Grünes Herrenhaus - Zielony Dworek

[Krzysztof Windsor]

- Aj tak, wezwanie do koszar, ważna rzecz...

Uśmiechnął się szeroko, gdy Joachim otworzył drzwi, uśmiech pozostał jeszcze trochę.
-Dzięki Ci bardzo. No to teraz czekać, aż się urządzisz. Czuję, że będzie tam pięknie.
wchodząc do środka, ciągnął dalej:
- Na wynajem, może się pewnego razu skuszę...

Windsor podrapał się po tyle głowy, siadając na sofie.
- Niestety, nie było mnie tutaj na balu, aczkolwiek chciałem bardzo. Podzieliliśmy z się z mamą obowiązkami. Ktoś musiał zostać w Zamku Windsachen w Everrun i pilnować, wręczyć nagrody itp. podczas turnieju rycerskiego, który wtedy tam się odbywał. Ale, słyszałem, że jest tutaj pięknie i wygląda na to, że nie były to plotki. Naprawdę wspaniale urządzone.

- Prawda, jestem niezapowiedzianie. Anastasia wyjechała do Leocji do Berklehopf, ja musiałem zostać, gdyż wzywały mnie wtedy obowiązki... I tak dziś rano, siedząc i jedząc śniadanie zawołałem wszystkich do jadalni po czym obwieściłem, że wszyscy w zamku mają wolne na tydzień, czy się przedłuży zobaczymy. Wtedy wpadłem tez na pomysł aby przyjechać do Edelweiss Was odwiedzić i trochę tutaj pobyć. Z pewnością świeże górskie powietrze dobrze mi zrobi. Mam nadzieję jednak, że nie przeszkadzam.-uśmiechnął się lekko wyczekując odpowiedzi. Obywatele Edelweiss zawsze mieli miejsce w jego sercu, właśnie za ich gościnę i chęć rozmów.-

Słyszałem, że zbliża się Oktoberfest, czy jest możliwość, aby zaprezentować kilka piw z Friedensberg na stoisku?

[Femme Mystere]

W te nieliczne dni, gdy w Grünes Herrenhaus świeciło pustkami i nie uświadczyło się obcych głosów, Frau Augentrost miała zwyczaj przechadzania się po swoich włościach w samych peniuarach lub fikuśnej bieliźnie. Służba otrzymywała przymusowe „wolne” i trochę grosza, by mogli się zabawić i pozostawić Faktotum w samotności. Lieselotte bardzo ceniła sobie swobodę we własnym domu i czasem musiała ją jakoś wyrazić. I tego dnia właśnie nastał taki moment. Z lubością ubrała koronkowy gorsecik i ołówkową haleczkę. Na ramiona zarzuciła tylko przewiewną chusteczkę i dzierżąc w rękach kota Chimka chadzała od komnaty do komnaty i przeglądała się w lustrach.

(Teraz mogą się Państwo domyślać, co też „całkiem przypadkiem” robił tam Herr @Joachim Cargalho …)



W podskokach buszowała po swoim dworku, aż w pewnym momencie zapragnęła wziąć poranne Jodeln Zeitung i w takim stroju powygrzewać się w ostatnich promieniach wczesno-jesiennego września, czytając najnowsze wydarzenia. Tanecznym krokiem zeszła więc po schodach, gdy…

- K…Kasiądz @Krzysztof Windsor ?! – bąknęła niemało zaszokowana. Odruchowo owinęła się chustą.

„Kiedy byłam ostatni raz u spowiedzi?” – przemknęło jej przez myśl, jakkolwiek nie miało to większego sensu.

Dopiero po chwili spostrzegła obok @Joachim Cargalho z typowym dla niego uśmiechem i znów bez większego namysłu uznała to za głupi żart, więc przybrała pochmurną minę.

- Cóż za niespodzianka! – burknęła i wtedy zaczęła dostrzegać szczegóły, takie jak walizki przybysza.

„Chyba coś mnie ominęło…” – pomyślała, zastanawiając się, czy aby na pewno zamknęła dom „na trzy spusty.”

- Wybaczcie, pojawili się Panowie jak deus ex machina… - skomentowała, po czym wypuściła kota z objęć i zniknęła w jednej z sypialni, by zaraz powrócić w „małej czarnej” i zarzuconym niedbale na szyję sznurem pereł.

[Krzysztof Windsor]

Zdziwiony Windsor uśmiechnął się jedocześnie się zarumienił i spuścił lekko głowę w dół.

