Dziennik Młodego Lekarza

[Isabella M. Neumann-Swann]

- Herr @Joachim Cargalho pozostańmy na gruncie zawodowym i zachowujmy się profesjonalnie. Jak powiedziałem raz na dwa tygodnie, nie powinno to być dla pana zbyt dużym wyzwaniem, a da mi sposobność zobaczenia, czy nie lekceważy Pan sobie zaleceń lekarskich. Chyba nie chciałby Pan wylądować na oddziale zamkniętym na 30 dni. - powiedział spokojnie doktor Neumann, choć lekko się zarumieni na wzmiankę o pewnej pani doktor. Wciąż w pamięci miał spotkanie z panną Bellą Swann i codziennie wieczorem wraca z radością do wszystkich otrzymanych od niej listów, które umilają mu samotne wieczory. Opamiętawszy się zwrócił się jeszcze raz do @Joachim Cargalho - Zatem umowa stoi?

[Leszek Ebe-Grüner]

Nagle Leszek słuchając @Femme Mystere , która trochę się z niego śmiała, postanowił się tam udać i trafił tutaj. Jednak tu też kończą się jego siły i nagle spadł z nóg i leżał na ziemi. Panikował strasznie i nie wiedział czy dożyje jutra po tych przeokropnych naleśnikach....

[Isabella M. Neumann-Swann]

- Siostro łóżko i pakujemy pana na nie. Podać kroplówkę oraz pełne badania. Dajemy pana na sale dla vipów siostro! - powiedział szybko doktor Neumann do pielęgniarki , który podleciał do syna Oberhaupta, który leżał na podłodze. - Proszę Pana! - uderzył go lekko w twarz - Proszę Pana! Słyszy mnie pan? Wie pan gdzie jest? Co się stało? Panie @Leszek Ebe-Grüner ?

[Leszek Ebe-Grüner]

Eeee co?-zapytał Leszek mając lekko otwarte oczy. Po czym powiedział cicho:
-Zjadłem jakiegoś naleśnika po Burgundzku.

A następnie oczy mu się zamknęły. Pytanie co teraz zrobią lekarze? @Isabella Swann

[Joachim Cargalho]

- Gdybym posiedział na zakładzie zamkniętym, może sam bym sobie odpowiedział na pytania, które Panu zadałem - pozwolił sobie na żart.
Nie uważał aby przekroczył granice. W sumie taki wyrzut przemyśleń duszy u psychiatry może nie powinien być niczym zły. Pewnie podpytywałby go trochę dłużej gdyby nie poruszenie na korytarzu, które wywołało pół personelu. Sam więc postanowił opuścić gabinet, choć nie zdążył odpowiedzieć na ostatnie pytanie...

[Isabella M. Neumann-Swann]

Doktor Neumann miał prawdziwą zagadkę przed sobą. Przeglądał wyniki @Leszek Ebe-Grüner i zastanawiał się co mogło wywołać te objawy. Nudności i wymioty, ból brzucha, omdlenie. Badania krwi są w porządku. Mocz również. Chociaż piszą, że lekko słodki jest - to może wskazywać na podwyższony cukier we krwi. Mimo wszystko dwie choroby doktorowi Neumanowi chodziły po głowie. Wyrostek robaczkowy albo zatrucie.

- Siostro Inger, jak brzuch pacjenta? - zawołał do siostry, która akurat badała syna Oberhaupta. - Twardy po prawej stronie doktorze, z widocznymi odruchami bólowymi u pacjenta - zawołała siostra Inger.

No to doktor Neumann był już w domu. Zawołał - Siostro, proszę go przygotować do zabiegu! Będziemy ciąć dzisiaj pacjenta! - I podreptał do łazienki przy sali operacyjnej, by przygotować się do operacji

[Leszek Ebe-Grüner]

Tylko nie operacja...

[Heinz-Werner Grüner]

Tylko nie operacja...

Do szpitala wpadł jak opętany oberhaupt Grüner.
-Mój syn. Gdzie jest mój syn? - zapytał w recepcji całkiem roztrzęsiony. Został poinformowany, że takowy trafił na oddział. Jednocześnie otrzymał dokładniejsze wytyczne gdzie ma się udać, po czym jak poparzony prądem pędził po korytarzach by znaleźć odpowiednią sale.
- Leszek, Leszek? - wołał po korytarzu, jakby licząc, że syn wyjdzie mu naprzeciw.
W końcu znalazł odpowiednie pomieszczenie, ale tuż przed został zatrzymany przez pielęgniarkę.
- Proszę tam nie wchodzić, pacjent jest przygotowywany do zabiegu! Proszę pana! - niestety kobieta była zbyt wątła by zatrzymać prężnego i wysportowanego mężczyznę w średnim wieku?
Wbiegł do sali za drzwiami.
-Leszek! - ogarnął wzrokiem i zobaczył syna leżącego na łóżku, a przy nim młodego człowieka w kitlu.
-Panie doktorze, co mu jest? Pan się nim zajmuje? Co jest mojemu synowi? - zaczął wypytywać dr Neumanna

[Isabella M. Neumann-Swann]

- Proszę się uspokoić herr Obrhaupt. Pana syn jest w dobrych rękach. Szykujemy go do operacji wyrostka robaczkowego. Doktor Neumann podejdzie do Pana po zabiegu. A teraz proszę stąd wyjść, bo musimy przygotować pacjenta. I niech pan ze mną nie dyskutuje! - powiedziała starsza siostra Margarit do Oberhaupta, który robił zamieszanie na sali. Rozumiała jego obawy, jednak musiał się uspokoić bo jedynie wprowadzał niepotrzebny zamęt do i tak już napiętej sytuacji na oddziale.

[Heinz-Werner Grüner]

-Tak oczywiscie, już się wynoszę. Proszę dobrze się nim zająć. - oberhaupt uspokoił się, poprawił jasny mundur, który w wyniku "szału" lekko się pogniótł i skinąwszy głową opuścił salę. - Usiądę sobie o tutaj - wskazał miejsce dość odległe, na uboczu, gdzie zdawało mu się, że nikomu nie będzie przeszkadzał.