Operacja "Schwarze Dämmerung"

[Albert Fryderyk de Espada]

Operacja nadzwyczajna "Schwarze Dämmerung" realizowana na Rozkazy Szefa Sztabu 55/DE.

_____________________________________________________________

[Bolesław]

Bolesław poszedł spełnić prośbę Augusta, przychodząc po chwili z kluczem. Spojrzeli na parę, śpiącą spokojnie obok siebie, mimo namacalnej bariery w postaci krat. Tak blisko, a jednak daleko. Wyglądali tak niewinnie, a jednak byli winni, winni najgorszej zbrodni - zdrady. W kącie jej celi leżało niedojedzone ciasto, które KamFajans przysłał jej parę godzin wcześniej. Wygrało na to, że jeśli je wspólnie, zanim nie oddali się w objęcia snu, popełniając swój największy błąd.

Nie mieli jednak czasu na rozmyślanie nad dylematem relacji i moralności, gdyż musieli przenieść unieruchomione ciało cokolwiek jednak postawnego mężczyzny do sąsiedniej celi. Spał twardo, ale i tak każdy wstrząs mógł go wybudzić. Rozpoczęli swoją pracę, kiedy niespodziewanie zza rogu wyłoniła się, na oko dziesięcioosobowa, grupa lojalistów Rządu z bronią w ręku. KamFajans uskoczył do niedoszłej celi Joachima, kryjąc się przed nieprzyjacielskim ogniem, podczas gdy Bolesław i August poprowadzili szybki odwrót na schody z resztą oddziałów - z zaskoczenia nie mieli szans. Gdy ten cel został osiągnięty, przegrupowali się i stawili czoła niedobitkom zwolenników Faktoum, podczas gdy Jenerał Legionu Kiriów siekał ich swoim ogniem od tyłu.
Przez to całe zamieszanie zbudziła się śpiącą dwójka. O ile Augentrost nie mogła ze swej celi zrobić wiele więcej niż całkowicie bezskuteczna w warunkach walki próba poderwania jednego z lojalistów, Cargalho błyskawicznie ocenił sytuację - pięciu jego ludzi rannych, pięciu trzyma się na nogach, wojskowych jest po stokroć więcej.

- Odwrót - warknął. Jego zwolennicy posłuchali się błyskawicznie, osłaniając jego ucieczkę. Nie wyszedł żadnym z głównych wejść, po prostu... Rozpłynął się. Zapewne miał gdzieś tu wejście do podziemnego systemu tuneli awaryjnych, o którym nie raczył powiedzieć Leszkowi ani Lieselotte. KamFajans wraz z paroma ludźmi począł gonić jego grupę, ale szybko ją zgubił w plątaninie nieznanych sobie korytarzy i musiał wrócić do reszty.

Tymczasem Kiriowie zapewnili pomoc medyczną pozostawionym rannym lojalistów, licząc na wyciągnięcie od nich dodatkowych informacji. Augentrost pozostawili w swej celi i obstawili liczną drużyną wartowników do czasu przeniesienia jej. August i Bolesław wraz z posiłkami Sił Zbrojnych odmaszerowali zameldować o sytuacji Espadzie. Niedojedzone ciasto zostało dojedzone. Ślady walki w większości uprzątnięte. KamFajans kręcił się jeszcze chwilę po budynku, po czym powiódł swój Legion z powrotem do bazy, gotów dalej zwalczać lojalistów.

[Bolesław]

Dziś rano w związku z kłamstwami rozpuszczanymi przez lojalistów Jenerał KamFajans zorganizował niespodziewaną konferencję prasową przed der Sitz. Męczył się trochę z mikrofonem, zanim ustawił go w prawidłowej pozycji.

