Willa Biskupia

[Aurelian Boltzmann]

Ominął dwór z hałaśliwymi dźwiękami. Przeszedł dalej aleją willową. Po raz kolejny pomyślał o wierze.
Jest to pojęcie, które rozumiem intelektualnie, lecz którego nigdy nie potrafiłem odnaleźć w sobie. Nie odczuwam potrzeby wierzenia w rzeczy, których nie mogę dostrzec, zmierzyć albo przynajmniej logicznie uzasadnić.
Być może jest to pewne ograniczenie.
Nie wierzę jednak, by człowiek potrzebował wiary, aby postępować właściwie. Wystarczy świadomość dnia, który właśnie trwa, i obowiązku, który należy w nim wykonać. Jutro pozostaje hipotezą. Wczoraj jest już tylko informacją.

Dziś natomiast istnieje. I to powinno wystarczyć.

Nie zatrzymałem się przy Willi Biskupiej. Nie miałem ku temu powodu.

[Roman Schädel]

Do mnie wystarczy Ekscelencjo albo Romku. Serio, wracam z nowymi pomysłami. Stęskniłem się za Wami.

No to Herr Romuś ("Masuj, masuj mnie Romanie, Romuś... !" ) ) opowiadaj, gdzie byłeś, jak Cię nie było. Mamy czas, chętnie posłuchamy!

Wyszedłem w góry, zmarzłem i zapadłem w hibernację. Troszkę słońca przyświeciło, odtajałem. Przyleciał bernardyn z whisky w beczce na szyi. Wypiłem i nabrałem sił. I oto wróciłem.