Prawda, pojawiliśmy się niespodziewanie, w szczególności ja.Poczekał, aż Liselotte wróci.
-Dzień dobry, raz jeszcze - wstał Windsor i podał dłoń Liselotte.

[Joachim Cargalho]

Joachim śmiało zagadywał Windsora i opowiadał mu o przygotowaniach do Oktoberfestu.
- Na pewno znajdzie się miejsce na Twoje stoisko - rzucił otwarcie, chcąc jak najbardziej zachęcić do wystawienia się w czasie tych uroczystości. Już miał opowiadać o klubie dyskusyjnym, który będzie miał miejsce w Akademii Narodowej, gdy nagłe pojawienie się Pani Domu zdecydowanie odcięło dotychczasowy scenariusz spotkania.

Pojawienie się Pani Augentrost właśnie w tym miejscu, o tym czasie, było zaskoczeniem dla wszystkich - z tym, że ona pewnie bardziej dziwiła się obecnością dwójki mężczyzn.
Joachim, gdy zdał sobie sprawę z tego, co właśnie ma miejsce, schował swoje spojrzenie za dłonią, którą przeciągnął wzdłuż twarzy, jakby chciał zmyć z niej wszelkie emocje.

Lieselotte tak, jak się nagle pojawiła, tak zniknęła z powrotem w jednych z wielu drzwi dworku. Joachim szybko otrząsnąwszy się z zaskoczenia, pozwolił sobie na wychylenie się na oparciu kanapy, by rzucić okiem na sylwetkę Pani Augentrost, która pospiesznie chowała swoje wdzięki.
- Nie mam pojęcia co ona tutaj robi - rzucił do Windsora, jakby już zapomniał, że właściwie goszczą się u niej w salonie.

Gdy pojawiła się z powrotem, nadal grzeszyła swoim odważnym wizerunkiem, jednak sukienka zdecydowanie postawiła barierę, której nie było wcześniej, przy koronkowym gorsecie.
- No... więc przywitaj się z Arcybiskupem Windsorem. Wpadł w odwiedziny - powiedział udając lekkie zakłopotanie.
- A Ty, właściwie co tutaj robisz? - zapytał w głębi rozbawiony.

[Femme Mystere]

- Mieszkam tutaj, jakby Herr @Joachim Cargalho do tej pory nie zauważył. - stwierdziła, usmiechając się szyderczo. - Nie spodziewałam się, że mój strój wzbudzi takie zakłopotanie u Panów. Może nie dziwi mnie to u Księdza, ale ciebie, Herr @Joachim Cargalho ?? - Usiadła na sofie, a kot zaraz wskoczył jej na kolana. Zaczęła go głaskać. - Czego się Panowie napiją? Zaraz przeszukam szafki w kuchni. Służba ma dzisiaj wolne. Zatem Ksiądz @Krzysztof Windsor przybywa z wizytą. Szkoda, że nie zdecydował się Herr na przeprowadzkę. - przyciszyła głos. - Jako Dyrektorka EdelBau mogłabym szybko... - wykonała ruch ręką, sugerujący przesuwanie czegoś do przodu. - ... nieco przyśpieszyć ewentualne prace nad Waszym domem. A tymczasem Herr @Joachim Cargalho mógłby zaoferować swój dworek pod wynajem. - potem Lieselotte poprawiła włosy ręką. - Herr @Krzysztof Windsor , w jakim zdrowiu Pańska wspaniała Matka? Planujemy rychłą wizytę.

[Joachim Cargalho]

Nie spodziewał się innej odpowiedzi, choć przypuszczał, że nie obejdzie się bez rozmowy na temat ich niespodziewanego wtargnięcia do środka.
- Moja Droga, akurat w tym dworku nic mnie już nie zdziwi - odparł pewnie, ostentacyjnie wodząc za nią wzrokiem, zanim dotarła do sofy, na której zamierzała usiąść.

Ułożył stopę, na kolanie drugiej nogi i rozłożył ręce na oparciu sofy, celowo lekko zaczepiając Lieselotte o ramię.
- Właśnie sam wspominałem, o moim dworku - wtórował jej, gdy także i ona rzuciła tą propozycją. Popatrzył więc wymownie na @Krzysztof Windsor, jakoby miało się to powoli stawać ofertą nie do odrzucenia.

