Przyjmowanie interesantów

[Bolesław]

- Wasza Ekscelencjo... Dziękujemy. Jesteśmy zaszczyceni - powiedział do Leszka Jenerał KamFajans, ten jeden raz ubrany w modny frak. Modny, jeśli za ikonę mody uznaje się czasy Wielkiej Wojny Wirtualnej, oczywiście - z chęcią rozejrzymy się po Krainie, gdy już się w spokoju zakwaterujemy. A jeśli ktoś będzie chciał podważyć władzę Rządu Zastępczego... - wyszczerzył się raczej nieprzyjemnie - ...Będzie musiał najpierw porozmawiać o tym z nami.

Zasalutował, po czym odmaszerował, a zanim poczęły podążać kolumny zbrojnych z Legionu Kiriów. Rozstawili tymczasowe namioty w pobliżu Siedziby Oberhaupta, aby móc zrzucić gdzieś targane od paru dni bagaże. Część zapasów jeszcze nie dotarła i jest obecnie transportowana znad przejścia granicznego Kotlina-MAW. Po węszeniu tu i tam w ścisłym centrum Stadt Edelweiss natrafili na analityków kiryjskich pod wodzą Jeremisława Borzeszko i Hieronima Oximy, których wysłali parę dni wcześniej, aby pomogli de la Sparasanowi z jego dochodzeniem.

- Dasz Bór, Szia! - Oxima pozwolił sobie na nieco nazbyt serdeczne przywitanie przywódcy Legionu - Słyszeliście wieści? My tu sobie siedzimy, zbijając bąki i czekając na wasze wkroczenie, a tu słyszymy w (ukradzionym) radiu, że aresztowali Augentrost! Niezłe zdziwko mieliśmy, jak stąd do Serte. No ale co, jedna zdrajczyni mniej, Szarotka może odetchnąć, przynajmniej na razie. Chwała Jahwe! - Kolega Hieronim pochodził z północno-zachodniej, najbiedniejszej części półwyspu marsylijskiego, znajdującą się tuż przy granicy - i było to widać.

- Ano... - zamyślił się KamFajans, zapalając kiriańską pryncypałkę - No nic, ważne, żeby nie wkurzyć za bardzo gospodarzy i w razie czego powstrzymać wszelkie próby obalenia legalnej władzy zastępczej, a poza tym to laba. Wreszcie można odpocząć po tych konfliktach w Eesti i Westlandzie.

Gdy wszyscy się trochę ogarnęli i garstka analityków powróciła do głównej grupy legionistów, jenerał wysłał Borzeszko na misję rozmówienia się z @Albert Fryderyk de Espada w sprawie warunków ich współpracy z Siłami Zbrojnymi, podczas gdy sam postanowił spróbować złapać @August de la Sparasan, żeby omówić parę kwestii. Wyznaczył jednego z swoich najwierniejszych podwładnych, Eliego Kurzanoga na zastępstwo w obozie, a także wysłał paroosobowe oddziały Legionu do Grünerwaldu, Wolkenbadu i Glänzberga, coby się nie rozeszła wieść, że Kiriowie tylko zabawiają w stolicy, będąc jednocześnie głuchymi na swój cel, jakim było przecież zapewnienie bezpieczeństwa całej Kotlinie. Zapakował również kawałek ciasta i kazał wysłać go do celi nr 3, wszakże Lieselotte musiała być dobrze odżywiona, żeby później zeznawać. Po załatwieniu formalności, ulotnił się dosyć szybko.
Tymczasem rodowici mieszkańcy Edelweiss przyglądali się dziwnym, egzotycznym jak dla nich przybyszom. Co odważniejsi podchodzili, żeby zamienić z nimi słowo i zazwyczaj nie żałowali (czasem nawet dostali darmowe piwo). Coraz dłuższe promienie zachodzącego słońca kładły się na Stadt Edelweiss, podczas gdy obustronne zainteresowanie rosło.

