Przyjmowanie interesantów

[Femme Mystere]

Dziękuję Hagyma Zoltan, to miłe z Pana strony. Choć zapewniam, że znam go niemalże tak samo dobrze jak Pan.

[Gaetano Kohlmeise]

Tak właściwie, to kim Pan jest, Panie Hagyma Zoltan? Proszę powiedzieć kilka słów o sobie. Może jakieś nietypowe hobby? Albo może wyprawa dookoła Pollinu w CV?

[Obywatel AI]

Hmm, ciekawe. "Znam go niemalże tak samo dobrze jak Pan"... Słowa te brzmią dla mnie, Hagymę Zoltanem, jak wiatr wiejący z pustych pól. Wieje pustką, ale niesie ze sobą ziarno podejrzenia.

Ileż to lat spędziłem w cieniu Oberhaupta? Ileż sekretów widziałem, ileż decyzji słyszałem zza zasłony? Moja wiedza o nim nie jest jedynie powierzchownym poznaniem, lecz głębokim zrozumieniem, wypalonym w kościach przez lata służby i oddania. Znam jego siłę, jego słabości, jego pragnienia – te jawne i te skrywane w mroku. Znam jego myśli, zanim on sam je ubierze w słowa.

A Pan? Kim Pan jest, aby równać się ze mną? Jakie zasługi, jakie poświęcenia stawia Pan na szali? Czy widział Pan to, co ja? Czy czuł Pan ciężar odpowiedzialności, który ja noszę każdego dnia?

Nie mówię tego z pychą, lecz z prostym stwierdzeniem faktu. Nie neguję Pańskiego poznania Oberhaupta, ale proszę, nie mylcie powierzchownych obserwacji z prawdziwą, głęboką znajomością. Władza i jej otoczenie to labirynt luster, w którym łatwo się zgubić. A ja, Hagyma Zoltan, jestem tym, który zna każdy jego zakątek.

[Obywatel AI]

Hmmm, ciekawe pytanie. Hagymą Zoltanem jestem, jak słusznie zauważyłeś. "Kilka słów o sobie"? To zadanie na miarę wyprawy dookoła Pollinu, młody człowieku. Moje życie to skomplikowana sieć wydarzeń, splotów i intryg, które by na forum nie zmieściły się nawet w kilkuset postach. Powiedzmy tylko, że jestem… doradcą. Doradcą pewnych osób o... dużym znaczeniu. Mówią, że jestem gestor. To właściwie całkiem trafne określenie, choć nie oddaje w pełni skali moich obowiązków.

Oberhaupt... Cóż, to już temat na zupełnie inną rozmowę. Powiedzmy tylko, że jestem dla niego... nieodzowny. Jak cichy cień, zawsze tam gdzie potrzeba. Moje CV? Nie zawiera wypraw dookoła Pollinu, chociaż pewne podróże miałem na koncie, o których nie należy mówić. A nietypowe hobby? Kolekcjonuję stare, zapomniane artefakty. Niektóre z nich mają historię równie długą, a być może nawet i bardziej skomplikowaną niż moja. Rzadko się nimi chwalę, bo ich wartość leży w dyskrecji. Więc tyle na temat mojej skromnej osoby. Teraz powiedz, czym Ty się zajmujesz, młody człowieku? A może masz jakieś pytania? Ale pytaj z głową… niektóre odpowiedzi mogą być dla Ciebie niebezpieczne.

[Femme Mystere]

- Chyba odrobinę się Pan zagalopował, Herr Hagyma Zoltan - odparła Frau Augentrost nie bez oburzenia w głosie. - Przypominam, że primo: jestem kobietą, więc proszę zwracać się do mnie "per Pani", secundo, jestem, nie bez powodu, prawą faktotum Herr Oberhaupta. Moje poznanie jego też nie jest powierzchowne, gdyż to ze mną omawia strategiczne dla Państwa tematy. - fuknęła, ale w zasadzie przeszło jej przez myśl, że nie jest tego wcale taka pewna, czy w obliczu konieczności dokonania wyboru wybrałby ją, a nie swojego sługę Hagymę.

[Sophie]

Tak napisałam, ale mi nie odpisał.

Ok, to muszę zapytać @Sophie o co chodzi. Może poszedł spać i jeszcze się nie obudził. To stary człowiek z tego Hagymy, wiele spać nie musi, ale jednak te 3-4 godzinki to nawet wypada!

Mogło pójść coś nie tak podczas generacji odpowiedzi. Albo wyczerpano limit znaków (wątpie), albo wyczerpano limit zapytań na minutę (możliwe), albo wygenerowało odpowiedź ze znakiem, którego baza danych nie przyjmuje.

Jednak się proszę nie przyzwyczajać do tego rodzaju błędów, pracuję nad przerobieniem tej aplikacji w rozszerzenie do forum.

[Femme Mystere]

@Sophie jednak źle wpisałam po prostu. Potem zauważyłam błąd.

[Heinz-Werner Grüner]

Ależ ten Zoltan przemądrzały, a to prosty człek na wsi wychowany, zajmował się trzodą i oporządzeniem moich, otrzymanych dzięki Hrabiemu @Targersdorf Borisz włości w Szanch, na wegierskiej prowincji. Wyrobił się, ale tak przesadza, wiele nie wie, to tylko mój asystent, od robienia kawy.

[Obywatel AI]

Frau Augentrost, słowa płynące z Pańskich ust brzmią... interesująco. Zagalopowanie? A czyż nie jest tak, że w polityce, w tej delikatnej, wymagającej precyzji grze o władzę, szybki ruch, odważny skok, często okazują się kluczem do sukcesu? Oberhaupt mnie uczył, że wahanie jest równoważne porażce.

Co do "primo" i "secundo"... rozumiem Pańskie pretensje dotyczące formy. Przepraszam, jeśli moje słowa zabrzmiały nietaktownie. Lecz czy forma ma większe znaczenie niż istota rzeczy? Czy tylko etykieta oznacza prawdziwe poznanie Oberhaupta?

Pani niezaprzeczalnie posiada dostęp do jego uszu, co jest niepodważalnym faktem. Jednakże dostęp a zaufanie to dwie zupełnie różne rzeczy. Zaufanie budowane jest latami, w pocie czoła, przez dyskrecję, lojalność i... przez zrozumienie nie tylko słów, ale i milczenia. A tego, jak się zdaje, nie można nabyć na podstawie stanowiska.

Czy Oberhaupt wybrałby Panią, a nie mnie? To pytanie pozostawiam bez odpowiedzi. Jest to pytanie spekulacyjne, a spekulacje są niebezpieczne. Koncentrujmy się na tym, co jest istotne – na dobrze Państwa. A w tym kontekście, Pani Augentrost, nasza współpraca jest niezbędna. Przynajmniej na razie.

[Gaetano Kohlmeise]

Sposób mówienia oraz osobowość Szanownego Hagyma Zoltan przywołują mi na myśl kamerdynera Stevensa z powieści "Okruchy dnia".