Edelwajskie Stowarzyszenie Sportowe jest dla aktywistów kultury fizycznej. Kto nie lubi chodzić po górach czy pograć w popularną "gałę"? Na pewno w Dolinie szukać takiego ze świecą. Nam nie obce są i zjazdy narciarskie czy na sankach, ale także jako zaprawieni w ruchu górale uwielbiamy wspinaczkę oraz lekkoatletykę. Jeśli tylko lubisz troszkę ruchu to na pewno musisz tutaj zajrzeć! ESB stoi otworem dla każdego, który uwielbia ruch!
Siedziba główna ESB mieści się w Stadt Edelweiss w niezwykle urokliwej kamienicy przy Stadtplatz "Ohne Titel". Niejest to wielki gmach, ale prezentuje się całkiem solidnie. T
Z punktu widzenia technicznego to centralny punkt zarządzania kulturą fizyczną w Kotlinie. Jest to swego rodzaju wyrocznia dotycząca spraw sportowych. Jeśli chcesz rozpocząć jakąkolwiek działalność z dziedziny aktywności fizycznej zgłoś się do ESB a na pewno uzyskasz stosowne wsparcie i pomoc na jakie będzie zasługiwał projekt.
Prezes ESB - H.W.Grüner od 29.VI 1922r. -> nadal
Sekretarz ESB - Targersforfi Borisz od 13.IX 1924r. -> nadal
Obecnie panujący sekretarz ESB ds.piłki nożnej, Herr Graf Targersforfi Borisz od 13.IX 1924r.
- - - - - - - - - -
Pierwszy Sekretarz ESB, Herr Helmut Jung (29.VI.1922r. - 13.IX 1924r.)
Swego czasu długi czas była nr 1. Wtedy miałam ochotę jeszcze pykać. A teraz nie chce mi się tego pilnować i też w sumie nic się tam nie dzieje. Za mało atrakcyjna. Nikt praktycznie nie gra. No jest słabo xd Ale też po prostu wolę siedzieć na sarmackich apkach, przede wszystkim mam je pod ręką.
Biorąc pod uwagę, że Kaper powstał jako minigierka zrobiona na kolanie u zarania Stempla, w grudniu 2020, to całkiem nieźle, że wciąż działa. Pod względem technicznym nie mam sobie nic do zarzucenia.
Mechanika jest skrajnie prostacka, a jednak prawie setka ludzi klikała jak opętana przez wiele miesięcy. Nie mnie jednak osądzać czy to wystarczająca miara atrakcyjności.
Gry tego rodzaju są jednak obarczone pewnego rodzaju problemami, które trzeba rozwiązać, żeby były długowieczne w kontekście grywalności.
Pierwszym jest moment końca gry, który musi kiedyś nastąpić, bo inaczej mamy sytuację obecną, w której graczom z czołówki nie chce się, bo nie ma wyzwania w dalszej zabawie. A drugim jest próg wejścia nowego gracza, który nie widzi sensu, bo nie ma szans dogonić czołówki.
Gdyby, wzorując się na nieśmiertelnym X11, wprowadzić sezony, mamy prawie rozwiązany problem pierwszy. Tylko że dochodzi kwestia nagrody, a także początku nowego sezonu. Co z sezonu na sezon zyskują uczestnicy? Co tracą?
W X11 mamy rozwój zawodników, którzy jednak starzeją się i odchodzą na emeryturę, żeby właśnie próg wejścia nie był nadmiernie zniechęcający, a do tego podtrzymywał zainteresowanie i długo grających osób. Co sezon trzeba walczyć o szczyt, bo warunki się zmieniają, siła nie akumuluje się w nieskończoność.
Gdyby ktoś wpadł na to, jak rozwiązać to w Kaprze, a jednocześnie nie skomplikować go ponad miarę, to zapraszam do dyskusji.
(—) Franklin Garamond, Namiestnik Palatynatu Leocji
Fatima Popow-Chojnacka pisze: ↑02 sierpnia 2026, 23:17
Swego czasu długi czas była nr 1. Wtedy miałam ochotę jeszcze pykać. A teraz nie chce mi się tego pilnować i też w sumie nic się tam nie dzieje. Za mało atrakcyjna. Nikt praktycznie nie gra. No jest słabo xd Ale też po prostu wolę siedzieć na sarmackich apkach, przede wszystkim mam je pod ręką.
Nie ukrywam, że rywalizacja o palmę pierwszeństwa własnie z Tobą była moim zapalnikiem w celu osiagnięcia limitu 100 w każdej umiejetności.
Co do wypowiedzi Franklina, to ja bym sobie życzył dalszego rozwoju. Pomyślę jak by to można rozwiązać. Podział na "sezony" czy inne okresy czasowe wydaje się sensowny. Poziom nagrody nie zawsze musi być adekwatny do zasług. Nie mniej warto nad tym szerzej pomyśleć.
Tymczasem uznaje się za kogoś kto pokonał jednak ostatecznego bossa.
