Prace budowlane portu lotniczego

[Ignats ik Ruth]

Dnia 30 marca 1922 roku rozpoczęły się prace budowlane całego kompleksu służącego do transportu lotniczego. Prace budowlane przewidują powstanie:
-pasa startowego dla samolotów niewielkich, obsługujących pasażerów na liniach wewnątrzkrajowych, wraz z drogami zjazdu z pasa startowego,
-pasa startowego dla samolotów masywnej wielkości, obsługujących pasażerów na liniach międzykontynentalnych, wraz z drogami zjazdu z pasa startowego,
-płyty postoju samolotów,
-3 hangarów o pojemności 2 statków powietrznych niewielkich rozmiarów,
-2 hangarów o pojemności 2 statków powietrznych średnich rozmiarów,
-1 hangaru o pojemności 1 statku powietrznego masywnych rozmiarów,
-wieży kontroli lotów wraz z urządzeniami naprowadzającymi,
-budynku terminala pasażerskiego, w skład, którego wchodzi poczekalnia, bagażownia, strefa odpraw oraz siedziba zarządcy,
-budynku terminala cargo, wraz z wydzieloną strefą pocztową.

Robotnicy EdelBau pod nadzorem Generaldirektor Augentrost i Oberhaupta Grünera rozpoczęli żwawo pierwsze roboty. W pierwszej kolejności na plac budowy wjechały koparki, spychacze, walce i ciężarówki, które musiały wyrównać teren oraz wywozić nadmiar ziemi. Bezustannie, nawet w nocnych warunkach, przygotowywano podłoże pod budowę pasów startowych, zarówno dla niewielkich, jak i masywnych maszyn powietrznych. Następnie koparkami i spychaczami przeprowadzono wykopy pod fundamenty budynków głównych obiektu.

Port Lotniczy otrzymał miano Flughafen Edelweiss-Neue Gärten (pol. Port Lotniczy Edelweiss - Nowe Ogrody), ze względu na swoje położenie. Znajduje się na północny-wschód od centrum miasta, w obszarze poza miejskim, ale zdefiniowanym jako przyszła dzielnica zwanym jako Neue Gärten. Swoją nazwę zawdzięcza urokliwemu położeniu w niemalże centralnej części Kotliny, gdzie liczne pola, łąki i mała ilość drzew powoduje, że z lotu ptaka obszar wygląda jak ogród warzywny z licznymi zagonkami.

[Ignats ik Ruth]

Drugi dzień prowadzonych inwestycji Flughafen Edelweiss-Neue Gärten - 31 marca 1922 roku.

Po pierwszym dniu grunty pod lądowiska zostały wyrównane, a fundamenty pod zabudowania wykopane i zalane betonem. Dalej budowlańcy przeprowadzać będą pracę w celach wykończenia pasów startowych, oraz budynku z częścią wieży kontroli lotów.
Zostanie wyłożony podkład z odpowiednim kruszywem, by stworzyć podwaliny na wylanie asfaltu na całej powierzchni płyty postojowej oraz na pasie samolotów niewielkich (na drugim pasie nadal trwają pracę wykończeniowe).
Murarz mają za zadanie postawić budynek główny terminala, który wraz z wieżą będzie stanowić główny cel na dzisiaj. Warunki sprzyjają, aczkolwiek robotnicy muszą uważać na wzmagający się wiatr.

Na dzień jutrzejszy przewidziana jest wizyta kontrolna Herr Oberhaupta i obu faktotum.

@Femme Mystere @Joachim Cargalho

[Fatima Popow-Chojnacka]

Trzeci dzień prowadzonych inwestycji Flughafen Edelweiss-Neue Gärten - 1 kwietnia 1922 roku.

