Iście królewska wyprawa

[Alfred Fabian]

Pomimo mokrego ubrania i nieprzyjaznej pogody, Kevin nie poddawał się. W sumie spodobały mu się góry, piękne widoki, spora dawka adrenaliny, a przy okazji bardzo dobry trening sprawnościowy. Ciężko było mu również zaprzeczyć, że pilnowanie Króla byłoby tylko uciążliwym obowiązkiem, bo i tak musiałby się dostosować do jego rozkazów. Może pora opuścić już Kongversaherseit, osiedlić się gdzieś w Kotlinie i zamieszkać razem z pozostałymi bergsteigerami?

- Ale Winkulia mnie potrzebuje - myślał sobie w duchu, idąc przed siebie cały czas, prąc niczym górska kozica, nie przerywając ani na chwilę. Nie myślał już o zmęczeniu, bo wędrówka sama dawała mu siłę. Bardzo łatwo było mu zresztą iść cały czas przed siebie, kiedy szlak w końcu przestał być zalany błotem, a jedyną przeszkodę stanowiła pogoda i spadające z drzew szyszki.

ooc
Na E7!

[Alfred Fabian]

Tak a propos szyszek... Kevin na swojej drodze w lesie napotkał na… wiewiórkę. Sprytne zwierzątko próbowało przemknąć do jego plecaka w poszukiwaniu jedzenia.

A. Jeśli masz rację żywnościową, możesz dać ją zwierzątku.
B. Próbujesz przepędzić zwierzę, żeby dało ci spokój.
C. Próbujesz złapać zwierzę. Pieczona wiewiórka to też jedzenie. Wykonaj rzut na zręczność. Szansa powodzenia 40%.

[Alfred Fabian]

- Głupia wiewiórka, idź już - Kevin starał się przepędzić zwierzątko - nic dla ciebie nie mam - próbował dalej, ale perswazja również nie działała. - No już, ty głupia wiewióro!

Na nic jednak były jego starania. Kolejne próby też niczego nie wskórały i po kilku minutach odganiania się od rudej kitki i uciekaniu przed nią, w końcu wskoczyła mu do plecaka. W sumie, nic złego tam nie mogła zrobić, bo plecak był prawie pusty, ale nie mógł przecież iść z dodatkowym zbędnym balastem. Opóźniłoby go to tylko. W końcu zrzucił z pleców tobołek i zerknął do środka. Wiewiórka smacznie spała, rozłożywszy się zgrabnie na dnie.

- No nic, to twój koniec - Kevin zamknął plecak, tak aby biedne zwierzątko nie mogło z niego wyjść, a potem od dołu, zaczął dźgać je nożem. Po chwili plecak nie nadawał się już do użytku, cały zakrwawiony przez uciekające z wiewiórki życie. Może nie był fanem mordowania kogo i czegokolwiek, ale jako funkcjonariusz Kongversaherseit nie mógł mieć oporów przed zabiciem tego, kogo potrzeba. Gdyby nie umiał tego zrobić z zimną krwią, na pewno nie zdałby testów psychologicznych.

ooc
Próba na zwinność, opcja C.

[Alfred Fabian]

Wykonaj rzut na zręczność. Szansa powodzenia 40%
+13 zręczność = 53%
+5 % gogle = 58 %
+5% raki = 63 %
+5% premia fabularna = 68%

1-68 sukces
69-99 porażka
100 - szczęśliwy traf

[Alfred Fabian]

Wiewiórka nie dawała za wygraną, ale w końcu skończyłą swój żywot. Zbierasz ją i może posłużyć ci jako racja żywnościowa. Idziesz dalej, Kevin!

[Alfred Fabian]

- No skubaniutka, teraz już się nie wywiniesz - Kevin wyciągnął wiewiórkę z torby, nożem obdarł ją z futerka, przypiekł na ognisku i zawinął w chusteczkę. - Niedobrze, że u mnie szukałaś jedzonka.

