Liebelei Edeliebe

[karol flibustier]

Koncert zaczynamy o 21:05 niech wszyscy na spokojnie zbiorą. Proszę się szykować na dobrą zabawę!

[karol flibustier]

Oczywiście!

[karol flibustier]

Oczywiście!

- Ach, miláčku aż me serce się raduje na to!

Uśmiecham się delikatnie i daje buziaka w policzek z emocji.

-Także więc do zobaczenie po koncercie...

Odwracam się do publiczności i pokazuję na swoje westchnienie marzeń

- To był @Peter Grüner i jego boski głos!

Odprowadzam do Petra na Kulisy jak resztę swoich gości i wracam na scenę by dalej zapowiedzieć.

- Także kochani powoli zbliżamy się do końca naszego wspólnego spotkania!

- A teraz piosenka o miłości, która potrafi być zarówno najpiękniejszym uczuciem, jak i największą tęsknotą. Bo kiedy naprawdę kogoś kochamy, jego obecność potrafi być dla nas lekarstwem, a jego brak — sprawić, że nic nie jest już takie samo. Serce tęskni, wspomina i czeka, nawet jeśli rozum próbuje powiedzieć coś zupełnie innego.

To piosenka o miłości tak silnej, że aż można z jej powodu „zachorować” Jak ja na widok Petra!

Chichoczę pod nosem

Drodzy Państwo — „Lásko má, já stůňu”

[Mikołaj Radziwiłł]

A teraz już przed ostatnia piosenka, która zajmuje w moim sercu miejsce naprawdę wyjątkowe.

To jedna z tych melodii, do których zawsze wracam z ogromną przyjemnością. Jest w niej radość, ciepło, odrobina romantyzmu i przede wszystkim piękna pochwała tego, co w życiu kochamy najbardziej.

Dlatego mogę powiedzieć, że „Mám ráda” jest dla mnie piosenką wyjątkową — taką, którą śpiewa się nie tylko głosem, ale przede wszystkim sercem.

Drodzy Państwo, z ogromną radością zaśpiewam ją właśnie dla Was — „Mám ráda”.

[karol flibustier]

- Róże przekwitają, ale czasem po chwili znów rozkwitają. Tak samo jest z miłością — może przygasnąć, może zostać przykryta wspomnieniami, ale jeśli była prawdziwa, potrafi odnaleźć drogę z powrotem.

Bo róże kwitną dalej, a wraz z nimi nadzieja, że to, co piękne, jeszcze się nie skończyło.

Drodzy Państwo — „Růže kvetou dál”.

[Mikołaj Radziwiłł]

To już ostatnia piosenka, która zabiera nas w spokojny, letni krajobraz — nad rzekę, gdzie czas płynie wolniej, a wszystko nabiera odrobiny romantycznego uroku.

„Červená řeka” to melodia pełna nostalgii, przestrzeni i tęsknoty. Jest w niej coś z opowieści o dalekiej drodze, o wolności i o uczuciu, które pozostaje z człowiekiem niezależnie od tego, dokąd zaprowadzi go życie.

To jedna z najpiękniejszych piosenek z mojego repertuaru...

Drodzy Państwo, zatrzymajmy się na chwilę nad brzegiem tej niezwykłej rzeki…

„Červená řeka”.










Kłaniam się na sam koniec nisko do publiczności podnosząc się powoli.

- Dziękuję za wam kochani za wszystko mam nadzieję że niedługo znów się spotkamy! Do kolejnego Dobrou noc!

Schodzę ze sceny machając wszystkim na pożegnanie.

[Heinz-Werner Grüner]

Na scenę wszedł Oberhaupt...

- Wielkie brawa dla naszej gwiazdy! To była naprawdę wyjątkowa noc! I preludium do tego co się jeszcze może wydarzyć! Dziękuje wszystkim, a w szczególności @Mandaryna za tak wspaniały koncert. Nastrój i klasa to coś co cenimy zapewne wszyscy! Świetny występ! Czujemy się zaszczyceni, że mogliśmy być uczestnikami tego wydarzenia!

Tymczasem ja już jestem zmuszony pomału do zakończenia zabawy podczas tegorocznego Edeliebe dlatego zapraszam pod ognisko...

[Peter Grüner]

[Mikołaj Radziwiłł]

Brawo!!!

[August Neumann]

Sehr schon Konzert. Schade das ich kann nicht alle filme sehen. Aber noch mal tolle arbeit

[Heinz-Werner Grüner]

Jakkolwiek by nie powiedzieć, to naparwdę takie "a la koncerty" mają swój klimacik.