Grünes Herrenhaus - Zielony Dworek

[Bazyli Izaak]

Rozejrzał sie podczas krótkiej rozmowy z @Sophie

-A dobrze... Widze że czegoś szukasz? To do zobaczenia potem!

Pożegnał Sophie. Podczes do @Leszek Ebe-Grüner by się przywitać.

-Witam! Mi bardzo się podoba na bankiecie. Jak czuje się Pan po operacji?

[Sophie]

-Wypatruję, czy mamy nie ma blisko. Nie umiem tamczyć, a ona ma na tym punkcie obsesje-zaśmiała się po czym "póściła" Bazyla do rozmowy z Leszkiem. Sama w tym czasie starała się znaleźć ciekawe miejsce do pobytu oraz ukrycia przed tańcem.

[Fatima Popow-Chojnacka]

Sorcha widzi, jak wszyscy dobrze się bawią i dowcipkują. Znają się zapewne od lat.
Wiedźma siedzi w fotelu i przygląda się badawczo wszystkim, zastanawiając się, że chyba nie pasuje do wyższych sfer, ale nie chce zrobić przykrości gospodyni, zatem stara się uśmiechać.
Po chwili coś ją szturcha w ramię, a to Herr Grüner, który woła zawadiacko.....
- Masz, pij wiedźmo! Podając butelkę piwa.



Trochę się przestraszyłam, ale władza każe, plebs musi

[Heinz-Werner Grüner]

Głos wewnętrzny @Sorcha Raven powiedział jej: - Nie jedz więcej grzybów, które widzisz pierwszy raz...

[Leszek Ebe-Grüner]

Rozejrzał sie podczas krótkiej rozmowy z @Sophie

-A dobrze... Widze że czegoś szukasz? To do zobaczenia potem!

Pożegnał Sophie. Podczes do @Leszek Ebe-Grüner by się przywitać.

-Witam! Mi bardzo się podoba na bankiecie. Jak czuje się Pan po operacji?

A jest o wiele lepiej, ale dzięki za troskę. Ogólnie mam wrażenie że wyrosłeś! Chyba nawet masz pierwsze włosy pod pachamI! Matka pewnie jest z ciebie dumna!(Odpowiada wesoło) A masz jakieś dalsze plany? Powrót do Insulii? Działanie w Winkulii? A może... Edelweiss? Tutaj też mamy wiele ciekawych rzeczy. Także no zapraszam nawet na nieoficjalne wizyty do nas(po czym puścił mu oczko)

[Fatima Popow-Chojnacka]

Fatimka skromnie w kącie po cichu siedzi, obserwuje ludzi i sączy winko.

[Joachim Cargalho]

@Heinz-Werner Grüner jak rzadko kiedy zdobył się na otwarte stwierdzenia dotyczące ich znajomości. Cargalho wiedział, że ich znajomość sięga wielu lat wstecz, gdy świat jeszcze ich nazwisk nie słyszał. Nie byłoby go tutaj - na tarasie, nie byłoby go tutaj - w Edelweiss, pomyślał.
Poklepał Oberhaupta po plecach, chcąc dodać mu otuchy, a później stwierdził - chodźmy do środka, trochę się tam będzie działo - próbował wzbudzić zaciekawienie.

Po drodze dodał odpowiedź na słowa Heinza: - Zdarza mi się tutaj bywać, to prawda. - a później dodał - uważaj jednak na swoje sikorki, ponoć ma tutaj zamieszkać jeszcze sokół łowczy. I zaśmiał się głośno.
Weszli z powrotem do salonu i rozejrzeli się po gościach. Spojrzeli na siebie pełnym zrozumienia wzrokiem i wiedzieli doskonale, że za chwilę każdy pójdzie w swoim kierunku.

