Ognisko pełne uśmiechu...

[Fatima Popow-Chojnacka]

Kobieta z uśmiechem na twarzy, podśpiewując pod nosem jakąś piosenkę zbliżała się do umówionego miejsca. Humor jej dopisywał. Obserwowała w drodze nieznane jej otoczenie. O tej porze było piękne, bardzo klimatyczne. Zdecydowanie jej klimaty. Nagle wśród tłumu zauważyła swojego małżonka, otoczonego przez dzieci. Bardzo rozczulił ją ten widok. Od razu miała w głowie Alfreda wraz z ich synem. Pomachała mu, posyłając buziaka. Niechcąc przeszkadzać, stanęła gdzieś dalej. Z uwagą i rozbawieniem słuchała jego opowiadań. W międzyczasie przywitała się z pozostałymi osobami.

[Joachim Cargalho]

Tłum zgromadzony wokół Alfredy był wyraźnie rozczarowany faktem, iż @Fatima Marcjan-Chojnacka nie podeszła bliżej. Wszyscy chcieli ją poznać i dowiedzieć się również od niej, czy Alfred jest takim wojownikiem, jakim opowiada. Nagle... Wszyscy odwrócili wzrok w jednym kierunku.
- Idzie Oberhaupt - ktoś powiedział, a wieść ta rozniosła się po wszystkich zgromadzonych. Nastała chwilowa cisza, jakby zdecydowanie dawali znać, że czas na najważniejszy głos tego wieczoru.

Wszyscy czekali już na @Heinz-Werner Grüner .

[Heinz-Werner Grüner]

Zapowiedziany, wykrzyczany, wszedł on... Jak zawsze sztywny niczym kołek, tak się spinał w sytuacjach stresujących, a w dodatku w obecności pięknych kobiet... Miał przecież jedną upatrzoną od dawna, ona też tu była... Tak mu się przynajmniej wydawało...
Wyciągnął rękę w stronę tłumu dość nieśmiało...Pomachał, po czym poczuł się jak jakaś ikona na obrazie...
Uśmiech szybko zagościł na jego twarzy. Pomyślał: A co mi tam! To nasz dzień!

- Yodel, yodel! Edelweiss... Jesteście czy nie??? - wywrzeszczał niczym gwiazda rock & rolla...

Nie mógł spodziewać się innej reakcji jak głośnego entuzjazmu...

[Joachim Cargalho]

Zgromadzony tłum zaczął wiwatować zaznaczając swoją obecność. Wszyscy patrzyli, jak @Heinz-Werner Grüner stawia kroki w kierunku centrum wydarzeń. Ci, którzy stanęli mu na drodze, od razu formowali szpaler.

- To nasz Oberhaupt? - pytały dzieciaki. Zaś jeden z nich podbiegł odważnie i chciał zbić piątkę z nim...niczym z gwiazdą Rock&Roll'a

[Heinz-Werner Grüner]

Piątka nie pozostała bez odzewu, a młody chłopiec zapamięta tą chwilę do końća swojego zywota...
Po chwili Heizn uspokajał tłum i przeszedł do bardziej stonowanego tonu głosu...

Zebraliśmy się dzisiaj na Polanie Wolności by trochę Wam opowiedzieć o sobie… Nie, nie o mnie, brońcie mnie wszyscy święci…
Chciałem dziś kilka zdań poświęcić na przedstawieniu tym czym jest Edelweiss i kto ją zamieszkuje.
Szarotkowa Kotlina, jak słusznie zauważył JKM Ametyst(dziękuję za zwrócenie uwagi), a nie dolina, jest kreacją wszystkiego tego, czego w mikronacjach do tej pory nie miałem w jednym miejscu. To „zlepek” tych rzeczy, które dają mi wewnętrzną radość, ale i nadzieję, że projekt spod znaku szlachetnego kwiatka będzie brnął jeszcze kilka miesięcy, lat, dekad… Mam jakieś tam doświadczenie i wiem jak to zrobić i przede wszystkim dla kogo. To własnie jest całę clu tejże społeczności - Wy, drodzy krajanie!

