Szkoła Tańca „Zgrabne nóżki” / Tanzschule „Hübsche Beine“

[Fatima Popow-Chojnacka]

Teraz czas na kolejny taniec i będzie to … Tango! Zapraszam kolejnego kursanta. – wskazała palcem na @Piotr Romanow

Tango argentyńskie ma swoją własną etykietę, zwaną cabeceo. Jest to sposób proszenia do tańca za pomocą kontaktu wzrokowego i ruchu głowy. Do tańca zaprasza mężczyzna, patrząc w oczy wybranej kobiecie. Jeśli kobieta utrzymuje kontakt wzrokowy, oznacza to, że zgadza się na taniec. Mężczyzna, nadal patrząc w oczy, zobowiązany jest podejść do niej i wyprowadzić na parkiet. Jeśli jednak kobieta odwróci głowę, jest to znak, że nie chce tańczyć i odmawia zaproszenie. Mężczyzna po wyprowadzeniu partnerki na parkiet może wybrać sposób trzymania (bliski bądź daleki), który kobieta musi zaakceptować. – po tych słowach popatrzyła @Piotr Romanow w oczy i zaproponowała bliski sposób trzymania.

Będziemy prezentować krok podstawowy, proszę powtarzać za nami w parach. – Lieselotte wyprostowała się jak struna i pomagała Piotrowi prowadzić, a w międzyczasie wyjaśniała dalej.



Tancerka powinna znajdować się po prawej stronie tancerza. Mężczyzna powinien obejmować ją prawym ramieniem, a lewą rękę stawiać pod kątem ostrym. Kobieta prawą rękę powinna mieć ustawioną pionowo, a lewą poziomo. Nogi w tangu stawiane są prosto, „od obcasa”, a nie od palców. Kroki określa się terminem staccato, co oznacza, że nie są one posuwiste. Metrum tanga to 2/4, a tempo 31-33 taktów na minutę.

Tango wywodzi się z hiszpańskich tradycji habanery i flamenco, które zostały zmieszane z „candombe” i przeszczepione na grunt Ameryki Południowej przez afrykańskich niewolników. Styl tańca powstały około 1900 roku w Buenos Aires i Montevideo nazwano tangiem argentyńskim. Początkowo taniec ten wykonywano w różnego rodzaju lokalach i domach publicznych. Był to jedyny rodzaj tańca, oprócz walca i polki, w którym partnerzy obejmowali się. Cechą wyróżniającą tango argentyńskie była improwizacja. Do tej samej muzyki można było tańczyć różne figury i kroki.

Istnieje wiele form tanga: tango argentyńskie (i jego odmiany tango vals, tango nuevo, milonga), tango amerykańskie, tango warszawskie, tango fińskie, tango międzynarodowe.

Tango to nie tylko taniec, lecz również rodzaj muzyki. Tempo muzyki jest powolne, metrum parzyste 2/4. Charakterystycznym instrumentem muzyki tanga jest bandoneon.

Dzisiaj skupimy się na tangu argentyńskim, które jest tańcem bardzo sensualnym, pełnym pasji, a jednocześnie elegancji. Jest niezwykle emocjonalną odmianą tańca, w którym dominuje smutek, dramatyzm, romantyzm – ostatnie słowo podkreśliła, spoglądając na @Joachim Cargalho - i melancholia. Tango argentyńskie, w przeciwieństwie do innych odmian, opiera się na improwizacji i ciągłym rozwoju, więc czujcie się swobodnie, pozwólcie sobie na improwizację. Tango jest tańcem niezwykle emocjonalnym, w którym dominują gwałtowne ruchy. Ukazują one emocje i odczucia partnerów. Bliskość i nagłe zwroty mają być odzwierciedleniem kłótni małżeńskiej.



Najpopularniejsze figury tanga to: salida, cruzada, resolucion, calesita, boleo, gancho, kanapka, kwadrat, ocho, parada, volcada, traspié. Te jednak będziemy poznawać bliżej na kursie dla zaawansowanych.

[Fatima Popow-Chojnacka]

Tango tylko z @Heinz-Werner Grüner !

[Fatima Popow-Chojnacka]

Wywołany do tablicy po prostu musiałem:



Z fabułką niestety musimy się obejść smakiem (praca)...

[Fatima Popow-Chojnacka]

Tańczę w myślach!

[Isabella M. Neumann-Swann]

Super taniec! Już zacieram rączki do ćwiczenia

[Heinz-Werner Grüner]

Tango, to coś co trzeba czuć. Mam wrażenie, że czym człowiek starszy, ale nie za stary, taki kiedy pojawiają się pierwsze siwe włosy, a nie ostatnie... Mam wrażenie, że to styl tańca, który jest idealny dla "poczucia" pewności siebie, pewnego odrodzenia bliskości i ciepła płynącego z bycia w związku. I nie chodzi o to, że tylko "pary" muszą tańczyć tango, ale w tangu chodzi o chemię. Chemia w tańcu, chemia w tangu to coś co łączy dwoje tańcących w jedność. Niby banał, każdy napisze, ale tango to inny stan uniesienia. Bliskość wewnętrzna...

[Joachim Cargalho]

- Pani Augentrost, ja jestem człowiekiem otwartym na nowe doświadczenia i zamierzam zamykać się w jakiś ramach. Taniec klasyczny? Pewnie! Ale i biodrem umiem powywijać - i próbował to zademonstrować.
Zanim jednak na dobre się rozkręcił, prowadzące kursy przywołały wszystkich do porządku, bowiem nadszedł czas na kolejne etapy wtajemniczenia.

Joachim przysłuchiwał się teoretycznym naukom o tangu argentyńskim.
- Smutek, dramatyzm, romantyzm - powtarzał cicho za prowadzącą, choć nie wiedzieć dlaczego na to ostatnie poczuł jakąś wyraźnie narastająca presję. By się pozbyć tego wrażenia, szturchnął Oberhaupta i rzekł - szkoda, ze nie wziąłem jakiegoś kajecika. Mam nadzieję, że to wszystko zapamiętam.
Zanim jednak na dobre skończył mówić, Heinz był już na środku parkietu i próbował swoich sił. Nie dość, ze szło mu całkiem nieźle, to jeszcze wtórował instruktorkom dodając swoje trzy gorsze w temacie tańca.

[Peetri Romanaav]

Romanow stojąc na przeciwko Frau @Femme Mystere, z początku wpatrzył się głęboko w oczy swojej partnerce. Następnie zaczął powtarzać po niej kroki o wczuwać się w ten taniec.

Gdy zrobił się bardziej pewny, energicznym ruchem przyciągnął do siebie partnerkę i patrząc jej głęboko w oczy zaczął prowadzić. Improwizował tak jak tylko mógł, aby nie zawieść oczekiwań partnerki.

[Fatima Popow-Chojnacka]

Eins, zwei, drei, vier! Schneller, meine Damen und Herren!

Frau @Fatima Marcjan-Chojnacka bardzo dobrze. Herr @Heinz-Werner Grüner się wczuwa.