- Obywatele! Tuż po północy rozpoczęła się operacja Schwarze Dämmerung. Jest to odpowiedź wojska na niestabilny i chaotycznie zarządzany Rząd Zastępczy, w którym prawowity Dziedzic został zmarginalizowany i zastraszony groźbami odesłania do Voxlandu, czy też atrapy VAB, jaką okazała się być p. Augentrost. Już w nocnym komunikacie Dowództwa Sił Zbrojnych jasno było podkreślone, w kogo uderzamy: w zaprzedające Kotlinę za prywatną frajdę Faktoum, w anarchię która powoli wkraczała w nasze progi pod ich rządami, w przeciwników Dziedzica Leszka. Mimo to, lojaliści rozpuścili plotkę, że całość jest wymierzona nie w ich warcholstwo, ale w legalną władzę Edelweiss, która znajdowała się na urlopie.
Pozwolę sobie zacytować fragment Komunikatu Nadzwyczajnego Dowództwa Sił Zbrojnych: "Naszym celem jest przywrócenie ładu, bezpieczeństwa i rzetelnego zarządzania krajem do ponownego ustanowienia władzy Oberhaupta." Nie ma tu miejsca na żadną próbę przejęcia władzy, na żadną juntę. Nigdzie, wbrew kłamstwom Faktoum nie zasugerowano, jako mieliśmy nadzieję zdetronizować jedynego prawowitego Oberhaupta.
Operacja od początku do końca była pro-Oberhaupt i w tym momencie deklaruję, bo widać nie było to dosyć wyraźne zaznaczone jak dla niektórych, iż zarówno reprezentowany przeze mnie Legion Kiriów, jak i Siły Zbrojne @Albert Fryderyk de Espada oddadzą władzę prawowitemu Oberhauptowi, jak tylko ten pojawi się znowu w stolicy i zapewniamy o naszej pełnej lojalności.
Żeby zdemaskować manipulację lojalistów zgubnego Rządu Zastępczego wystarczy poświęcić parę minut na przejrzenie ogólnodostępnych informacji dotyczących operacji. Okaże się, że z Heinzem nie walczyliśmy i walczyć nie zamierzaliśmy, administracja wojskowa istnieje jedynie do jego powrotu, zaś Lieselotte Augentrost została aresztowana z rozkazu Cargalho, a nie naszego. I wtedy czar pryska, a pozostaje grupa osób wierniejszych prawowitemu władcy Kotliny, niż karierowiczom, próbującym wciągnąć ją w kolejną wojnę. Dziękuję.

[Joachim Cargalho]

Herr Bolesławie,

zgodnie z rozporządzeniem Oberhaupta, Rząd Tymczasowy trwał w dniach 8 lipca - 15 lipca.

1. Ja, Oberhaupt Kotliny Edelweiss, pod swoją nieobecność, ustanawiam w okresie od 8 lipca do 15 lipca 1925 roku Edelweisski Rząd Zastępczy.

2. Wszystkie uprawnienia i obowiązki oberhaupta przejmuje na ten okres Edelweisski Rząd Zastępczy.

Zgodnie z prawem 16 lipca władza wróciła do @Heinz-Werner Grüner. Niestety, doskonale jasno napisane jest w cytowanym przez Ciebie Komunikacie Nadzwyczajnego Dowództwa Sił Zbrojnych:

Z dniem dzisiejszym, na mocy prerogatyw obronnych i w porozumieniu z przedstawicielami lojalnych struktur państwowych, Siły Zbrojne przejmują tymczasową kontrolę nad kluczowymi instytucjami Edelwiess.

Zgodnie z prawem i decyzjami Oberhaupta w DNIU DZISIEJSZYM rząd pełni sam Heinz-Werner Gruner. Tym samym Wasze działania wymierzone są w jego władzę.