Podczas „otwarcia” na mikronacje zauważyliście zapewne, że staraliśmy się Was bawić, na tyle na ile nam tylko czas pozwolił. Na podziękowania przyjdzie jeszcze czas, ale ukłony dla wszystkich tych, którzy jeszcze przed otwarciem bram wspomogli nas choćby i jednym pościkiem.

[Heinz-Werner Grüner]

"Dajcie mu mikrofon to was zagada"- pomyślał pewien maruda, który nie za bardzo przepadał za takimi uroczystościami. Przyszedł, bo "stara" mu kazała...

Czym więc będzie Edelweiss? Życzyłbym sobie, by to była kraina na tyle przyjazna, że każdy, jak tylko wspomni nazwę od razu będzie miał pozytywne skojarzenia. Banał? Niby tak, ale tutaj skupiamy się przede wszystkim na dobrej korelacji. Czy to wyjdzie? Okaże się, ale jestem dobrej myśli, bo mam Was!

Wróćmy jednak do dzisiejszego końca uroczystości związanych ze Świętem Roztopów. Podczas nich poznaliście nieco lepiej jaki charakter ma Edelweiss, co jemy, co pijemy, jak tańczymy i ogólnie co lubimy, a czego u nas nie spotkacie. Przy okazji tych właśnie rozmów udało nam nawiązać się kontakty zarówno towarzyskie, które może przerodzą się w przyjaźnie, ale i kontakty gospodarczo-handlowe, dzięki, którym nasze społeczeństwa będą mogły się rozwijać.

[Joachim Cargalho]

Zgromadzeni mieszkańcy Edelweiss byli ogarnięci euforią, nie tylko spowodowaną nadchodzącą wiosną, ale przede wszystkim pojawieniem się i przemówieniem @Heinz-Werner Grüner , które właśnie się dokonywało.
Tłum chciał wykorzystać każdą przerwę, by wyrażać swoje uznanie i gromko wykrzykiwać - Oberhaupt! Oberhaupt!

[Heinz-Werner Grüner]

Trochę prywaty...część I

Kto brał udział w obchodach ten wie, że punktem kulminacyjnym całej zabawy była wyprawa po „pierwszą szarotkę”. Ten kto ją znalazł otrzymał zaszczytne miano Schmelzmeistera 1922 roku, a dla nas to symbol, że zima odchodzi w zapomnienie. Chciałbym tutaj od razu pogratulować Herr @Joachim Cargalho , za wytrwałość i osiągnięcie celu. Stosowny medal trafi (już trafił?) oczywiście do Pana.

[Heinz-Werner Grüner]

Zgromadzeni mieszkańcy Edelweiss byli ogarnięci euforią, nie tylko spowodowaną nadchodzącą wiosną, ale przede wszystkim pojawieniem się i przemówieniem @Heinz-Werner Grüner , które właśnie się dokonywało.
Tłum chciał wykorzystać każdą przerwę, by wyrażać swoje uznanie i gromko wykrzykiwać - Oberhaupt! Oberhaupt!

- Dobrze, już dobrze. Dzięki! Zawstydzacie mnie...

[Heinz-Werner Grüner]

Trochę prywaty cz.II

-Niezmiernie dumny jestem z tego, że zabawa w "szukanie szarotki" była początkiem powstania systemu strategiczno-fabularnego opartego właśnie o wspinaczkę wysokogórską. I choć zalążek pomysłu był mojego autorstwa, to cały, ale dosłownie calutki konspekt i realizacja to dzieło jednej osoby. Jej chciałbym podziękować po stokroć, bo to co zrobiła jest naprawdę grywalne i dające nadzieje, że po małych korektach wykorzystamy to wielokrotnie. Mowa oczywiście o niezawodnej Frau Augentrost @Femme Mystere . Jeszcze raz biję pokłon przed doprowadzeniem „operacji Lawina” do końca. Naprawdę to było nieocenione!