Zweites Herrenhaus

[Heinz-Werner Grüner]

Zweites Herrenhaus
Herrenhausgasse 3

Na Herrenhausgasse od 4 maja 1922 roku ruszyła jednocześnie budowa dwóch dworków. Od samego początku projekty były utajnione, ale jedyną wiadomą ogółowi było to, że przedsięwzięciem zajmuje się EdelBau, pod kierownictwem samego Oberhaupta Grünera.
Dopiero 3 czerwca pozwolono komukolwiek zbliżyć się do strefy budowlanej.
Tego też dnia oddano do użytku dworek zwany wstępnie "dwójką", ale ostateczna nazwa będzie zależała od przyszłego własciciela.

Dopiero 4 lipca 1923 roku z nadania edelwajskiego prawa posiadłość została nadana Frau @Sophie Susanne Cargalho Windsachen. Połączony ród zyskał kolejną tak znamienitą willę.

Dworek od frontu

Ujęcie od strony zachodniej

Dworek w "zimowej pierzynce"

[Ernst Zerbröckeln]

Piękny dworek.

[Heinz-Werner Grüner]

Piękny dworek.

-Pewnie, że piękny. A czego Pan tu szuka? - ni stąd ni zowąd przechodnia zaczepił patrol straży zabezpieczenia miejskiego.

[Ernst Zerbröckeln]

-Nic, sobie tylko patrzę-odpowiedział Ernst.

[Heinz-Werner Grüner]

Dnia 4 lipca 1923 roku @Sophie stała się posiadaczką willi Zweites Herrenhaus. Gratulujemy!

[Sophie]

W końcu nastał ten czas. Pojawiło się trochę wolnego czasu i można było rozpocząć wprowadzkę do Zweite Herrenhaus. Na początku Sophie chciała zorganizować sobie miejsce pracy. Wiadomym było, że miejsce to miało być niedostępne dla gości, więc od razu padła decyzja, że będzie to górne piętro. Po dwudziestominutowej przechadce po budynku w końcu Sophie znalazła odpowiednie miejsce. Niedługo potem w pomieszczeniu były już wszystkie potrzebne rzeczy:

Maszyna do pisania

Maszyna do szycia

Niezliczona ilość tkanin i materiałów

Oraz stare pianino

Przyszedł więc czas poukładać rzeczy w pokoju i kontynuować wprowadzkę ogarniając resztę pomieszczeń. Na to jednak potrzebne jest trochę więcej czasu.

[Krzysztof Windsor]

To dokąd ja mam teraz jeździć Trudny wybór. Żona ma taką białą piękność, a razem mamy tę drewnianą piękność Fuchsbau.

[Femme Mystere]

To Teściów! Na obiadki i gadki o wnukach

[Anastasia Windsachen]

Jak zwykle nieobecna Sophie postanowiła udać się do swojej posiadłości. Chociaż ciężko powiedzieć, czy była to dobra decyzja. Wiele miesięcy bez dozoru dało się we znaki stanowi budynku. W środku panował brud, chociaż nikt nie zamieszkiwał Zweites Herrenhaus podczas nieobecności właścicielki. Wszechobecny kurz skutecznie utrudniał zlokalizowanie przedmiotów, które zostały tam przyniesione ponad pół roku temu.
No cóż... Chyba trzeba tutaj ogarnąć. - pomyślała Sophie z niezbyt zadowoloną miną. Mimo wszystko zaczęła doprowadzać swoje mieszkanie do stanu czystości.

Odkurzone szafki, półki i stoliki w końcu pokazały swój dębowo brązowy kolor, a przciski maszyny do pisania ponownie zaczęły klikać. Co prawda cała pościel, firany i dywany musiały zostać odpowiednio wyczyszczone, jednal po ciężkim dniu w końcu można było spędzić noc w miękkim łóżku bez obawy o ubrudzenie się kurzem.