Jako najbliżsi współpracownicy Oberhaupta wyraźnie sprzeciwiamy się takiemu postawieniu sprawy i wzywamy Wasze oddziały do opuszczenia Edelweiss

[Bolesław]

Herr Joachim,
właśnie to samo wytłumaczyłem na Discordzie, więc po prostu przekleję:

Owszem. Niestety, jak można było się spodziewać, nie objął władzy 16 lipca o godzinie 0:01, a zagrożenie ze strony podżegaczy wojennych było dosyć poważne, biorąc pod uwagę jak szybko eskalowaliście sytuację z deportacją Leszka, wojną z Voxlandem itp. Administracja wojskowa wkroczyła, żebyśmy nie mieli anarchii lub dyktatury Faktoum do czasu powrotu Oberhaupta. Oberhaupt powrócił, więc kolega @AF de Espada odda mu pełnię władzy jak tylko przyjdzie.

[Joachim Cargalho]

Zgodnie z prawem, objął władzę o godzinie 0.00 w dniu 16 lipca br.
Nikt oprócz Was tego nie zanegował. Jasnym więc jest, że junta odbiera władzę Oberhauptowi.

[Joachim Cargalho]

Warto tutaj dopowiedzieć jedno. To, że realnie Oberhaupt nie był aktywny o godzinie 0.01 nie oznacza, że władza mu się nie należy. Wykorzystaliście perfidnie ten fakt i działaliście pod przykrywą nocy, co jeszcze bardziej uwiarygadnia tezę - albo o nieznajomości przepisów prawa Edelweiss, albo o faktycznym planie przeprowadzenia Zamachu stanu podczas władzy Oberhaupta.

[Bolesław]

Kto powiedział, że władza mu się nie należy? Dosłownie 5 postów wyżej wytłumaczyłem, że mu się należy i zostanie mu przekazana. Musicie się zdecydować na którąś narrację: albo twierdzicie, że zły Espada chciał mianować się Oberhauptem, albo twierdzicie, że w rzeczywistości powinniśmy pozostawić Edelweiss pod "opieką Oberhaupta" (którego przecież aż do niedawna jeszcze nie było), a de facto wciąż pod kontrolą Rządu Zastępczego.

[Joachim Cargalho]

Ale nie trzeba mu niczego przekazywać. Zgodnie z rozporządzeniem, władza wróciła do niego o północy.
Została przekazana lub jakkolwiek możecie sobie to interpretować. Swoim oświadczeniem odebraliście mu władze, która właśnie w tym momencie należała do niego.

To po co mu to zabieraliście, skoro ma należeć do niego?

[Fryderyk Orański]

Do siedziby sztabu generalnego wkroczył 40 letni mężczyzna ubrany był w mundur ELuK na przedramieniu nosił szkarłatną żółtą opaskę z symbolem szarotki. Mężczyzna stanowczym ruchem wręczył pismo sporządzone przez dowódcę klucza 2 Eskadry Myśliwsko – Bombowej Edelweiss Luftstreitkräfte Feldwebela Fabio Rhynera po czym błyskawicznie opuścił budynek sztabu ruszając na południe. Po niespełna trzech godzinach mężczyzna rozwiesił manifest w całym Stadt Edelweiss. Podobnie uczyniono również w pozostałych miastach kotliny.

Do władz sztabu generalnego Edelweisskich Sił Zbrojnych,

Nasza umiłowana ojczyzna stoi dzisiaj na rozdrożu, stoimy bowiem przed chwilą dziejową gdzie losy naszej umiłowanej ojczyzny mają rozstrzygnąć się poprzez decyzję samozwańczej grupy osób, które przy wsparciu obcej grupy interesów i obcego wojska (sic!) uzurpują sobie kompetencje, których w żaden sposób nigdy nie posiadali, nie posiadają i nigdy posiadać nie będą cała władza leży bowiem w rękach naszego Oberhaupta. Zgodnie z obowiązującym w Edelweiss porządkiem prawnym, który wiąże wszystkie sfery władzy w naszym Państwie. Nigdy w historii Edelweiss żaden z żołnierzy Kotliny Edelweiss nie podniósł ręki przeciwko współobywatelowi. Żaden oficer nigdy nie zhańbił swojego honoru oraz munduru, dążąc do przejęcia władzy przy wykorzystaniu sił zbrojnych obcego Państwa, aż do dziś!