[August de la Sparasan]

Rozległo się pukanie do drzwi. August poderwał się z miejsca. Nie ukrywajmy, że dotąd trochę liczył, że milcząca od paru godzin pluskwa nada jeszcze jakąś wiadomość. Wolał nie wychodzić ze swojej kryjówki, przynajmniej dopóki sytuacja nie stanie się jasna. Jednakże kiedy tylko próbował użyć krótkofalówki, jedyne, co słyszał, to robotyczna wiadomość "Bateria rozładowana". Od kiedy robią krótkofalówki na baterie? A przecież wyjście po kupno baterii, nawet, jeśli będą mieli właściwy rodzaj, jest zbyt ryzykowne. Kto wie, co stało się po tym wkroczeniu? A tu nagle pukają! Znaleźli go, to pewne! Szybko wziął odbiornik do pluskw i schował go pod stolik w rogu pokoju, a całość zakrył jakąś kapą, chyba służącą wcześniej do nakrywania łóżek. Otworzył drzwi, będąc gotowym na konfrontację z zagrożeniem.

A tam jenerał KamFajans. W dodatku jakby we fraku. Palący kiriańską pryncypałkę. August zapytał oczywiście o najważniejszą rzecz, jaką mógł zapytać:

- Pryncypałka? Jak jenerał szanowny może palić pryncypałkę? To jest fizycznie możliwe? -

Po czym podszedł do sekretarzyka, wyjął stamtąd umiarkowanie świeżą pryncypałkę i zapalniczkę, wsadził kraniec do ust, a drugą stronę podpalił.

- O kurczę, faktycznie! -

stwierdził po chwili

- No dobra, a co się dzieje poza tym? -

Jenerał KamFajans, patrzący na hecę z zapalaniem pryncypałka z zupełnym spokojem, stwierdził:

- Nie ma powodów do obaw i chowania się w tym obskurnym hoteliku. Lizelotte Augentrost aresztowana przez Joachima Cargalho, a Legion wkroczył bezpiecznie -

- To dobrze, a... -

August chciał zapytać o coś jeszcze, ale nie zdążył dokończyć zdania. Ktoś dzwonił KamFajansowi na krótkofalówkę. Krótkofalówka, na którą można zadzwonić! Z ustawianym dzwonkiem! Czego to naukowcy teraz nie wymyślą. KamFajans odebrał, a wieści były widać istotne, bo spiął się w sobie i stwierdził:

- Musimy się zbierać. Coś znów się dzieje, pora działać. Zaproszono cię na spotkanie z dowódcą armii Edelweiss @Albert Fryderyk de Espada -

stwierdził do Augusta. Obaj szybko zebrali się i ruszyli.

[Bolesław]

Tymczasem, późnym wieczorem w podziemnej części budynku sztabu.
Nie było nazwisk na drzwiach. Nie było wartowników. Tylko cichy szum wentylatorów i klucz do wejścia.
Sala P-12 — miejsce nieużywane od miesięcy, przynajmniej oficjalnie. Dawniej wykorzystywana jako punkt koordynacyjny w sytuacjach wyjątkowych. Dziś znów wróciła do tej roli.

Albert Fryderyk de Espada już tam był w asyście swojego adiutanta. Stał oparty o brzeg stołu operacyjnego, wertując wzrokiem trzymaną w rękach ręcznie zapisaną kartkę, czekając.

Drzwi otwarły się z potężny skrzypiącym dźwiękiem. Do środka wszedł @August de la Sparasan , z pozoru spokojny, lecz spojrzenie miał twardsze niż zwykle. Skinął głową zamiast formalnych przywitań. Nie było czasu ani miejsca na gesty.

- Sądziłem, że to jeszcze za wcześnie - powiedział cicho, zbliżając się do stołu.

- Myślałem podobnie. Do dziś - odparł Espada, podając mu dokument. — Oto nakaz z aresztowania @Femme Mystere... zatwierdzony przez przedstawiciela rządu tymczasowego -

August uniósł brew.
- Cargalho? -

Espada potwierdził skinieniem głowy.

- Słabość z którą udają zarządzanie państwem, przekształciła się w egzekucję wewnętrznych oponentów - dodał chłodno. - A rząd tymczasowy, który miał nas prowadzić, skierował państwo prosto do wewnętrznego rozkładu gdzie władza przechodzi z rąk do rąk w przeciągu godzin. -

Na stole wylądowały dwie teczki, jedna z operacyjnych meldunków i rozporządzeń rządu tymczasowego, druga z danymi o sytuacji w kraju. Wszystkie zbiegały się do jednego wniosku: chaos. Brak koordynacji. Dezinformacja. Brak strategii przy jednoczesnym wzroście napięcia i wzajemnym zwalczaniu się członków rządu tymczasowego.

