trofea.

1d100
1d100

[Pavel van der Gibson]

Skoro tak dobrze mi poszło, to nie ma co zmieniać strategii... Poluję!

[Albert Fryderyk de Espada]

1d100

1d100

[Albert Fryderyk de Espada]

22 - zwierzyna mała
73 - zwierzyna duża


Żerowisko odnalezione po środku lasu okazało się być strzałem w dziesiątkę, dosłownie.
Owocny kolejny dzień polowania @Pavel van der Gibson nie miał zamiaru zakończyć jedynie na dwóch upolowanych danielach.
Krążąc jeszcze dłuższą chwilę w okolicy żerowiska nie było dla niego najmniejszym zakończeniem że wkrótce potem zaczęły do niego ściągać również inne zwierzęta. W tym tak małe i niepozorne jak przepiórka że przy większej nieuwadze można byłoby na nie nadepnąć.

Myśliwy bacznie przyglądał się zwierzynie wciąż jednak pozostając w gotowości licząc na większą zdobycz. Ta objawiła mu się dopiero późnym wieczorem a był nim niesławny już samiec jelenia jaki umkną przed jego strzałami raptem dzień wcześniej. Chyba obaj wyczekiwali tego rewanżu. Tym razem przewaga była jednak po stronie myśliwego który uprzednio jedną celną strzałą zdołał upolować przepiórkę a teraz wyrównał również porachunki ze swoim największym nieuchwytnym wrogiem w końcu ubijając zwierzę.





1d100
1d100

[Pavel van der Gibson]

Polowanie zaczęło się układać, ale ktoś chyba w pobliżu rozpoczął ostre strzelanie. Trzeba się trochę przenieść. Idę na H1

[Pavel van der Gibson]

No to do roboty, czas na małe strzelanie! Poluję

[Albert Fryderyk de Espada]

1d100
1d100

66 - zwierzyna średnia
82 - zwierzyna duża


@Pavel van der Gibson zaczyna już znać ten las jak własną kieszeń, dokładnie wie gdzie i kiedy się zjawić aby dorwać najlepsze kąski. W końcu nie ma co mus się dziwić, jak na tropiciela przystało systematycznie dzień po dniu mimo wzlotów i upadków dążył do tego aby realizować swoje cele.
Wpierw udało mu się wytropić sporego dzika który musiał rozdzielić się od swojego stada, myśliwy nie zastanawiał się dwa razy wypuszczając strzałę prosto w zwierzę. Niesprzyjające warunki sprawiły jednak iż strzał strafił i zdołał powalić zwierzę w przeciągu kilku sekund.

Krótkie starcie przyczyniło się jednak do stworzenia znacznie lepszej możliwości dla myśliwego, zranione zwierzę krwawi, krew zaś przyciąga drapieżniki więc wkrótce potem w okolicy dał się usłyszeć głośne wycie wilków.
Jeden z nich zbliżył się nawet na odległość kilkudziesięciu metrów od myśliwego. Ten obyty co prawda jedynie w polowaniu na wszelkiej maści roślinożerców nie zawahał się i z godnym podziwu spokojem powoli wycelował wprost na zwierzę oddając drugi już tego dnia śmiertelny strzał.

1d100
1d100