- Przedstaw wszelkie walory życia w Edelweiss, może po wizycie u Windsachenów od razu zabierzemy walizki Herr Windsora - zażartował i zerwał się, by wyręczyć Panią Augentrost w ogarnięciu napojów. W końcu to on wprowadził tutaj gościa.

Ponieważ zdarzało mu się całkiem często przebywać w Grünes Herrenhaus, nie miał problemu z odszukaniem wszystkiego co potrzebne. Wino - to ono było chyba głównym napojem spożywanym w tym miejscu. Nic więc dziwnego, że oprócz wiecznie dostępnego zapasu tego trunku, obok ciągle stały świeżo opróżnione butelki. Krzysztof, jako kapelan również na pewno przywykł do spożywania alkoholu o każdej porze dnia, także Joachim zupełnie nie zawracał sobie głowy tym, że może to być nietaktowne.

Lieselotte sprawnie wyartykułowała możliwości załatwienia wszelkich formalności, które mogłyby pomóc Krzysztofowi w aklimatyzacji tutaj. Gdy postawił przed nimi kieliszki i wrócił na swoje miejsce, wtedy @Femme Mystere kontynuowała temat wizyty u Windsachenów. Oczekiwał więc odpowiedzi przybysza.

[Krzysztof Windsor]

Windsor uśmiechnął się lekko.
-Wina chętnie - odparł i przeszedł do dalszych odpowiedzi.

- Więc, z mamą dobrze. Aktualnie wypoczywa w Berklehopf w Leocji. Zapraszam serdecznie, może na Waszą wizytę przybędzie. Musicie zobaczyć w końcu Friedensberg i Zamek Windsor.

Krzysztof przybrał zastanawiający wyraz twarzy na każdy raz wspomniany o przeprowadzce i do Edelweiss. Zapewne rozmyślał nad prawnymi kwestiami.
- Oferta brzmi naprawdę kusząco, ale jeszcze troszkę, jak zakończę swoją kadencję jako Minister Kultury, wtedy będzie trochę więcej czasu na podróżowanie. W Sejmie jestem, tak sobie to układam, chyba póki co ostatni raz. Chyba, że mnie ojczyzna wezwie... - Zamilkł na chwilę -

Z uwagą słuchał swoistego wykładu na temat walorów życia w Edelweiss wygłaszanego przez @Femme Mystere . W oku było widać pewien błysk, który mógł oznaczać układający się gdzieś głęboko w głowie plan.

- CO do wizyty, zapraszam serdecznie. We Friedensberg i Everrun pięknie o każdej porze. W Berklehopf najlepiej latem, choć mama teraz wznowiła tam pracę destylarni. Właśnie, właśnie, a propos destylarni, mam prezent.
Windsor podszedł i otworzył jedną z walizek szukając czegoś.

- O, jest. Pokazał i wręczył @Joachim Cargalho butelkę Windsachen Whisky z destylarni w Wertingham.
Mały prezent ode mnie, nie chciałem przyjeżdżać z pustymi rękami...

[Femme Mystere]

Lieselotte oczywiście zauważyła gest ze strony @Joachim Cargalho , lecz potraktowała go obojętnością. Za chwile wróciła z winem i kieliszkami. Polała mężczyznom i podała.

- Herr @Krzysztof Windsor , obecność Waszej Matki jest mi niezbędna, ponieważ chciałam z nią pewne sprawy omówić... Liczę więc na to, że nie postanowi wyjechać na wakacje akurat wtedy, kiedy się pojawimy... Bo też jak mielibyśmy to odebrać...

[Krzysztof Windsor]

- Frau @Femme Mystere , obawiam się, że do Sarmacji nie wróci przynajmniej do końca października. Nic jednak nie stoi na drodze aby odwiedzić ją w rezydencji Berklehopf. W zasadzie będę musiał się tam udać, gdyż zarządzono manewry wojskowe od 3 do 9 października... Może, może pojechalibyście ze mną, będziecie się mogli zatrzymać w moim Wertingham... Udostępnię samochód, zajedziecie i de Berklehopf. Mam na pewno znajdzie czas. A poza tym zawsze to kolejna przygoda. Uśmiecha się.
Wyciąga z kieszeni pod marynarką małe zdjęcie Wertingham.

[Femme Mystere]

Słysząc słowa Herr @Krzysztof Windsor , Lieselotte popatrzyła proszącym wzrokiem na @Joachim Cargalho . Propozycja wydawała się znakomita, jednak... to on był głową rodu i powinien decydować. Tym bardziej, że być może udałyby się z nimi @Sophie i @Isabella Swann .