Już tylko ta okoliczność dyskwalifikuje wasze pozornie szlachetne intencje, gdzie pod przykrywką dbałości o dobro ojczyzny dążycie do siłowego przejęcia władzy w Państwie, rozszerzacie swoje kompetencje w nieskończoność - taka sytuacja zasługuje na wyraźne i jednoznaczne potępienie ze strony oberhaupta. Nie jest rolą żołnierza sił zbrojnych recenzować bieżącej działalności politycznej, oceniać która strona politycznego konfliktu ma rację i udzielać jej zbrojnego poparcia. Decydować co jest a co nie jest dobre dla Państwa! Ubierając mundur dokonaliście wyboru – wyboru służenia a nie rządzenia !

To co w chwili obecnej wyprawiacie stanowi wypaczenie idei wojskowości oraz służby wobec Państwa, kwestionuje również jawnie wątpliwą lojalność dowództwa wobec Oberhaupta skoro zarówno naczelny dowódca, jego dziedzic postępują wbrew jego woli. Przez ostatnie miesiące obserwowaliśmy jak wasza pycha i wiecznie niezaspokojone ambicje targają waszymi umysłami, mącą, kuszą, podżegają lecz milczeliśmy posłusznie wykonując rozkazy ! Wy jednak nie próżnowaliście knuliście po kątach w sztabach szukając okazji do przejęcia władzy, wystarczyło jeno okres chwilowej absencji oberhaupta. Mało wam było zaszczytów, tytułów, majątków, ziemi, posiadłości a nawet i własnych komitatów.

Publikując w dniu 16 lipca 1925 roku haniebny rozkaz 55/DE zostaniecie zapamiętani jako zdrajcy narodu i uzurpatorzy nienależnej im w żaden sposób władzy (!). Wydając ten rozkaz występujecie wszak przeciwko samemu oberhauptowi (!). Po trzecie wydane przez oberhaupta polecenie wynikające z rozporządzenia nr Ov 149/1925 mówi jasno z chwilą upływu terminu ważności tegoż rozporządzenia (rozporządzenie czasowe) tj. z dniem 15 lipca 1925 roku ustaje ważność i legitymacja dotychczasowego Edelweisskiego Rządu Zastępczego, zatem kompetencje wynikające z władzy wykonawczej wracają do rąk oberhaupta.

W imieniu całej drugiej eskadry myśliwsko – bombowej apeluję opamiętajcie się bracia zanim będzie zapóźno. Ja i moi żołnierze przysięgaliśmy na wierność oberhauptowi i kotlinie, wola oberhaupta jako naczelnego zwierzchnika sił zbrojnych donioślejsza jest niźli samozwańcze rozkazy i dekrety zdrajców wspieranych przez Kiriańskich „kacyków”.
Apeluję do wszystkich żołnierzy Kotliny Edelweiss odstąpcie od tego szaleństwa nie przyjmujcie rozkazów Espady i jego samozwańczej junty (!).
Dołączcie do mnie i pomóżcie powstrzymać tych samozwańczych szaleńców. Każdy komu losy tej krainy nie są obojętne niech założy tą żółtą opaskę z symbolem szarotki. Szarotki z którą tysiące z was łączyło swój honor. Do czasu powrotu oberhaupta ogłaszam akcję Gelber Schutz ! Prawdziwi żołnierze oczekujcie dalszych rozkazów.

W godzinie próby,
Feldwebel Fabio Rhyner
Dowódca 2. Eskadry Myśliwsko - Bombowej



Rozkazy do 2. Eskadry Myśliwsko-Bombowej:
1. Ogłosić alarm w jednostce wojskowej,
2. Poderwać wszystkie maszyny z klucza i rozlokować je na polanach.
3. Po wylądowaniu zamaskować oraz ukryć maszyny.
4. Po wykonaniu poleceń 1-3 zabezpieczyć broń palną i amunicję.
5. W przypadku realizacji planu 1 – 4 udać się do punktu koncentracji (lasy wokół Wolkensee).

