Restauracja Karl i Berta

[Meisande V Gvandoya]

Menu

Aby złożyć zamówienie proszę kliknąć w link w menu, dokonać płatności a następnie opublikować potwierdzenie płatności w tym wątku.

Przystawki

1. Leszek Special za 5 Қ - (ser) podgrzany na piwie z pajdą chleba domowej roboty
2. Rote bete suppe za 5 Қ - (chłodnik)
3. Plastry szynki grünerwaldzkiej za 7 Қ - w buraczanym sosie z bułeczką
4. Kaviar-Köstlichkeit za 9 Қ - danie dla prawdziwych smakoszy, składające się z trzech rodzajów kawioru otulonych sosem z rokitnika oraz miodu.

Dania główne

1. Grillowana kiełbasa za 10 Қ - z cielęciny.
2. Pamba ya kondoo za 15 Қ - (ser) zapiekany z żurawiną i liśćmi mięty.
3. Dzik za 15 Қ - w sosie własnym z ziemniakami zapiekanymi.
4. Lokalna i sezonowa ryba za 13 Қ – informacja u kelmera
5. Wege sałatka za 8 Қ - z warzyw sezonowych z dodatkiem leśnych jagód. (warzywa z Mulitkiego Farmo-Warzywniaka)
6. Grand Roastbeef za 25 Қ - pieczeń wołowa okraszona przyprawami prosto z górskiej krainy - odrobiną czosnku i rozmarynu, podana z grillowanymi ziemniakami i zielonymi szparagami.




Desery
(Specjały cukierni Zerbröckeln Konditorei)

1. Ciastko szarotka za 4 Қ - maślane ciasteczko z dodatkiem czekolady edelwajskiej.
2. Dreischichtung za 3 Қ - ciasto, składające się z trzech mniejszych kawałków, a każdy z nich złożony jest z dwóch warstw czekolady oraz kruchego ciasta pośrodku.
3. Ciasto Geburge za 3 Қ – ciasto przypominające swoim kształtem góry Edelweiss.





Napoje
(Specjały Präzedenz Cafe)

1. Kawa z mlekiem za 5 Қ kóz z Edelweiss
2. Herbata z szarotek za 6 Қ
3. Ekskluzywna herbata Grand za 8 Қ
4. Napoje zimne za 3 Қ





Karta alkoholi

1. Kriek Lament Browar Duszyn za 6 Қ
2. Drink Spódnica Fatimy za 15 Қ
4. Drink Górski chłodek za 8 Қ
5. Kieliszek Hartriegel-Tinktur za 7 Қ - Nalewka z owoców derenia ceniona jest zwłaszcza za właściwości lecznicze oraz niesamowity zapach i smak.



Dodatkowo dla szczególnie hojnych gości istnieje możliwość wpłaty napiwku na numer konta Grand Hotelu: EW111480

Trudno szukać w całym mikroświecie miejsca z większym przepychem niż restauracja Karl i Berta. Od samego sufitu po każdą nitkę dywanu, gości uderza luksus wyselekcjonowanych, najwyższej klasy materiałów. Stadt Edelweiss nie szczędziło środków, by wykończyć wnętrze w sposób zaspokajający potrzeby nawet najbardziej wysublimowanych gustów. Ściany i sufit zdobią wykuwane w złocie płaskorzeźby. Na samym środku pomieszczenia góruje podświetlany bar, w którym można zamówić lokalne drinki. Barman nalewa alkohole, popisując się swoimi sztuczkami. Mogłoby się wydawać, że zna każdy trunek, jaki mógłby przyjść do głowy klientowi. Kanapy i krzesła obite zostały najwyższej klasy skórzanym obiciem. Gości obsługuje pieczołowicie dobierana i wyszkolona grupa kelnerów płci męskiej, jak przystało na najwyższej klasy restaurację. W kuchni króluje najlepsza w całym Edelweiss grupa kucharzy, którzy prędzej popełniliby seppuku, niż mieliby podać coś niegodnego tego miejsca. A wszystko to w granej na żywo jazzowej oprawie muzycznej.

Obsługa hotelu

[Heinz-Werner Grüner]

(muszę już iść, realizowa wzywa, ale uznajmy że dalej jestem na przyjęciu_

OFFTOP: Dzięki, że wpadłeś! Zapraszamy w wolnej chwili!

[Leszek Ebe-Grüner]

-Za jego Książecą Mość!

Również podniosłem kieliszek szampana.

[Joachim Cargalho]

Po chwilowych owacjach i szumie, jaki się zrobił z tej przyczyny. Joachim dał znać, ze to jeszcze nie koniec.
Goście zrozumieli znaczenie jego gestu i pozwolili na kolejne przemowy...