Kevin był zadowolony ze swojej zdobyczy. Co prawda, nie była ona ogromna, ale jemu z pewnością się przyda. Od JKM nie dostał zbyt dużo prowiantu, a powoli w jego zapasach zaczynało się robić pusto. Najważniejsze jednak, że potrafił przez dłuższy czas nic nie jeść i zachowywać doskonałą sprawność. Kolejna cecha funckjonariuszy Kongversaherseit. Pominąwszy oczywiście niewiarygodną skromność, która zawsze towarzyszy każdemu z nich oraz nienaganną kulturę. Zawsze dobiją swoją ofiarę, nie pozwalając jej cierpieć zbyt długo.

Po dogaszeniu ogniska Kevin ruszył dalej. Gdzieś tam w krzakach coś się poruszało, ale ostatecznie nic nie udało mu się dostrzec. Widocznie jakiś wędrowca miał lepszą wyprawę i szybsze nogi. Zdarza się, niemniej on miał zdobyć szczyt. Nie miał po co wracać, jak mu się nie uda. Zawieść JKM, nawet jeżeli dla Jego Majestatu nie będzie to żaden problem, on będzie miał na sumieniu przez wiele wiele kolejnych lat.

Wykwintna wersja restauracyjna dzisiejszego przysmaku

ooc:
Na F8

[Alfred Fabian]

Uzupełniwszy prowiant, Kevin ruszył dalej. W tym odcinku las był wyjątkowo gęsty. Widać, że nikt o niego nie dbał. Były to bowiem leśne ostępy, do których rzadko kto w ogóle dociera. Musiał więc sam utorować sobie drogę przez łyse, krzaczaste zarośla.

Wykonaj rzut na siłę. Szansa powodzenia 40%.
+13 siła = 53%
+5 premia fabularna = 58%

1-58 sukces
59- 99 porażka
100 szczesliwy traf.

[Alfred Fabian]

Kevin próbował przedzierać się przez gęstwinę. Pomagał sobie nawet tym scyzorykiem, był on jednak zdecydowanie za mały. Gdyby tak mial ze sobą maczetę lub siekierę... Wracasz na poprzednie pole.

[Alfred Fabian]

- Cholerne krzaczory - Kevin, który nawet zdążył polubić wędrówkę górską w jednej chwili stracił cały swój entuzjazm. - Beznadzieja, malaria, cholera. Dosyć już mam...

Niemniej jednak, gadać mógł sobie tyle ile tylko chciał, a i tak musiał iść do przodu. Był bliżej celu niż dalej i powrót teraz byłby tylko oznaką słabości. Nie mógł jej okazywać. Szedł więc do przodu, tak bardzo, jak tylko to było możliwe. Najgorsza w tym wszystkim była jednak pogoda. Niewątpliwie wiatr, utrudniający wędrówkę, zimny, a wręcz lodowaty, wiejący prościutko w oczy sprawiał, że odechciewało się iść do przodu. Chociaż czasami podmuch był ciepły, to działało to raczej z niekorzyścią dla Kevina. Kiedy już przywykał do zimna, nagle zostawał ogrzany i termiczny kalejdoskop trwał w najlepsze.

W końcu jednak ruszył dalej i gdy udało mu się w końcu pójść do przodu, to rozbił obozowisko i ponownie rozpalił ognisko. Tym razem płomień ledwo się tlił, zdmuchiwany przez porywisty wiatr, który tylko lekko blokowany był przez gęsto rosnące drzewa.

Ooc
Na E8

[Alfred Fabian]

Po odpoczynku i ogrzaniu sie, Kevin ruszyła dalej. Po dłuższej wędrówce dotarł do wyjścia z lasu, a jego oczom ukazało się strome, skaliste zbocze. Czujesz ogromne zmęczenie, a przed nim jeszcze etap wspinaczki po skałach, na których niejeden stracił życie.

Wykonaj rzut na siłę woli. Szansa powodzenia 40%.
+11 siła woli = 51%
+5 premia fabularna = 56%

1-56 sukces
57-99 porażka
100 szczesliwy traf