Das Unerbittliche - wątek rozgrywki

[Fatima Popow-Chojnacka]

Oktoberfest otwarte hucznie wystrzałami z "pukawek"! Jak co roku humor dopisywał. Na skąpanej w jesiennym słońcu polanie zebrali się obywatele Edelweiss, mieszkańcy i goście zagraniczni, mogąc pełną piersią wdychać świeże powietrze i podziwiać piętrzące się w oddali górskie szczyty. Ludzie ubrani w ciepłe kożuchy krążyli wśród kraśnie przyzdobionych kramów, niektórzy korzystali z rozrywek, takich jak diabelskie koło, inni rozsmakowywali się w trunkach.

Wśród licznych zebranych spacerował również @Pavel van der Gibson , w ręku trzymając mikrofon i poszukując tematu dla radia. Widział, jak nieopodal na scenie przemawiał Herr Oberhaupt @Heinz-Werner Grüner usilnie próbując zdobyć uwagę "podpitego" towarzystwa. Frau Lieselotte z @Joachim Cargalho pod ramię zabawiali zebranych przy ognisku, wyśpiewując sprośne nuty. Browarnicy, tacy jak @Fatima Popow-Chojnacka , @Helwetyk czy @Franklin Garamond kusili trunkami, sami będąc już nieźle „wstawieni”. Frau @Isabella Swann wyczekiwała wraz z obrażonym dr. Neumannem przy jednej z karetek, pomagając w nagłych wypadkach. Rodzina Windsachenów z @Sophie i @Anastasia Windsachen wsłuchiwali się w melodyjny śpiew jodlarski Herr@Krzysztof Windsor. Znalazł się też kramik cukierniczy Herr Zerbrökeln i ruletka, zawody w topienie statków i strzelnica Herr @Albert Fryderyk de Espada. Kogo w tym towarzystwie nie było? Zebrali się wszyscy. A w szczególności nowi przybysze, tacy jak @Jakob Peter Idyllischer czy @Norbert Byfyj

Offtop: @Pavel zacznijmy lekko Możesz wczuć się w klimat i oczywiście zagadać z kim masz tylko ochotę. Będę odgrywać.

[Pavel van der Gibson]

"Muszę znaleźć kogoś do wywiadu póki zostali jeszcze jacyś trzeźwi. Za dwie godziny będzie już ciężko." Pavel przechadzał się między straganami mijając dziesiątki uradowanych mieszkańców Kotliny. Chcąc znaleźć odpowiedni temat na materiał najlepiej byłoby udać się do samego Oberhaupta. Ten jednak, jako główny organizator, był od rana zajęty sprawami, które wymagały ciągłego nadzoru. Trzeba było więc wybrać kogoś innego. Zamknął oczy, obrócił się dwa razy i w losowym momencie spojrzał przed siebie. Jego wzrok padł na strzelnicę oraz obsługującego klientów @Albert Fryderyk de Espada. Wolnym krokiem podszedł więc do stoiska.
- Dzień dobry, da się coś wygrać u Szanownego Pana?

[Roman Schriftsteller]

Herr @Albert Fryderyk de Espada wyprostował się na widok znajomej twarzy. Z ledwie dostrzegalnym uśmiechem, którego ledwie cień zatańczył w kąciku ust, wyciągnął rękę, by powitać @Pavel van der Gibson .

- Witam Herr. Tak. Proszę, podaję Panu broń. Proszę mierzyć w tarczę. W zależności od wy...

Nie dokończył, gdyż nagle, jakby znikąd, pojawił się jakiś żołnierz. Zasalutował mu i podał depeszę.

- Przepraszam na chwilę... - powiedział lekko zmieszany @Albert Fryderyk de Espada , po czym odebra list od szeregowego. Niedbale go rozerwał, uprzednio złamawszy pieczęść. Gdy rozwinął kartkę, jego oczy wyznaczały ścieżkę od lewej do prawej w rytm szybkiego czytania. Espada chrząknął.

- Wybaczy Herr. - zwrócił się do @Pavel van der Gibson , a rękawem otarł krople potu, któe wystąpił na jego wysokim czole. - Będzie mnie musiała zastąpić Fräulein Helga... Przepraszam. - to było ostatnie jego słowo. Po tym szybkim marszem ruszył wprost na scenę do Herr Oberhaupta...

Tymczasem do @Pavel van der Gibson podeszła Helga...



- Bitte schiessen! - popędzała z szerokim uśmiechem, podając mężczyźnie broń do ręki.

[Pavel van der Gibson]

"Kobiety są tu niemal tak piękne jak w Sarmacji" pomyślał odbierając karabin. Szybko wrócił myślami do zadania, jakie przed nim stało. Odetchnął kilka razy, zamknął lewe oko, wycelował.. i strzelił. A strzał był iście niecelny.
- To chyba nie jest mój dzień. - Powiedział oddając broń. - Mam nadzieję, że jutro przyniesie mi Pani więcej szczęścia.

[Roman Schriftsteller]

- Kein Glück diesmal! - odrzekła Helga i podała broń następnemu strzelcowi, których nagle namnożyła się znaczna ilość.

Tymczasem @Pavel van der Gibson poczuł na swoim ramieniu znany mu uścisk kobiecej ręki i nie musiał nawet odwracać się, by zorientować się, że była to Frau @Anastasia Windsachen , jego towarzyszka z radia mikronacje.

- Pavel, spójrz. - kiwnęła głową w stronę sceny. Jej sokoli wzrok nic nie przepuścił, co mogłoby stanowić dobry materiał.