[August de la Sparasan]

Na korytarzach sztabu nie milkły rozmowy, choć atmosfera była wyraźnie spokojniejsza niż jeszcze rankiem. Główne ulice stolicy opanowane, Der Sitz zabezpieczony, a znaczna część administracji podporządkowana nowemu porządkowi. Tylko nieliczne dzielnice – wciąż trzymane przez lojalistów – pozostawały niepewne. Ale nawet tam jak donoszono mieszkańcy w większości zachowywali bierność, czekając, w którą stronę przechyli się los.

Z Grünerwaldu zbliżały się już posiłki wojskowe, kolumny opancerzonych ciężarówek i oddziały piechoty, prowadzonych przez lokalne komendantury. Jeszcze kilka godzin a front wokół stolicy całkowicie się domknie.

Lotnisko natomiast... nie udało się je w pełni zabezpieczyć. Większość maszyn, głównie jednostek zwiadowczych i szkoleniowych, zdołała się ewakuować przed naszym uderzeniem. Lecz nie stanowiły one większego zagrożenia: były rozproszone, pozbawione dostępu do zaplecza technicznego i skoordynowanego dowództwa. Ich lojalność wobec struktur rządu tymczasowego wydawała się bardziej reakcją niż strategią.

Do stolicy z Glanzbergu kierowała się już natomiast cała formacja Edelweiss Flussflottille rdzeń zdyscyplinowanego wojska lojalnego juncie. Gdy tylko połączą się z siłami sztabu de Espady, przejęcie pełnej kontroli nad miastem stanie się kwestią godzin.

Jednak mimo wojskowych sukcesów, polityczna mapa ulegała coraz większym zawirowaniom.

Zbiegli członkowie rządu tymczasowego - Joachim Cargalho oraz, co zaskakujące, ponownie aktywna Lieselotte Augentrost, jeszcze do niedawna osadzona na mocy jego rozkazu rozpoczęli budowę alternatywnej narracji. Choć Rząd Tymczasowy formalnie się rozwiązał, teraz próbowano dowodzić, że jego kompetencje automatycznie przeszły z powrotem na osobę Oberhaupta Heinza-Wernera Grünera. Problem w tym, że nasz władca pozostaje nieobecny, a jego stanowisko względem sytuacji nieznane.

Nie bez znaczenia pozostaje również stanowisko Wolkenbadu, który otwarcie poparł lojalistyczną frakcję byłego rządu. Tamtejszy garnizon, który dotychczas zachowywał neutralność, zaczął manifestować przywiązanie do dawnych struktur, co czyni z regionu realne zagrożenie militarne na wschodnim skrzydle frontu wewnętrznego.

Tymczasem z zewnątrz nadchodził nieoczekiwany sygnał: Rząd Voxlandu, opowiedział się przeciwko jego lojalistom. Oficjalna nota z ich MSZ podważyła legalność działań Joachima Cargalho oraz wyraziła podkreśla iż doczasowe działania Voxlandu wymierzone w dziedzica Leszeka Ebe-Grüner mogły być niczym więcej jak prowokacją zorkiestrowana przez członków rządu tymczasowego celem usunięcia dziedzica Oberhaupta z rządu lub innym celem jeszcze nam nie znanym.

W obliczu tych faktów staje się jasne, Rząd Tymczasowy dążył do przejęcia władzy absolutnej, eliminując każdego, kto mógłby mu zagrozić. Ich własna retoryka właśnie się odwraca. Nagła współpraca obu członków byłego rządu jedynie uświadamia nas iż aresztowanie i oskarżenia jakie padły kilka dni temu były niczym więcej jak przykrywką w obliczu niepowodzenia pierwotnego planu zgniecenia kryzysu dyplomatycznego i pozbycia się Leszeka Ebe-Grüner z rządu.