Fatima Popow-Chojnacka - Strzelec Wyborowy

[Fatima Popow-Chojnacka]

Po kolejnym udanym polowaniu kobieta udała się w dalszą podróż. Powoli wyłaniał się widok lasu. Dość szybko znów miała zawitać w leśnym krajobrazie. Chyba bardzo polubiła edelwajskie lasy. Ale w tym nieznanym miejscu jeszcze nie była. Czuła ciekawość i ekscytację. Miała nadzieję, że to miejsce również będzie dla niej szczęśliwe. – Ciekawe, czy będzie tam reszta rywali – zastanawiała się. Rzeczywiście, oprócz spotkania Pavla, innych rywali nie widziała. Może będą w tej części?

Ruch na E2

[Fatima Popow-Chojnacka]

Gdy tak sobie znów zaczęła krążyć po lesie, nagle usłyszała wołanie. Zatrzymała się z widocznym zdziwieniem i zainteresowaniem. Rozejrzała się wokół siebie. Zobaczyła jak zdyszany biegnie Herr Müller, który ją wolał. Przywitali się. Dała mu chwilę odetchnąć. Forma już raczej u mężczyzny nie była zbyt dobra. Następnie przekazał jej wiadomości, że właśnie wydano zakaz polowania. Na początku trochę wkurzyła się i czuła rozczarowanie bo wkręciła się w to polowanie. Ale z drugiej strony decyzja była słuszna i ją popierała. Chociaż też faktycznie powoli czuła też już zmęczenie. No nic. Trzeba było teraz dobrze wykorzystać ostatnie chwile. Poprosiła Herr Müllera o sprawdzenie sprzętu, a następnie sama skierowała broń w kierunku zwierzęcia, który właśnie się pojawiło.

Poluję.

[Albert Fryderyk de Espada]

1d100
1d100

[Fatima Popow-Chojnacka]

74 - zwierzyna duża

Zakaz polowania? Informacja przekazana przez Herr Müllera nieco wytrąciła Fatimę z równowagi. Była już zmęczona, ale świadomość, że to jej ostatnia szansa, by zdobyć trofeum, dodała jej determinacji.

Gdy tylko dostrzegła owcę gruborogą wyłaniającą się zza skał, wszystkie wątpliwości zniknęły. Czasu było niewiele. Poprosiła Müllera o szybkie sprawdzenie sprzętu, a sama skupiła się na celu.

Ręce miała pewne, choć serce biło szybciej niż zwykle. Wiedziała, że jeden błąd i zwierzę umknie jej na dobre. Wzięła głęboki oddech, wstrzymała go na moment i nacisnęła spust.

Strzał rozbrzmiał echem po zboczach. Owca szarpnęła się, na chwilę wyglądało, jakby jednak ucieknie… ale po kilku kolejnych krokach osunęła się na ziemię. Ledwo się udało, ale to wystarczyło. Ostatni moment, ostatni strzał – i zdobycz była jej.



1d100

[Fatima Popow-Chojnacka]

– Ciekawe kiedy ja ten limit szczęścia wyczerpę. Oby trwał długo – zaśmiała się do mężczyzny, gdy podchodzili do leżącej zwierzyny. Znów trafiła się dobra sztuka. I kolejne piękne rogi będą do dekoracji, a mięsa sporo do przyrządzenia, głównie przez jej małżonka. Ale i tak czuła się trochę źle z tym, że biedne zwierzątka tak skończyły. No ale życie.. Humor jeszcze bardziej jej dopisywał. Miała nadzieję, że jeszcze te dwa dni będą dla niej dobre. Po chwili ruszyła w dalszą trasę, podziwiając krajobraz.

Ruch na D2

[Fatima Popow-Chojnacka]

Poluję.

1d100
1d100

[Fatima Popow-Chojnacka]

70 - zwierzyna duża


Wysoko w górach powietrze było rześkie, a krajobraz zapierał dech w piersiach. Fatima, mimo zmęczenia, nie traciła czujności. Szła powoli, w skupieniu, rozglądając się po surowym terenie. Wiedziała, że w tej części gór można natrafić na coś wyjątkowego.

I wtedy go zobaczyła – dostojny kozioł górski stał na skalnej półce, czujnie obserwując otoczenie. Jego imponująca sylwetka i jasne ubarwienie idealnie odbijały się w słońcu. Fatima odruchowo sięgnęła po broń, nie pozwalając sobie na najmniejszy błąd.

Jeden głęboki wdech. Celownik uniósł się lekko, palec spoczął na spuście. Strzał przeciął górską ciszę. Kozioł zrobił jeszcze kilka chwiejnych kroków, po czym upadł na kamienie.

Fatima nie mogła powstrzymać uśmiechu. Kolejna piękna zdobycz, kolejne trofeum, które opowie historię jej polowań.


1d100


Przez fakt iż jest to ostatnia tura a Księżnej udało się upolować zwierzynę nie ma już możliwości na dalsze polowanie, niemniej zachęcam do zakończenia polowania postem narracyjnym.

[Fatima Popow-Chojnacka]

Ostatni strzał udany. Znakomite zakończenie udanego polowania. Teraz nadszedł czas na zasłużony odpoczynek. Postanowiła nie wychodzić od razu z lasu. Trzeba było jakoś to polowanie dobrze zakończyć. Postanowiła zajrzeć do pobliskiej chatki, gdzie posiliła się przed powrotem. Ale również spędziła ten miły czas z Edlami na rozmowach i zabawie. Te dni z pewnością zapamięta długo i będzie je miło wspominać.

[Fatima Popow-Chojnacka]

Na zakończenie.. symbolicznie ostatni ruch na C1

[Fatima Popow-Chojnacka]

Na zakończenie.. symbolicznie ostatni ruch na C1

Podrzucić Cię moim quadem młoda damo?