[Fatima Popow-Chojnacka]

-Chimku, jeszcze wrócimy do tej rozmowy. - Heinz uśmiechnął się do rozmówcy szeroko, wiedząc jak działa na niego zdrabianie jego imienia.
-Idźmy zatem w tan! - Grüner nie czekając na oficjalne uroczystości podszedł do muzyków, dopiero co się rozkładających, rzucił im na perkusję paręnaście klubeków, po czym szepnąwszy coś do ucha wodzireja ruszył w stronę parkietu. Szukał "zdobyczy" jak ten "sokół łowczy", pierwsza jego oczom ukazała się Frau Marcjan-Chojnacka.
"A niech gadają", powiedział do siebie w myślach i ruszył ku sarmackiej przyszłej księżnej. Poprzedzając ukłonem zapytał Sarmatki:
-Czy zaszczyciła by mnie Szanowna Pani i zatańczyła ze mną? Pozwolisz Mein Frau? - wyciągnął dłoń i czekał na reakcję
Wtem orkiestra zaczęła pierwsze dźwięki utworu znanej i lubianej śpiewaczki edelwajskiej Irenkah...



@Fatima Marcjan-Chojnacka

[Femme Mystere]

Frau @Anastasia Windsachen rozgościła się w dworku, co bardzo Lieselotte cieszyło. Podarek przyjęła z wdzięcznością i rzeczywiście przypadł jej do gustu, choć teraz będzie się musiała odwdzięczyć. Zastanawiała się więc, co ze swoich skarbów mogłaby oddać. Od dawna chodziło jej też po głowie, że chciałaby odwiedzić Zamek Windsachen, dlatego nie szczędziła wobec Anastazji pochlebnych komplementów. Liczyła na jakiś rychły rewanż i imprezę w jej włościach.

Strój @Sophie sprawił, że Lieselotte uśmiechnęła się w duchu. Dziewczyna miała gust po matce i już dzisiaj onieśmiela niejednego chłopaka. Cieszyła się więc, że ktoś przejmie pałeczkę i będzie pod jej nazwiskiem łamać kolejne męskie serca.

Przybyła też i @Sorcha Raven , która chyba niepewnie czułą się w tym dystyngowanym towarzystwie. Lieselotte zamierzała ten fakt zmienić, lecz wydarzenia na bankiecie toczyły się tak szybko, że musiała jeszcze zająć się pozostałymi gośćmi.

Oczywiście nie mogło zabraknąć samego Oberhaupta, który z zainteresowaniem obserwował swój wizerunek w reprezentacyjnym kąciku Sali.

Wtedy @Isabella Swann podeszła do Lieselotte i przedstawiła jej jakiegoś mężczyznę.

- Witam, Herr Nauman – powiedziała, przekręcając jego nazwisko. – Czy to twój podwładny w szpitalu, @Isabella Swann ? To miło, ze troszczysz się o współpracowników. Mam nadzieję, że jest Pan zadowolony z pracy ku chwale Edelweiss. – odpowiedziała nie wyrażając zbytniego zainteresowania jego osobą.

[Fatima Popow-Chojnacka]

-Chimku, jeszcze wrócimy do tej rozmowy. - Heinz uśmiechnął się do rozmówcy szeroko, wiedząc jak działa na niego zdrabianie jego imienia.
-Idźmy zatem w tan! - Grüner nie czekając na oficjalne uroczystości podszedł do muzyków, dopiero co się rozkładających, rzucił im na perkusję paręnaście klubeków, po czym szepnąwszy coś do ucha wodzireja ruszył w stronę parkietu. Szukał "zdobyczy" jak ten "sokół łowczy", pierwsza jego oczom ukazała się Frau Marcjan-Chojnacka.
"A niech gadają", powiedział do siebie w myślach i ruszył ku sarmackiej przyszłej księżnej. Poprzedzając ukłonem zapytał Sarmatki:
-Czy zaszczyciła by mnie Szanowna Pani i zatańczyła ze mną? Pozwolisz Mein Frau? - wyciągnął dłoń i czekał na reakcję
Wtem orkiestra zaczęła pierwsze dźwięki utworu znanej i lubianej śpiewaczki edelwajskiej Irenkah...



@Fatima Marcjan-Chojnacka

Gdy podszedł do niej Herr Heinz, uśmiechnęła się szeroko i kiwnęła głową delikatnie i z gracją na przywitanie. Cieszyła się na widok mężczyzny. Złapała go chętnie za dłoń i powoli wstała.
– Z Herr Heinzem zawsze zatańczę. Nie mogłam się doczekać tej przyjemności...
Zaśmiała się cicho, kłaniając się jak na damę przystało. Następnie ruszyli na parkiet, gdzie zaraz oddali się pląsom.
– Mam nadzieję, że to tylko rozgrzewka i na weselu będą jeszcze większe tańce!