Herr Oberhaupt wysłuchiwał coś, co mówił mu na ucho @Albert Fryderyk de Espada , a potem coś mu odpowiedział. Espada zszedł ze sceny i skierował się w stronę rozbawionych Faktotum. @Joachim Cargalho i Lieselotte Augentrost odeszli z nim na bok. Joachim z rękami w kieszeniach i typową dla siebie nonszalancką pozą mówił coś, na co Frau Augentrost chichotała, a co było typowym zachowaniem w wykonaniu tego duetu. Alberta widać wcale to nie rozbawiło, bo dalej dyskutowali z poważnymi minami. W końcu Joachim weschnął głośno, a Frau Augentrost włożyła mu na plecy prochowiec i sama wróciła do ogniska, a mężczyźni skierowali się do auta.

- Jak myślisz, o co chodzi? Co robimy? - dopytywała @Anastasia Windsachen

[Pavel van der Gibson]

- Coś czuję, że niedługo się dowiemy. Znając życie coś popsuło w drugiej części kraju. Może jakaś inwazja hehe. - Zaśmiał się Pavel. - Możemy do nich podejść. Albo i nie bo zaraz odjadą.

[Heinz-Werner Grüner]

Szanowni goście, przyjaciele i... wszyscy ci, którzy myślą, że dotrwają do końca tej nocy!

(chwila, jakbym tylko mógł się na coś oprzeć… ups! Piwo... dobrze, że mam drugi kufel. No więc… gdzie to ja byłem?)

Ach tak! Znów spotykamy się na naszej ukochanej Polanie Wolności! Patrząc na wasze uśmiechnięte twarze, aż chciałbym pomyśleć, że to moja zasługa! Ale prawda jest taka, że to piwo robi za mnie całą robotę! (Śmiech z tłumu) W końcu, co byłoby Oktoberfestem bez piwa? Pewnie smutnym wieczorem na herbatce u cioci Erny, a tego nikt nie chce, prawda?

(Tu próbuję się poprawić w kapeluszu, ale oczywiście zrzucam go do ogniska... Na szczęście nie ten z piórem!)

Drodzy zebrani! Dziś nie o moich wpadkach jednak mówimy! Jesteśmy tu, by uczcić tradycję, jedność i, oczywiście, doskonałe piwo, które leje się strumieniami! Gdybyśmy byli w Bawarii (kto wie ten wie, że Niemcy zrobić chcieli nam konkurencje, ale co to za konkurencja , pewnie już by nas wygonili z powodu hałasu, ale tu, w Kotlinie Edelweiss, mamy pełną swobodę... O, chwila, ktoś mówił, że straż leśna się zbliża? Nie, dobrze, fałszywy alarm!

Cieszę się, że kolejny rok możemy spędzić razem, tańczyć, śpiewać i – co najważniejsze – nie rozlewać piwa na siebie, jak niektórzy… (z wymownym spojrzeniem na siebie). Z tej okazji życzę nam wszystkim, byśmy świętowali do białego rana, by piwna pianka nie opadła, a płomień tego ogniska – i naszych serc – płonął jak najdłużej!

A teraz, zanim znowu się na czymś wywrócę, odpalmy muzykę i niech Oktoberfest 1924 będzie niezapomniany!

(Proszę mi tylko oddać kapelusz z ogniska. Taki prawdziwy oberhaupt nie może przecież mówić bez kapelusza!)[/i]


Radosny ton oberhauptowi popsuła poważna mina @Albert Fryderyk de Espada. Cóż to on tam szeptał do ucha? Kto by to słyszał w takim gwarze.

-Możesz powtórzyć, drogi Albercie? - rzekł z jeszcze uradowaną miną Grüner.

[Roman Schriftsteller]

Anastazja objęła wzrokiem jeszcze raz całą scenę. @Joachim Cargalho i @Albert Fryderyk de Espada podeszli do auta marki EBE, wsiedli do środka, zamknęli drzwi i przed odjazdem jeszcze o czymś rozmawiali. Za kierownicą był Joachim, a na fotelu pasażera Herr Espada. Tymczasem Frau Lieselotte stała przy ognisku o przyśpiewywała z zebranymi. Herr Oberhaupt natomiast zszedł na chwilę ze sceny, by "zwilżyć usta".

- Rozdzielmy się. - zaproponowała Anastazja. - Ty spróbuj coś wyczaić od jednych, a ja od drugich. To do kogo idziesz?

[Pavel van der Gibson]

- Podejdę do samochodu. - Odpowiedział. - Może zdążę zanim odjadą.
Mówiąc to ruszył w kierunku zaparkowanego auta, w którym żywo dyskutowali dwaj dżentelmeni.

[Roman Schriftsteller]

O autach marki EBE można wiele powiedzieć. W kwestii stylu, wydolności... ale nie konieczne o jego dobrym wyciszeniu. Gdy @Pavel van der Gibson zbliżał się, do jego uszu dotarło kilka strzępków dudniącej rozmowy, jaka miała miejsce wewnętrz i która z pewnością nie należała do wyjątkowo spokojnej.
- Samolotem będzie najszybciej... Będziemy w Glänzbergu w trymigach... - upierał się @Albert Fryderyk de Espada.
- I gdzie tam wylądujemy? W krzakach? I potem z buta przez lasy? Zanim dojdziemy do celu zastanie nas noc... - odpowiadał zirytowany @Joachim Cargalho
- Nadajmy telegram przed wyruszeniem. To podstawią nam auto na polowe lotnisko.
- O ile ktokolwiek odpowie... - odparł Joachim, gdy kątem oka spostrzegł zbliżającego się @Pavel van der Gibson . Opuścił szybę drzwi. - W czym pomóc, kolego @Pavel van der Gibson ? Piwa brakło? - zażartował, udając swobodę.