Robotnicy wykańczają jeszcze elewacje od tylnej strony budynku terminala pasażerskiego, ale od frontu, na przyjazd oberhaupta (a jakże!) wszystko wyglądało idealnie.
Mniejszy pas startowy jest już przygotowany w całości, wystarczy wymalować linię. Na drugim trwają prace rozściełania asfaltu. Lada moment walce drogowe powinny wyrównać wszystko, po czym odbędzie się sprawdzanie i klasyfikacja podłoża przez inżyniera.

Murarze za cel obrali sobie dalszą część zabudowań. Tym razem terminal cargo wznosi się niczym grzyby po deszczu.
Miejmy nadzieję, że pogoda nie pokrzyżuje planów, choć wieczorem zapowiadają opady śniegu-niewielkie, bo niewielkie ale jednak. My w Edelweiss wiemy doskonale, że to żadna przeszkoda.

Tymczasem w okolicach południa, od strony centrum Stadt Edelweiss na teren inwestycji przybyła kolumna automobili. Wszystkie w charakterystycznej czerni. W jednym z nich zapewne zasiadał oberhaupt, a także obaj faktotum. Podobno obchód jest sprawą czysto kurtuazyjną, gdyż cała trójka ma mnóstwo obowiązków związanych z rozbudową szarotkowej krainy.

@Femme Mystere @Joachim Cargalho

[Fatima Popow-Chojnacka]

O. Bardzo dobrze, że prace ruszyły pełną parą. Na przyszłość się przyda w razie jakbym miała służbowo przylecieć :> Wolę to niż płynąć statkiem.

[Fatima Popow-Chojnacka]

O. Bardzo dobrze, że prace ruszyły pełną parą. Na przyszłość się przyda w razie jakbym miała służbowo przylecieć :> Wolę to niż płynąć statkiem.

Do nas statkiem? To tylko i wyłącznie poprzez Slawonię lub Austro-Węgry, my nie mamy dostępu do morza.
W każdym razie spieszymy się z lotniskiem właśnie z pewnych względów.

[Fatima Popow-Chojnacka]

Będzie można przynajmniej wracać bezpośrednio z każdego zakątka mikroświata. A nie tułać się przez przesmyk.

[Heinz-Werner Grüner]

Będzie można przynajmniej wracać bezpośrednio z każdego zakątka mikroświata. A nie tułać się przez przesmyk.

Taka właśnie jest idea, bo tam i tak jest kocioł.

[Femme Mystere]

Rzecz czysto kurtuazyjna? Nie dla takich estetek jak Lieselotte. Wysiadłszy z jedneg z samochodów, jej wzrok padał na wszystko, co pocący się ze strachu kierownicy budowy chcieli ukryć. Nie mogła sobie bowiem pozwolić na to, by Oberhaupt zakręcił nosem, bo to ona odpowiadała za jakość, nie tylko w EdelBau, ale i przy produkcji Maulwurfów. Dlatego właśnie zatrzymywała się w różnych miejscach budowy i zadawała niewygodne pytania. A to o grubość zastosowanych materiałów, a to o pochodzenie produktu. Potem o metody kładzenia. Gdy już wszyscy budowlańcy mieli jej juz po dziurki w nosie, wystawiła w końcu pozytywną rekomendację.

-- Wprawdzie mogli zastosować lepsze izolacje, Herr Oberhaupt, ale te też są w normie. - stwierdziła, kiwając głową.

[Heinz-Werner Grüner]

Oberhaupt pokiwał z uznaniem głową i wyraźnie dał znać, że jest zadowolony z efektów kontroli Frau Augentrost, a nieco mniej zapewne z działań Herr Cargalho. Wiedział jednak, że to nie jego specjalność i założenie rąk do tyłu i przytakiwanie to wszystko na co go było stać. *
-Dobra robota Ma'am. A teraz zbieramy się. Mam jedną sprawę do załatwienia - Grüner ogarnął raz jeszcze wzrokiem terminal i obróciwszy się na pięcie udał się do pojazdu.


*Dziś się nie obrażamy.