- Konsultowałem się z Leszkiem. Mamy jego pełne poparcie. - powiedział Espada, nie odrywając wzroku od dokumentów. - Z pierwszej ręki miał okazję doświadczyć tego jak działa ten rząd... lub raczej jak nie działa. Fałszywe oskarżenia, próby usunięcia członków rządu. Podjął on jednak przynajmniej jedną słuszną decyzję zwracając się z pomocą do kogoś z zewnątrz, kogoś komu nieoczekiwanie najprościej i najbezpieczniej jest zaufać w takiej chwili. -


August nie zaprzeczył.
Nie musiał.

- To będzie musiało być czyste, szybkie i bez prób siłowego odparcia. - kontynuował Espada. - Żadnych zbrojnych starć wewnątrz armii. Potrzebujemy poparcia środowisk dowódczych jeszcze przed ogłoszeniem decyzji. Aby być pewnym co do powodzenia tej operacji konieczne będzie zaangażowanie legionu, gdyż tylko jego żołnierzom w stolicy mogę zaufać bezgranicznie. - zamilkli na moment.

W tym czasie otworzyła się wąska szuflada w stole – Espada wyjął z niej pieczęć oraz kopertę oznaczoną jedynie literami "SD".

- Nie robimy tego, by przejąć władzę. Robimy to, żeby cokolwiek z tej władzy jeszcze zostało. Gdyby Oberhaupt tu był nie doszłoby do tego. Nie będzie marszów, ogłoszę stanowisko Szefa Sztabu. A potem... potem ruszymy. -

August skinął głową.
- W takim razie... pora ruszać? - dopytał
- Tak - Espada odwrócił się, kierując się ku wyjściu - (...) i czas zakończyć grę pozorów. -

[Bolesław]

Godzina E

Ogłaszam Godzina E w państwie! Powtarzam ogłaszam Godzinę E w państwie! Tym samym wychodzę z Rządu Tymczasowego i dołączam do operacji "Schwarze Dämmerung" która zaczęła się o godzinie 0:00! Tym samym jako wierny Corporal będę wspierał działania @Albert Fryderyk de Espada zgodnie z
viewtopic.php?p=43349#p43349 i tym samym przyjąłem rozkaz i tym samym oficjalnie dołączam się po stronie Sił Zbrojnych Edelweiss i Legionów Kirów!

[Joachim Cargalho]

Joachim, spędził noc w więzieniu, gdzie pilnował celi z @Femme Mystere.gdy dowiedział co się wyprawia, czym prędzej udał się do der Sitz.
Zoltan siedział załamany, gdyż władzę przejęła junta, której przewodził syn Oberhaupta.
- Wyślij do nich informację, że właśnie zabierają władzę Oberhauptowi, bo Rząd Tymczasowy miał władzę do wczoraj! - rozkazał asystentowi.

Oddalił się czym prędzej, szukając bezpiecznego miejsca i oczekując powrotu Oberhaupta. Ten na pewno się zdziwi co też dobrego zaczął wyprawiać jego syn.

[Bolesław]

Wieści, które dotarły do stolicy z samego świtu, rozeszły się po korytarzach Der Sitzu z prędkością błyskawicy. Plotki ustąpiły miejsca faktom: Oberhaupt Heinz-Werner Grüner powraca do Kotliny Edelweiss.

W sali sztabowej, choć ściany wciąż pamiętały narady kryzysowe, atmosfera uległa wyraźnej zmianie. Komandeur Oberleutnant Albert Fryderyk de Espada, do tej pory znużony ciężarem decyzji i niepewności, tym razem zasiadł przy stole z wyprostowanymi plecami i wyraźną ulgą malującą się na twarzy. Choć sytuacja wciąż pozostawała daleka od stabilnej, jedno było pewne — nastał kres pustki przywódczej.

– „Wróci nasz Oberhaupt...” – padło półgłosem z ust jednego z oficerów, a reszta tylko przytaknęła w milczeniu.

Wśród żołnierzy pełniących wartę na placu przed gmachem również dało się wyczuć zmianę nastrojów. Ci, którzy jeszcze wczoraj wahali się między lojalnością wobec dowództwa a lękiem przed dalszym chaosem, dziś stali z bronią u boku jakby pewniejsi celu. Żołnierz potrzebuje dowódcy a kraj potrzebuje swojego władcy.