[Fatima Popow-Chojnacka]

Komuś z tyłu sali wyrwało się :
-Jeszzzee po kropelse... hyk... póki wódka jessss fff bute...hyk..
A to dopiero początek "zmagań" kelner vs gość hotelowy

[Fatima Popow-Chojnacka]

Na sam koniec przed pójściem, życzyłem wszystkim udanej zabawy i ruszyłem w delegację.

[Heinz-Werner Grüner]

Na sam koniec przed pójściem, życzyłem wszystkim udanej zabawy i ruszyłem w delegację.

Szerokiej drogi! Bywaj!

[Fatima Popow-Chojnacka]

Na specjalne życzenie Herr Cargalho:

[Arkadiusz Maksymilian]

Książę Arkadiusz Maksymilian na słowa Jego Ekscelencji Oberhaupta wyraźnie się uśmiechnął, a w głębi duszy nawet wzruszył. Po wypiciu kieliszka i skosztowaniu kilku potraw rozejrzał się po zgromadzonych i gdy zauważył, że część z nich skończyła spożywanie uznał, że czas na jego kolej. Wstając skupił uwagę biesiadników, wziąwszy kieliszek w dłoń rozpoczął swoją mowę.

— Wasza Ekscelencjo Oberhaupcie – skierował wzrok ku niemu. — Wasze Ekscelencje, Czcigodni Zebrani… Piękne Panie i Piękni Panowie! – zaczął z uśmiechem. Po dłuższym skupieniu kontynuował: — Gdy wylatywałem z Grodziska niektórzy mówili mi: po co tam lecisz, tak daleko, co oni mogą ci dać, tylko zmarzniesz. Wtedy odrzekłem, że lecę odwiedzić przyjaciół… Już podczas ustalania szczegółów tej wizyty wiedziałem, że Sarmacja i ja zyskujemy nowych przyjaciół na tych terenach. Będąc tutaj nie tylko, że się w tym przekonaniu utwierdziłem, ale również solidnie umocniłem. Mogę powiedzieć, że Wasza gościnność i Wasza sympatia nie mają sobie równych w całym mikroświecie – mówił, po czym skierował dłoń w kierunku Oberhaupta. — Ale wiedząc, że jesteście pod swoistym patronatem tego dżentelmena niczego innego spodziewać się nie można było — przywódcy zwrócili wzrok na siebie uśmiechając się. — No może tylko syna musi jeszcze trochę dokształcić w kwestii tytułów, ale to drobiazg, wyrobi się — zażartował szczerze czym wzbudził śmiech zebranych. — Nie przedłużając bo nie po to, żeśmy się tu spotkali, aby słuchać długich przemówień. Na to czas już był. Pragnę wznieć głęboki toast za Wasze zdrowie i Waszą pomyślną przyszłość. Na tej drodze przyszłości macie już przyjaciela, macie Sarmację. A Sarmacja ma Edelweiss. Na końcu jednak pragnę raz jeszcze moje głębokie uznanie skierować na Twoje dłonie, drogi Heinzie – po raz pierwszy podczas tego wieczoru zwrócił się po imieniu do Oberhaupta, czym wzbudził pewne zainteresowanie. — Chcę również wypić za Twoje zdrowie. Gdy po raz pierwszy spotkaliśmy się w sierpniu ubiegłego roku przy okazji Rajdu Złoty Kłos w Sarmacji, każdy z nas miał już lata mikronacyjnego doświadczenia. Sądziliśmy, że nic już nas nie może zaskoczyć. Lecz nasza relacja pokazuje, że nawet w naszym wieku – chociaż aż tacy starzy nie jesteśmy – może nas spotkać to błogosławieństwo jakim jest przyjaźń. I za tę przyjaźń również pragnę Ci z serca podziękować. Nie przedłużając: za przyjaźń Sarmacji i Edelweiss! Za przyjaźń nas wszystkich! – rzekł, a wszyscy wraz z nim wypili kieliszek.

[Fatima Popow-Chojnacka]

Zgromadzeni z przejęciem słuchali mowy Księcia Arkadiusza Maksymiliana. Gdy ten skończył, wtórowali mu krzycząc - Za Oberhaupta! Za przyjaźń!

Dalej już odrzucono pewne konwenanse na bok, a niektórzy nawet rozwiązali swoje muchy i włożyli je na do kieszeni marynarek wiszących na krzesłach. Nikomu nie przeszkadzało, że było jeszcze grubo przed północą.

Muzyka zaczęła grać, a każdy mógł zaintonować swoją ulubioną melodię. Parkiet był do dyspozycji gości, a i podsiadanie nie było tutaj uważane za wyraz złych manier.

[Fatima Popow-Chojnacka]

– Vivat Sarmacja! Vivat Edelweiss!
Krzyknęła radośnie wnosząc toast.