SKOSZAROWANI - fabularyzacja życia w koszarach

[Heinz-Werner Grüner]

"Skoszarowani"

Dział fabularny imitujacy "życie w armii" i jak sama nazwa wskazuje w grunerwaldzkich koszarach.

W tym dziale opisujemy ogólne przeżycia, przemyślenia, prowadzimy dialogi z innymi żołnierzami Edelweiss Streitkrafte.
Pamiętaj, że złe zachowanie i nieodpowiednia tytulatura do przełożonych nie umknie ich uwadze...

Dowództwo i przełożeni:


Major Hans-Jürgen Matteschitz
Dowódca Koszarów Grünerwaldzkich. Nieco oschły mężczyzna z "wyższych sfer". Pedant. Czyste trzewiki to podstawa w jego codziennych zasadach. Lubi czytać, szczególnie powieści kryminalne, skrycie kocha się w śpiewaczce Irenkah*


Stabsfeldwebel Mathilde Hermann
Odpowiedzialna za damską część koszar. Podkochuje się w majorze Matteschitz, nagminnie mu się podlizuje. Oczekuje pełnej uległości od męskiej części. Zapalona feministka


Oberfeldwebel Ottmar Popierdolka
Nieco gapkowaty, ale doświadczony wiarus. Do swoich zadań podchodzi całkowicie obojętnie. Nałogowy palacz zagranicznych "Namiestnikowskich". Lubi popijać na służbie


Feldwebel Dietrich Marko

Trzymający się wszelakich procedur. Karierowicz. Donosiciel i lizus. Niezbyt rozmowny

*edelwajski odpowiednik Sanah

[Heinz-Werner Grüner]

Nawet w koszarach cięzko się pracuje. Chodzą słuchy, że niedługo jakieś rozkazy mają przyjść, ale plotka nie określa jasno czy dziś czy jutro... Należy więc oczekiwać.

[Peetri Romanaav]

A więc stało się, padł rozkaz "Gebirgesinfanterie vorwärts!" i soldat Romanow wraz z kompanią piechoty górskiej ruszyli w góry. Maszerowali od świtu, aż do wieczora, aby wykonać powierzone im zadania, którymi było zajęci pozycji na pobliskich górach i przygotować się do walki w stromym terenie. Ćwiczenia te wg. dowodzących pułkiem górskim miało rozruszać rekrutów, a było na tyle spontaniczne, że dowódcy chcieli zobaczyć przygotowanie na ile mogą liczyć na swoje wojsko.

Wróćmy jednak do początku. Godzina 6;30 rozpoczęły się krzyki dyżurującego w tym momencie podoficera "Lärman lärman lärman", wszyscy już wiedzieli co się kroi, alarm z samiuśkiego rana nie znaczy nic dobrego. Żołnierze podnieśli się z pryczy i zaczęli ubierać się gorączkowo w mundury, sam Piotr robił to dość powoli i skrupulatnie pakując powoli do plecaka najbardziej przydatne rzeczy oraz te, które zawierał wykaz.

Godzina 7;00 żołnierze pobrali wzięli za broń i zebrali się pod budynkiem, aby usłyszeć rozkaz wymarszu. Gdy tylko ruszyli Romanow zarzucił piosenkę, której wyuczył się siedząc w koszarach z jakichś papierów przewracających się po ziemi. Żołnierze zaśmiali się i zaczęli śpiewać wraz z kompanem podczas wymarszu.



Koło godziny 12;00 wszyscy znaleźli się już na pozycjach. Niezabrakło oczywiście pamiątkowego zdjęcia jak Piotrunia popala edelweisskie papieroski.

[Anastasia Windsachen]

Feldwebel Romanow wyruszył dzisiejszego dnia z samego rana w teren, aby jego świeża drużyna nabrała wprawy w swojej pracy. Górale dostali wycisk zarówno na terenie płaskim jak i górzystym. Zajęcia w głównej mierze miały na celu podniesienie ich kondycji i sprawności w różnym terenie, aby Ci zostali taką elitą jaką chciał zrobić z całego Pułku Piechoty Górskiej.

Na samym początku wszystko szło bardzo łatwo i przyjemnie. Piechota bardzo szybko zaadoptowała się do terenu leśnego, który nie specyfikował się niczym szczególnym co można by było widzieć w Kotlinie.


Po przejściu w teren górzysty piechurzy narzekali na brak szelek, które mogłyby podtrzymywać pas z oporządzeniem. Poza tym czarne długie hełmy były zarówno jasne i odbijające dużo światła, przez co na zgodę Feldwebla zostały wszystkie umazane błotem, piaskiem, a także na każdy możliwy pomysł poszarzone, aby ten ciemny kolor nie demaskował w tak brutalny sposób żołnierzy.


Z manewrów żołnierze wynieśli wiele, a także wynieśli wiele braków, które przekazali za pomocą meldunków swojemu dowódcy. Ten na wszystkie postarał się odpowiedzieć i chciałby, aby te braki zostały w jak najszybszym czasie zmodyfikowane i poprawione, przed kolejną partią dostaw do jednostek wojskowych.

[Heinz-Werner Grüner]

Feldwebel Dietrich Marko donosi, że spora część poborowych nie przykłada się do pełnienia swoich obowiązków. Podbno najgorsze wyniki osiąga soldat Cargalho.

@Joachim Cargalho

A co z "zabójczynią oberhaupta"? Podobno jest usprawiedliwiona do 20 lipca, ale przez kogo?

@Femme Mystere

Feldwebel Romanow i Feldwebel de Espada próbują ratować wizerunek skoszarowanych Wiosna'22, ale całokształt jest mierny.

@Piotr Romanow @Albert Fryderyk de Espada

Niedyspozycyjność wpadła w stany wysokie. Kiedy was zobaczymy?
@Leszek Ebe-Grüner @Robin von Eisenhut @Erwin von Beckendorff

[Joachim Cargalho]

Wieść niesie, że Cargalho jako saper nadal posiada obie ręce. To bardzo dobrze o nim świadczy!

[Femme Mystere]

Lieselotte nie przepadała za dniami, które musiała spędzać w koszarach. Bez szpilek? Bez futra? I bez makijażu. Musiała chować się po kątach, żeby nikt jej nie widział w takim stanie...

[Heinz-Werner Grüner]

No i taką mamy armię... Saper bez rąk, zwiadowca chodzi w szpilkach.

[Peetri Romanaav]

Co zrobić Herr Oberhaupt, każdy się pcha do wojska, a potem się okazuje, że jednak są tutaj obowiązki do realizowania.

[Heinz-Werner Grüner]

Co zrobić Herr Oberhaupt, każdy się pcha do wojska, a potem się okazuje, że jednak są tutaj obowiązki do realizowania.

Z tym pchaniem to raczej my ich tam pchamy służbą zasadniczą, ale przynajmniej jest szansa na kilka pościków.

[Peetri Romanaav]

No cóż, zobaczymy czy się zrehabilitują, czy całą służbę przesiedzą pochowani w koszarach. Niedługo planuje przeprowadzić manewry lipcowe, może coś tam zrobią... Chociaż żeby strzelać potrafili.