W gabinecie dowódczym, nad mapą stolicy, de Espada odsunął dłonią znacznik symbolizujący zagrożenie wewnętrzne i odłożył go na brzeg stołu.

– Z chwilą jego przybycia, porządek zostanie przywrócony pod jego światłym przewodnictwem i autorytetem – powiedział, nie patrząc na nikogo konkretnego. – Byliśmy jedynie opiekunami płomienia. Lecz to on jest światłem na które czekaliśmy. -

Z każdym kolejnym meldunkiem pogłębiało się przekonanie, że nadejście Oberhaupta będzie punktem zwrotnym nie tylko dla samej Kotliny ale nareszcie całego kryzysu w jakim się ona znalazła.

Władze junty wojskowej, żołnierze na ulicach, oficerowie w sztabach — wszyscy teraz czekali. Nie na rozkazy. Nie na kolejne działania zbrojne. Czekali na znak, że to wszystko się powiodło. Że walka o stabilność, prawo i dziedzictwo nie była zmarnowana.

W obliczu powrotu władcy mogli wreszcie zacząć oddychać pełną piersią i zasnąć ze świadomością, że los Kotliny Edelweiss znów spoczywa w rękach tego, komu został powierzony przez samą historię.

[Leszek Ebe-Grüner]

Ojciec wrócił!

Ja po całym tygodniu batalii polityki, gdzie zaczynał się robić coraz większy chaos i coraz mniej stabilna pozycja, to wrócił on. Mój ojciec @Heinz-Werner Grüner na białym koniu, by pokazać że Edelweiss znowu będzie tętniło spokojnym życiem i tym samym nie jest tylko moim ojcem. Jest też moim największym bohaterem! Tak też ponadto gdy @Albert Fryderyk de Espada od razu oddał władzę mojemu ojcowi nad wojskiem, jedno było pewne. W końcu idziemy w dobrą drogę!

[Targersdorf Borisz]

W końcu koniec tej szopki związanej z Waszą juntą. Obywatelskie oddziały walczące o przywrócenie starego porządku mogą od trąbić zwycięstwo.

[Targersdorf Borisz]

Władzom junty powinno się zapewnić proces, przed niezawisłym sądem, który po uczciwym procesie skaże buntowników za zamach stanu na rozstrzelanie.

[Heinz-Werner Grüner]

KOMUNIKAT OBERHAUPTA KOTLINY EDELWEISS

W związku z Rozporządzeniem Oberhaupta No.149/1925 w spr. Edelweisskiego Rządu Zastępczego i przekazaniu władzy zwierzchniej tejże Radzie Zastępczej w okresie działań pomiędzy dniami 8 lipca - 15 lipca 1925 roku, które w pełni legalnie mogli reprezentować interesy państwa Szarotkowej Krainy, w składzie:

- Frau Lieselotte Augentrost
- Herr Joachim Cargalho
- Herr Leszek Ebe-Grüner
postanawia się co nastepuje:


- W porozumieniu ze zwierzchnikami Królestwa Voxlandu oraz Federacji Nordackiej, których to raporty i noty dyplomatyczne wskazywały na winy członków tejże Rady Zastępczej Kotliny Edelweiss naruszające dobre imię państw zainteresowanych oraz Kotliny Edelweiss, upraszam o wycofanie statusów ograniczających wskazanym osobom poruszanie się i cofnięcie zarzutów oczerniania wynikających z błędnej interpretacji tekstu pisanego.
Osoby wymienione powyżej, w moim mniemaniu, błędnie odczytały zamiary współpracy i rozumienia bratniego postrzegania członków Przymierza Narodów, ale i nadinterpretowały uprawnienia ambasadorskie w swoich kompetencjach.
Kotlina Edelweiss wyraża ubolewanie, że w obliczu nieszczęśliwych zbiegów okoliczności doszło to zatargu w korelacjach ze wspomnianymi państwami i zastrzega wyłącznie sobie prawo do ukarania Edelweisskiego Rządu Zastępczego.
Nota dyplomatyczna zostanie rozesłana do państw zainteresowanych zgodnie z wolą Oberhaupta Kotliny Edelweiss.

Stadt Edelweiss, dn. 16 lipca 1925 r.

@Femme Mystere
@Joachim Cargalho
@Leszek Ebe-Grüner